Tagarchief: wham

Praying for time

Producer Shahid ‘Naughty Boy’ Khan is op 14 december jl. overenthousiast over het nieuwe album van George Michael dat volgend jaar uit moet komen. ‘I can’t wait. I don’t know what to expect. And, to be honest, he’s more mysterious than anyone else so I’m actually excited. I reached out and then he got back.”

Shahid neemt eerder dit jaar contact  op met George,  en het leidt tot een samenwerking. Naast het produceren van een paar tracks op het nieuwe album, zal George ook meewerken aan het eigen album van de producer. Ja, George heeft er weer zin in.

En zit vol met plannen.

In juni dit jaar, doet hij een oproep op zijn site aan zijn fans. Hij vraagt om oud, zeldzaam materiaal uit zijn Wham! periode en begin 90’s. Dat is bedoeld  voor een aankomende documentaire dat de werktitel ‘Freedom!’ meekrijgt.  De documentaire die rond maart 2017 uit moet komen, draait om zijn album  ‘Listen without prejudice’ en het nooit uitgebrachte ‘Listen without prejudice 2’.

Elk op een eigen manier muzikale keerpunten in zijn carrière. Zo verschijnt George  door een meningsverschil met Sony ten tijde van beide projecten een paar jaar niet of nauwelijks meer in videoclips. In plaats daarvan zien we in ‘Freedom’ en ‘Too Funky’ bekende modellen  die de honneurs waarnemen.In september dit jaar wordt bekend dat George met de meeste  modellen wordt herenigd voor de documentaire.

Kortom, het jaar is een grote ontmoeting met het verleden.

Zo laat  model Kathy Hill uit  de clip voor Wham!’s ‘Last Christmas’  een paar weken terug ook weer wat van haar horen in de media. Zij niet alleen. Het is ook een jaar van weerzien met geliefden.   Volgens verschillende bronnen  hernieuwt George zijn relatie met Kenny Goss, maar blijft in werkelijkheid de relatie met Fadi Fawaz ijzersterk. Bovenal, lijkt de muzikale creativiteit van weleer terug te zijn. Voor de al bewezen genialiteit krijgt hij ondertussen terecht een nominatie van de prestigieuze Songwriters Hall of Fame.

Het komt allemaal samen in dat 2016.

Het jaar dat niet bepaald zachtaardig voor 80’s iconen lijkt te zijn. Ach, hij zal dat jaar wel overleven. In de aanloop naar zijn 53e kerstmis kijkt hij alvast vooruit op een mogelijke grote comeback, en mag het nieuwe jaar wel beginnen.  Nog een weekje meer en dan zijn we er. Maar 2016 gaat pas weg als de klok twaalf slaat. Dus Praying for time met de eindstreep van dit jaar in zicht is niet genoeg, en zo wordt het Last Christmas voor George.

vastleggen-in-volledig-scherm-26-12-2016-060242So I just kept breathing my friends
Waiting for some God to choose
Saying this ain’t the day that it ends
‘Cause there’s no white light and I’m not through
I’m alive I’m alive…George Michael – White light (2012)

Reminded and Rewinded Top 3: Wham! En weg waren ze

Over George Michael is wel zo’n beetje alles geschreven. Eens in de zoveel tijd hint George Michael op een comeback reünie van Wham! We weten allemaal dat dit, naast een kort optreden in 2012, niet meer gaat gebeuren. Of toch?  Laten we de bandleden van Wham terughalen en een update doen. Krijgen we dat  jaren ’80 fenomeen weer terug?

Vastleggen in volledig scherm 19-11-2014 2224271. Andrew Ridgeley

Eerst Andrew. Voor altijd ‘die andere jongen van Wham’ die bewust na een weinig succesvol soloalbum in de volledige anonimiteit verdwijnt. In een zeer zeldzaam interview uit 1997 stelt hij dat hij alleen spijt heeft dat Wham! nooit een derde album heeft gemaakt om te kijken of er een doorbraak in de US mogelijk was. Maar George Michael was al niet meer te houden. Volgens hem gaat die reünie er niet meer komen. Best realistisch, de twee boegbeelden zijn allebei in de 50 en ze zijn die nummers een beetje ontgroeid. Andrew woont hedendaags in Cornwall met zijn vrouw Keren Woodward. Als zangeres van voormalig succes Banarama ook een vergeten 80’s icoon. En dat vinden ze goed zo.

Vastleggen in volledig scherm 19-11-2014 2211552. Deon Estus

Nee, dan is een reünie tussen George en Deon waarschijnlijker. Na Wham! zit de bassist niet bepaald zonder werk, mede omdat hij George Michael vergezelt op zijn tours, meespeelt op zijn albums en George’ familie een handje helpt. Maar na zijn periode met Wham!, vindt  Deon het ook een mooi moment om de wereld zijn zangkwaliteiten te laten horen. In 1989 brengt hij het debuutalbum ‘Spell’ uit, vergezeld met het mooie nummer ‘Heaven help me’ .  Op de plaat is de grote invloed van George merkbaar, zowel productie en achtergrondzang wordt door George gedaan. Ondanks de goede springplank volgt er weer snel een zachte landing en is het Deon Exit. Bezig met andere projecten, zinspeelt hij geregeld op hernieuwde samenwerking met George, zowel in interviews als op zijn twitter,  en lijkt na meer dan twintig jaar een tweede album nog steeds waarschijnlijk.

Vastleggen in volledig scherm 19-11-2014 2215203. Pepsi & Shirlie

En George samen met Pepsi & Shirlie dan? In tegenstelling tot de voormalige achtergrondzangeres Dee C Lee, hebben deze  twee achtergrond-zangeressen nog net van het wegebbende Wham!-effect geprofiteerd. De twee worden vriendinnen als bandlid Shirlie de onbekende Pepsi naar de auditie ter vervanging van Dee brengt.  En vriendinnen zijn ze nu nog steeds. Net als bij George en Andrew, is het dan ook een unanieme afspraak geweest om te stoppen als duo. Dat gebeurt nadat Shirlie een dochter krijgt met de zanger en acteur Martin Kemp. Ze houden daarna contact met elkaar, met Andrew en George, en in tegenstelling tot Wham! komt het bij hen in 2011 wel tot een reünie. Daarmee zijn ze van deze gehele top 3 het succesvolste vervolg geweest in de post-Wham! periode.

Aretha Franklin/George Michael-I knew you were waiting for me(1987)

In ‘Wake me up before you gogo’ van Wham! zong George Michael ook de tekst ‘I’m not planning on going solo’. Was hij toen al wel van plan. Alleen duurde het nog twee jaar voordat hij zijn maatje Andrew definitief verliet en het solo-avontuur echt aanging met hier en daar gelegenheidsaduo’s, zoals met onder anderen Aretha Franklin. Tijdens de Wham!-periode was het ook geen geheim dat George die kant op wilde en hij  was er al mee bezig. Andrew niet, die leefde meer van dag tot dag. Hoe is het met Andrew Ridgeley, trouwens? Wel goed, hij is bijna jarig.

Tussenplaat

Maar goed. Het was George waar we wel meer van hoorden. Dat kwam onder anderen door  Simon Climie en Dennis Morgan die “I knew you ‘we’re …’hebben geschreven. Grappig is dat Simon zeer korte tijd later veel bekender zou worden als helft van duo Climie Fisher ,terwijl George net de andere kant op ging, muzikaal gezien. Voor George was dit ook de overgang, de tussenplaat, die een brug legde van Wham!  naar zijn eerste echte hit als soloartiest. De platen ‘Careless whisper’ en ‘A different corner’ stonden nog op de laatste (compilatie)albums van Wham en ondanks dat hij als soloartiest werd aangemerkt in de Nederlandse  lijsten( in Amerika niet) hoorden deze nog bij de Wham! era. “I knew you were waiting’ maakte de stap naar solo wat kleiner, ook al was het weer als duo. Dat wel.

Waiting for Aretha

Maar George zat echt te wachten op een samenwerking als deze. In de eerste plaats omdat hij Aretha enorm bewonderde, maar ook omdat hij de muziek van en de de kermis om Wham! zat was. En Aretha zat op hem te wachten. Het idee kwam dan ook uit de hoek van Aretha,  omdat deze samenwerking de Queen of soul verbond met de mainstream jaren’80 pop. Aretha, een instituut, maar al twintig jaar zonder  nummer 1 in de US,  zag het helemaal zitten. Het was win-win, want het lanceerde George meteen naar het serieuzere werk en het door hem zo gewenste oudere publiek. In een studio in Detroit werden de opnamen gemaakt. Daar ontmoette hij Aretha voor het eerst.

Quincy Jones

Voor George was de eerste ontmoeting een bijzondere ervaring geweest. Quincy Jones was net bezig met de opnamen van Aretha en George bleef met zijn metgezel Rob Kahane achter het glas van de opnamestudio staan. Daar zagen zij de zangeres voluit gaan en hierdoor werd George nog zenuwachtiger dan hij al was. Nadat ze klaar was met zingen,. glimlachte ze naar George en zei dat ze eigenlijk veel beter kon.  George was helemaal overdonderd en had zoiets van ‘Wow, hoe moet ik dit muzikaal bijbenen?’

Twee muziekwerelden komen samen

Het kwam helemaal goed. Met het nummer werd in die tijd geschiedenis geschreven. Zo scoorde George bijvoorbeeld als eerste een no 1 met verschillende duo’s en Aretha had haar eerste credits op een no1 in de UK. Ze maakte die prestatie af door met het nummer ook in de US en NL nummer 1 te staan, een zuivere triple in vanuit Nederland gezien. Daarbij kreeg haar muziek er een hele generatie bij. Die generatie die , cru gezegd, George juist probeerde af te schudden. Dat duurde nog een paar jaar, maar dit was nou net de missing link die twee grote hoofdstukken uit zijn carrière perfect met elkaar verbond. En twee muziekwerelden.

Vastleggen in volledig scherm 15-11-2015 231629

George Michael-Freedom’90(1990)

Een van de treurigste reclames evah is die van een Thaise Verzekeraar, Thai Life Insurance. Strekking van het verhaal: terugkijkend op( en vooral na)zijn leven komt een man erachter dat hij te weinig tijd heeft gehad om zijn fouten goed te maken. Dat is natuurlijk bull, hij had zat tijd, maar kwam er alleen te laat achter.En zo komen we op ‘Freedom’90 ‘van George Michael.

Keurslijf

George Michael rekende wel meteen af met zijn verleden. Hij kwam tot de conclusie dat hij bij de verkeerde platenmaatschappij(Sony) zat. Waarom? Simpelweg omdat hij van mening was dat hij door hen in een bepaald keurslijf werd geplaatst, met een imago dat koste ten koste in stand moest worden gehouden. Hiermee doel ik natuurlijk op zijn imago tijdens het Wham!-afterlife, met stoppelbaard en leren jack. Hij wilde daarvan af en weigerde enige promotie te gaan doen voor zijn solo-album ‘Listen without prejudice vol 1’.

Definitieve afrekening met ‘Faith’

De platenmaatschappij wilde niet van wijken weten en besloot de eerste single ‘Praying for time’ dan maar zonder George te promoten. Zo kwam er een sobere video, met alleen de tekst, dat op zichzelf ook best impact maakte. Ondertussen bleef George  bij zijn standpunt en zo kwam hij (bijna)niet meer voor in zijn eigen video’s.

Hoewel bij Praying for time’ dit voor het publiek nog niet helemaal duidelijk was, werd  ‘Freedom’90’ een definitieve afrekening met zijn voormalige imago. Een Jukebox, leren jack en gitaar exploderen in de clip en daarmee was dat een afrekening met ‘Faith’ en alles wat erbij hoorde. Jaren later zou Robbie Wiiliams met een cover van deze plaat zelf en persoonlijk afrekenen met Take That.

Wham!

Zoals George een verleden in Wham heeft. Zijn oude band had ook een plaat met die titel en deze had muzikaal gezien niets met Freedom’90  te maken. Maar die ’90 zat niet voor niets in de titel. Met Wham! werd  dan ook ook een rekening vereffend, gezien de tekst gericht aan Andrew Ridgeley: “Heaven knows we sure had some fun boy, what a kick just a buddy and me, we had every bigshot good time band on the run boy, we were living in a fantasy.”

Praying for time en Freedom

George zette een enorme streep onder zijn verleden en ook Sony moest daar aan geloven. ‘Listen to prejudice vol 2’kwam er nooit, zul je nu wel begrijpen. Een inkoppertje, als je kijkt hoe George en Sony tegenover elkaar stonden. Maar terugkomend op die reclame: achteraf gezien  kreeg George  na ‘Praying for time’ wel de benodigde tijd en daarmee ‘Freedom’ en zo herstelde hij zijn carrière in een richting die hem wel gelukkig maakte.

The Poques /Kirsty MacColl – Fairytale of New York (1987)

Ik vroeg me eerder dit jaar en nu ook weer weer af of er veel platen zijn die bedoeld zijn voor kerstmis, maar eigenlijk best het gehele jaar kunnen worden gedraaid op de radio. Best wel, neem bijvoorbeeld de samenwerking tussen The Pogues & Kirsty MacColl en hun ‘Fairytale of New York’.

Ierse achtergrond

Wie zijn die Pogues eigenlijk? Nou, een groot misverstand is dat The Poques helemaal Iers zijn. Voorman Shane MacGowan is in Kent geboren, hij is zo Brits als Wimbledon en de band is in 1982 ontstaan in Engeland. Shane’s Ierse achtergrond (Ierse ouders) is de basis geweest voor de band en de naam ervan. In eerste instantie heette de band Poque Mahone, wat Gaelic is voor ‘Kiss my ass’. Nadat de band populairder en bekender werd, moest de band vooral door druk van de invloedrijke BBC haar naam aanpassen.

Per se een kerstsingle

En met succes. De band haalde vooral met dit nummer folk uit de hoek van bejaarden, geitenwollen sokken en het mooie Ierse eiland zelf. De piek wordt in 1988 bereikt met het album ‘If I Should Fall from Grace with God’, mede dankzij ‘Fairytale of New York’.  Want als je als Shane bent geboren op 25 december, dan is een kerstsingle eigenlijk een inkoppertje. De band wilde dan per sé een kerstsingle op het album,ook als het juist een anti-kerstsingle is.

Cait O’Riordan

Kirsty MacColl had trouwens het nummer bijna nooit ingezongen, want het nummer was eigenlijk bedoeld voor de toenmalige vrouwelijke bassist van de band, Cait O’Riordan. Zij verliet de band in 1986, een jaar voordat het een hit werd. Steve Lillywhite, Kirsty’s man, produceerde de single en vroeg zijn vrouw het nummer eens in te zingen, met dit resultaat.

James Patrick Donleavy

Ten opzichte van de vrolijke, niets-aan-de-hand- teksten van de meeste kerstnummers, benadrukt juist deze plaat het feit dat veel mensen om allerlei redenen kerstmis verschrikkelijk vinden. Het nummer zelf is gebaseerd op het gelijknamige verhaal van James Patrick Donleavy. Het absurde verhaal gaat over een Ier die terugkeert naar New York en in Fanny Sourpuss een metgezel vindt. In de clip wordt het verhaal nagespeeld met onder andere politieagent Matt Dillion.

Beste kersthit

Het werd vanzelfsprekend 1 in Ierland en behaalde de nummer 2 in de UK. Het werd in 2004, 2005 en 2006 gekozen tot beste kersthit in Engeland ooit, en daarmee versloeg het vele inkoppertjes zoals die van Wham, Mariah Carey en Bing Crosby. Maar bij meerdere releases net die ene plek niet. De plaat haalde de 27e plaats in de poll van ‘beste platen die nooit nummer 1 werden in de UK’.

Bootongeluk

Op 22 december 2005 , 28 jaar na dato, zong de volledige band(met Shane, nadat hij eerder in 1991 uit de band was gegooid) het nummer live bij de bekende talkshowhost Jonathan Ross, met Katie Melua als vervanger van Kirsty MacColl. Ja vervanger. Kirsty kwam om tijdens een bizar boot-ongeluk op 18 december 2000. Inderdaad:exact 12 jaar geleden.

George Michael – Monkey(1988)

“Why can’t you do it? Why can’t you set your monkey free?”, vroeg George Michael zich in 1988 al af. Kun je ook vragen aan Dora.  Dora leeft in een achterlijk bos. De dieren zijn daar altijd wat kwijt en zij neemt altijd de taak op zich om datgene te gaan zoeken.

Waar ik jeuk van krijg is die aap die altijd met haar mee huppelt. Boots heet dat beest en nuttelozer kun je ze niet krijgen. Hij weet dan ook niets,  als Dora na drie keer vragen en herhalen erachter komt dat ze rechtdoor moet, dan komt de aap met de oplossing: ‘Ja! Rechtdoor! We moeten rechtdoor!’ Zucht.

Faith

George Michael’s ‘Monkey’ gaat helaas niet over Boots. De monkey die George bedoelde was wat meer hardcore dan een tekenfilm. Het ging over drugsverslaving en de moeilijkheden die daar bij komen kijken. Het was alweer de zesde single van het zeer succesvolle album Faith. Zoals bekend, een van de meest succesvolle debuutalbums van de 80’s.

Doorbreking van unieke reeks

Hoewel het in de US alweer zijn 8e nummer 1 werd, was het in Nederland wat minder. ‘Monkey’ doorbrak een unieke reeks die George sinds 1984 als soloartiest had neer gezet. Na 5 nummer 1 hits op rij en de nummers ‘Father Figure’ en ‘One more try’ in de top 5, viel dit nummer er buiten. Dat was eigenlijk niet zo gek, want ‘Faith’ was natuurlijk al zeer uitgemolken. Het succes van dit album werd met een Grammy afgeloten en de teller van het album staat nu op zo’n 25 miljoen exemplaren.

Wham! ‘s  final

Op datzelfde ‘Faith’ ontbraken trouwens zijn eerste solouitstapjes ‘Careless whisper’ en ‘A different corner’. Hoewel ze onder zijn eigen naam op single verschenen, viel het nog onder de periode Wham! en stonden ze op het allerlaatste album van de band, ‘The final’. Ook werd ‘Careless whisper in de US uitgebracht onder naam Wham! feat. George Michael, vooral omdat het was medegeschreven door bandmaatje Andrew Ridgeley. Waar is die gebleven eigenlijk? Daar is ie.

Elton John en Aretha Franklin

Dit was typerend voor de overgang naar de solo-carrière van George die er aan zat te komen. Zo schreef hij al langer zijn eigen nummers en de samenwerkingen met Elton John( achtergrondzang op ‘Nikita’) en Aretha Franklin waren niet meer dan een opstap van boyband naar solo-artiest. George bewijst wel dat je als groepslid succesvol solo kan gaan. Ik hoop van harte dat Dora of Boots dat voorbeeld gaat volgen. Ik gok op Dora, dat is de meest talentvolle van de twee.

Vastleggen in volledig scherm 22-11-2015 140535

Reminded and Rewinded ©