Tagarchief: the real thing

Het echte werk was toch in de 90’s : Toni Di Bart

Een muzikale hype heeft vaak een korte levensduur, vooral hedendaags.  Plots is het er en niet het publiek, maar de artiest is in de meeste gevallen het meest verrast. Daarom hoor je van zo’n overrompelde artiest daarna al snel niets meer. Want overuigd van de juiste formule, herhaalt hij tevergeefs nog eens het kunstje. Zo blijft hij drijven op die ene hit, waardoor het wel wat Ben Cramer krijgt. Koning voor een dag, levenslang ‘De clown’ zingen. Of in het geval van Toni Di Bart, ‘The real thing’.  Toni di wie?’

Avondje stappen leidt tot wereldhit

Toni Di Bart. Ok, even een rewind. Het is mei 1994 en Toni staat aan kop in de Britse hitlijsten. Wacht, dat is een half jaar te ver. Even terugspoelen en we dan vinden Antonio Carmine Di Bartolomeo , een loodgieter, sleutelend aan zijn nieuwste track in een zelfgebouwde studio boven zijn winkeltje Cameo Bathrooms.

Neh, het is hem nog net niet en hij besluit ter inspiratie een avondje te gaan stappen.Daar ontmoet hij in een club het stel Andy Blissit en Lucinda Drayton die als componisten voor anderen zijn begonnen. Dat verandert alles. Zo wordt Antonio die avond Tony, maar met name de track zelf verandert drastisch. De naamloze track wordt door de drie gauw uitgebouwd met nieuwe beats en vocals tot ‘The real thing’.

Slowstarter

De nieuwe plaat wordt best snel opgepikt door diverse clubs in de omgeving, maar pas na een half jaar bereikt de plaat de grote Britse radiostations.Een klassieke slowstarter, maar dan gaat het hard. De plaat breekt na de UK ook internationaal door omdat in de 90’s een nummer 1 in Engeland nog  alle deuren opent. Ook voor  Lucinda en Andy. Zij vestigen zich definitief als componisten en krijgen naast Tony ook een platendeal.

Tony’s zusje verandert het verhaal

Op een avond, als Andy en Tony op weg zijn naar weer een optreden, besluiten ze nog even lang Tony’s zus te gaan. Dat heeft grote gevolgen voor de muzikale richting van met name Andy.  Want de zus van Toni vertelt enthousiast over haar nieuwe passie en zo steekt zij Andy met het Raya Yoga Meditatie programma aan. Flip da script, dat verandert alles. Met name Andy’s en Lucinda’s muziekrichting. Ze besluiten zich op meditatie te richten met het album ‘Suicide Angel’.

Toni Di Ben

Meer muzikale suïcide, want binnen een jaar zijn ze hun platendeal en manager kwijt. Dat  boeit het duo totaal niet. Ze starten het label Blissful Records en daaruit ontstaat de band Bliss.  Deze groep blijft net zo lang als hun huwelijk bestaan, namelijk 2007. Daarna gaan Linday en Andy  ieder hun eigen weg met ieder hun eigen site.

Maar waar is Tony gebleven in dit verhaal? Oh, die probeert zijn enorme hit natuurlijk te toppen. Zijn andere releases als ‘Do it’ worden, ondanks wederom inbreng van Andy en Lucinda, een aanzienlijk minder succes. Dan maar een album, maar die promotie komt net iets te laat . Tony is al de Ben Cramer uit de 90’s.  Ach, dan nog tig keer die ene grote hit remixen. Helaas, er valt niets meer bij te sturen. De ‘Real thing’ hebben we twintig jaar geleden al gehoord.

The Real Thing – You are my everything(1976)

In de jaren ’90 waren we deze band volledig kwijt. Zelfs Toni Di Bart en 2 Unlimited waren op zoek naar ‘The Real Thing’. Flauw geintje, deze nummers doelden op wat anders, maar eigenlijk is het geen gekke vraag: waar is die band rond de broers Amoo eigenlijk gebleven?

Liverpool

Zo ver hoef je daar niet voor te zoeken. Gewoon in Liverpool, de plaats waar het ook allemaal begon. Bandlid Eddie Amoo, opgegroeid  in de Liverpoolse achterwijk Toxteth en nog steeds woonachtig in Liverpool, vertelde een paar jaar geleden in een interview dat het moment toen hij als jochie door de politie werd opgepakt een lifechanger was. Nadat zijn vader hem vrij kreeg, besloot hij iets zinvols te doen dat hem wellicht uit de ghetto kon krijgen.

Beatles achtergrondkoortje

Dat werd een succes. Hij voegde zich  bij het net door Joe Ankrah opgerichte The Chants, naar het voorbeeld van Amerikaanse doo-wop bands. Bandleider Joe ontmoette kort daarna Paul McCartney na een concert van The Beatles, enkele maanden voor deze band definitief zou doorbreken. Na wat tegenstribbelingen van legendarisch manager Brian Epstein, traden The Chants korte tijd later op met The Beatles op… de achtergrond. Uniek, maar in tegenstelling tot hun plaatsgenoten braken The Chants daarna nooit door. Eddie’s broer Chris was al bezig met formeren van een nieuwe band en Eddie voegde zich, na al muzikaal advies te hebben gegeven,  bij de band. Gebaseerd op de slogan van Coca Cola werd dat The Real Thing . En dat zou het eindelijk voor Eddie – na weinig succes met The Chants- ook worden.

Niet de real thing

Want met ‘You’re my everything’ scoorden ze vlak na het verkrijgen van hun platencontract meteen hun grootste hit, geschreven door Ken Gold and Mick Denne. Eigenlijk was het helemaal niet wat de Amoo broers of medebandleden Dave Smith en Ray Lake voor ogen hadden. Maar goed, als een net gecontracteerde band doe je wat de platenmaatschappij wil. Dit nummer werd dan ook de basis en de broers Amoo schreven daarna braaf nummers die in het verlengde lagen.Maar ze wilden ook een andere (schrijf)kant laten zien. Eddie vertelt achteraf dat de grootste fout in hun carrière hun tweede album ‘4 to 8’ was, afkorting voor vier jongens uit de wijk Toxteth of Liverpool 8. Dat album kreeg later een politieke lading door een eerder geschreven trilogie en met name het nummer ‘Childeren of the ghetto’.

Ghostband

Dat nummer werd een anthem in 1981 toen in hun wijk de beruchte ‘Toxteh riots’ uitbraken. Op de koop toe, vertrok de band in 1983 voor optredens naar Zuid-Afrika dat zowel in eigen UK als in Zuid Afrika niet werd gewaardeerd.Het succes verminderde sterk daarna, en Eddie stelde in het eerder genoemde interview dat ‘Childeren of the ghetto’ hun reduceerde tot een ‘ghostband’, een band dat na de top nog jaren met het bekende repertoire op het podium staat. Hiermee kaart hij het einde van het succes aan, maar Eddie is helemaal happy met de successen van toen. Ze zijn dan, met uitzondering van Ray Lake, als zogenoemde ghostband nog steeds erg levend op het podium te bewonderen.

Vastleggen in volledig scherm 14-11-2015 000849