Tagarchief: prince

‘U must become a Prince before U’re king anyway’

Laatst op een platenmarkt, liep ik letterlijk tegen de muziek van Prince aan. Ik stoot per ongeluk tegen een platenbak aan en de rij Prince cd’s  klapt voor een deel naar voren en een deel naar achteren. Zo sluit door mijn actie de cd ‘Love symbol’ uit 1991 het achteruit geklapte deel af en is als enige volledig zichtbaar. Oh, dat is die cd met…

Arrogantie op muziek

Inderdaad, het beruchte (en in Engeland van de radio geweerde) ‘Sexy MF’, maar ik bedoel eigenlijk ‘My name is Prince’.  Dat blijft een van mijn favorieten van de kleine, grote man omdat het allereerst een lekker nummer is, maar ook omdat de tekst overloopt van wel erg veel zelfvertrouwen (anderen zullen arrogantie zeggen) en daarnaast een geweldige rap heeft. Toch lijkt het nummer vooral een statement te zijn.  Naar de buitenwereld, naar zijn critici maar ook naar collega’s.

Prince vs. Michael Jackson

Want een van de bekendste voorbeelden van muzikale rivaliteit is die tussen Prince en Michael Jackson. Zo staat er vorig jaar een artikel in Slate Magazine waarin Steven Hyden ingaat op zijn boek:’Your Favorite Band Is Killing Me: What Pop Music Rivalries Reveal About the Meaning of Life. In het artikel worden vier situaties beschreven waarin Michael en Prince elkaar aftroeven.

Bad

Bekend is het ‘Bad’ verhaal. Onbevestigd zou Prince hierover hebben gezegd dat Michael het album alleen maar zo hebben genoemd omdat er niet genoeg ruimte voor ‘pathetic’ (zielig, meelijwekkend) zou zijn geweest. Steven zelf schrijft over de plannen in de 80’s om ‘Bad’ een duet te laten worden tussen de twee. Prince haakt af op de zin “Your butt is mine” die hem  naar zijn mening degenereert, wie van de twee deze zin ook zingt.

Tekstuele steken onder water

De rivaliteit is er op het podium, soms in de media maar vooral in zijn teksten geeft Prince steken onder water. Zo ook in ‘My name is Prince’. Keyboardspeler Tony Barbarella van The New Power Generation stelt achteraf dat het echt een nummer van, voor en door Prince is geweest. De band was niet bepaald fan van het nummer tijdens de opnames.

Tijdens de rap van Tony M., komt de zin ”U must become a Prince before U’re king anyway’ voorbij, wat wordt gezien als een directe aanval op Michael. Rapper Tony M. , ooit begonnen als danser in de film ‘Purple Rain’,  heeft het altijd ontkend. Aan de andere kant heeft hij er  ook nooit een uitleg over gegeven, hij laat het open voor interpretatie.

Onbeslist

Zo blijft het ook bij interpretatie wie deze muzikale strijd heeft gewonnen. Er zijn nog steeds talloze discussies over wie er beter op het podium is geweest, wie de beste muziek heeft gemaakt. Aan het eind van het verhaal ligt de basis van hun onderlinge competitie aan het feit dat de verschillen juist heel klein zijn en de heren (ook nu nog) veel  overeenkomsten hebben. Meer dan ze wellicht zelf ooit hebben beseft.

Advertenties

Reminded and Rewinded top 3: laatste lijstje

Het jaar zit erop en ach, laten we er wat kille cijfers erbij halen. Op basis van de statistieken is maandag jullie favoriete dag. Althans op de site dan, op die dag worden de meeste berichten gelezen. Boeiend. Wat wellicht wel interessant is, is om te kijken welke berichten dan de toppers zijn voor dit jaar.Geheel in de stijl van deze periode, is het hier ook een mix van oud en nieuw.

Vastleggen in volledig scherm 30-3-2013 2213531. Falco – Jeanny

Het verhaal van de Oostenrijkse Falco met zijn beruchte plaat ‘Jeanny’ , de opvolger Jeanny 2 en de de zoektocht naar het derde deel van de trilogie,  had de meeste belangstelling. Niet alleen dit jaar, het is al een paar jaar een van de meest populaire berichten.

Vastleggen in volledig scherm 4-7-2016 2200502. Idols op eigen kracht:Intwine

Dit jaar wordt er op deze site veel geschreven over de toenmalige Idols en andere voormalige talenten.Een bron aan inspiratie natuurlijk.  Intwine, of eigenlijk frontman Roger Petersen, blijkt over de hele linie een van de meest succesvolle acts te zijn. Hoe? Door simpelweg uit deze muzikale vleeskeuring te stappen.

Vastleggen in volledig scherm 3-10-2015 1701163. Jan Ten Hoopen – Je bent alles

Talentenjachten zijn van alle tijden. Zo is er het verhaal van de eendagsvlieg die in 1989 Showmasters wint, populair. Na een vliegende start wordt het stil rond Jan.Helaas kan Jan hedendaags niet meer optreden,  maar kun je zijn cd’s gewoon kopen op de site van een toegewijde fan die in het artikel wordt vermeld.

Sven-small-2

4. Een keer maar nooit weer: Mc Miker G & Dj Sven

Het verhaal van het duo  dat in 1986 heel hoog piekte en daarna heel snel weer met beide voeten op de grond staat wordt dit jaar veel aangeklikt. Het is niet alleen in de 80’s een duo van uitersten. Terwijl Sven Van Veen als dj en vooral in radioland goed terecht komt, loopt het voor Lucien Witteveen heel anders.Toch lijkt het aan het eind ook voor hem het er wat positiever uit te zien.

vastleggen-in-volledig-scherm-13-10-2016-2027525. Horroclown is niets nieuws: The legacy of it

Een van de kortste hypes, gelukkig maar, is dit jaar die van de horrorclown. Hierdoor geboost, wordt het bericht over de de legendarische film ‘IT’ veel gelezen.Want horroclowns zijn er dit jaar niet plots.Na het lezen van het artikel is het wellicht voor veel mensen duidelijk dat de echte horrorclown toch Tim Curry blijft en gelukkig de kans erg klein is dat je hem tegenkomt..

Vastleggen in volledig scherm 17-6-2016 2343136.Return to Innoncence: Enigma is nog wat schuldig

De top 5 wordt compleet door het verhaal van de twee Ami’s, Difang en Igay. Als zij horen wat Michael Gretu heeft gedaan, eisen ze hun aandeel succesvol op.Voor Difang breekt er een mooie tijd aan in de muziekwereld, maar door nopodlottig voorval maakt hij uiteindelijk ook de reis naar zijn onschuld.

En de lijst gaat dit jaar verder naar beneden tot bericht nummer 137. Maar goed, dan nog even die bovenste regionen. In de categorie inkoppertje vinden we  vanzelfsprekend Prince, David Bowie en het meest recente van George Michael. De rest van de top 10 wordt bevolkt door diegenen die wel het jaar zullen overleven, zoals  Nik Kershaw, Vulcano, Stakka Bo en Rebecca De Ruvo.

Rest mij iedereen een (wat beter) muzikaal jaar toe te wensen!

Kruiwagentjes maken geen verschil : Rockwell

De privacy van 2016 is heel makkelijk samen te vatten. ‘Hallo, de rest van de trein hier. Je bent vast gesteld op je privacy, maar we hebben je telefoongesprek mee kunnen luisteren. Gerard, die helemaal achterin zit, wenst je tante veel succes met haar onderzoek. Gezien alle details, klinkt dat niet prettig. En dan die andere kwestie. Tina die op het halletje staat, zou het hem ook niet vergeven. Ongeveer een kwart van ons vindt trouwens dat je het beter kan uitmaken met die loser, maar dat terzijde.’

Liever anoniem

Nee,  dan was het wel wat anders met privacy in de 80’s. Zonder mobiele telefoons, maar Rockwell was er niet op gerust. Ach, je weet wel, die zanger van ‘Obscene Phone Caller’.  Slecht voorbeeld, die kent bijna niemand van hem. Even denken, het is ook die gozer  van ‘Somebody’s watching me’.  O, ja. Is meteen zijn enige hit trouwens. Nog steeds. In plaats van zo anoniem weg te duiken, had hij wellicht al eerder een kruiwagentje kunnen nemen.

Jermaine en zijn broertje

Hoe het ook voor de hand ligt, dat wil Kennedy ‘Rockwell’ Gordy niet. Als zoon van Motown oprichter  Berry Gordy doet hij het net als Nicolas ‘Cage’ Coppolla liever zelf.  Zonder medeweten van zijn vader, tekent hij een platencontract bij Motown.  Hij neemt deze artiestennaam aan omdat hij vindt dat hij  aardig rockt als artiest met nog geen enkel succes op dat moment.  Ach, Prince, Madonna, Richenel, Selena en Rockwell …  artiesten met maar een naam is de trend in de 80’s.

Net als die Jacksons ook trending zijn.  Als die nou eens… wellicht is een kruiwagentje toch best handig.  Geen probleem, de lijntjes zijn kort.  Rockwell’s zus Hazel is getrouwd met Jermaine Jackson, dus hem haal je zo binnen.  En goed dan, laat ook maar meteen zijn broertje Michael meedoen.  Die kent Kennedy nog van vroeger en die Michael heeft recent een aardige poging gedaan met ‘Thriller’. Dat  kan best wat inspiratie opleveren.

Nu kennedy het zelf

Met de juiste factoren om een hit te worden, moet alleen  pappie Berry worden overtuigd. Dat lukt, de plaat biedt voldoende perspectief voor een muziekcarrière en zoonlief zijn zangkwaliteiten. Maar overtuigen is een ding,  succesvol blijven is wat anders. Nadat Michael Jackson verder gaat met succesvol zijn,  gaat het Rockwell zonder diens hulp een stuk minder af.  Kennedy probeert het nog wel met wat singles van twee andere albums, maar het lukt niet meer.  Kennedy kapt er dan ook begin 90’s mee. Rockwell rockt niet meer.

Nobody’s watching me

Zijn achtergrond heeft dus noch nadeel als voordeel gehad en dat gebeurt later ook weer in de familie.  Zijn halfbroer en neef heersen in 2011 ook over de hele wereld, ook al maken zij geen geheim van hun familiefeestjes bij de Gordy’s.  En die feestjes, daar komen ze Kennedy wellicht nog vaak tegen. Weinig verdiend aan zijn hit door verkeerde deals,  leeft Kennedy nu vrij anoniem buiten de muziekwereld.  Gezien zijn hit,  in ieder geval zonder stress waarschijnlijk.

vastleggen-in-volledig-scherm-29-10-2016-003711

Succes slaat terug als karma: Dave Chappelle

Er zijn vele artiesten en tv-persoonlijkheden juist door hun laatste act of rol, onsterfelijk geworden. Natuurlijk, je hebt artiesten als Tommy Cooper, waar meer tegenstellend drama om heen hangt, maar ik doel eigenlijk op de artiesten  die simpelweg verdwijnen als het succes het grootst is. Neem de grote verdwijntruc van Dave Chappelle, die hiermee het laatste kunstje van Rick James mogelijk maakt.

Samen met de Murphy’s

Deze komiek is net na de eeuwwisseling op de toppunt van zijn roem als zijn gelijknamige tv-serie met controversiële humor en politiek incorrecte scetches, ook in Nederland enorme populariteit geniet. Eind 80’s wordt hij nog als tiener uitgejouwd in een klein, rokerig zaaltje in New York. Maar die moeilijke avond  wordt de trigger. Het is het begin van Dave’s lange weg door de 90’s, waar het met een bijrol in Home Improvement begint te lopen. Eind 90’s is hij  dan ook een gevestigde naam. Zeker bij beste vriend Neal Brennan,  zijn held Eddie Murphy en diens oudere broer, Charlie.

Prince

Na wat mislukte pilots, creëert hij samen met Neal en Charlie de Dave Chappelle Show, een programma dat al na twee seizoenen de populairste comedy op de Amerikaanse tv wordt, met name door twee legendarische scetches, die van True Hollywood stories. Beiden hebben het format waarin Charlie Murphy terugblikt op de avonturen met zijn net beroemde broer. Hierdoor heeft hij vele ‘ontmoetingen’ met bekende sterren in de 80’s,  die natuurlijk worden gespeeld door Dave. De eerste vertelt het verhaal van Prince die uit verveling gaat basketballen met de entourage van Charlie. De terugblik op de wedstrijd wordt in stijl van een typische Prince video gedaan en het alles-komt-goed-einde met pannenkoeken, maakt het hilarisch.

I’m Rick James, bitch

De andere scetch is die over Rick James. Zijn al beruchte reputatie wordt enorm aangedikt en de catchprase ‘I am Rick James, bitch” wordt een hype en vestigt definitief Dave’s naam. Maar die sketch in de vierde uitzending van seizoen twee betekent echter het einde van Dave’s tv-carrière. Niet vanwege kritiek van het publiek, twijfel bij Eddie of de woede van Rick zelf. Integendeel, voormalig popster Rick maakt enkele maanden voor zijn overlijden een grote comeback door de sketch. Eddie Murphy vindt de sketch briljant, niets aan de hand.  Nee, het is de catchphrase, dat het einde inluidt.

Succes wordt einde

Het wordt in het voorjaar van 2004 door bijna iedere Amerikaan geroepen, tot in het theater waar Dave optreedt als stand-up comedian. Op 17 juni van dat jaar, tijdens een optreden in Sacremento,  ontploft hij. Als hij weer die catchphrase hoort, loopt hij eerst van het podium af en laat bij terugkomst op het podium de frustraties de vrije loop. Over het programma, de programmaleiding die het programma verder willen uitmelken, en vooral het publiek dat dit allemaal over zich heen laat gaan. Toch tekent hij een contract van  50 miljoen dollar voor twee meer seizoenen, maar het is duidelijk dat er al diep wat aan Dave knaagt.

Bezinning in Zuid-Afrika

Dat klopt, na drie opnamen voor het volgende seizoen vertrekt hij plots twee weken naar Zuid-Afrika om familie te bezoeken. In Zuid -Afrika komt bij hem het besef  dat al tijdens de opnames van een van de allereerste sketches van het programma, hij al onbewust het gevoel heeft dat dit niet de weg van het programma moet worden. Met zijn KLF-je, dat zijn gezin ook verbaast,  blaast hij in een keer zijn succes op. Door alleen zijn broer te informeren is er geen weg meer terug voor hem bij veel mensen, het publiek, zijn collega’s (speciaal Charlie en Neal) en het programma zelf.Het laatste seizoen wordt nog wel in geïmproviseerde vorm uitgezonden en hoewel hij in die tijd wel een verklaring geeft, is het klaar.

Iedereen happy

Nu achteraf, heeft hij wellicht 50 miljoen dollar weggegooid, veel deuren dichtgegooid maar heeft daar wel plezier voor teruggekregen. Wonend op een ranch met zijn gezin,  treedt hij hedendaags gewoon weer op.Jaren later, in 2008, heeft hij na een van zijn optredens  een lang gesprek met zijn maatje Neal en komt het tussen beiden ook weer goed.

En Charlie kijkt nog steeds met een goed gevoel op de Rick James sketch terug, want het zorgde er voor dat de eigenlijk vergeten Rick, als een hernieuwde ster overleed. Zo wordt de laatste succespiek van een nu wel gelukkige Dave, meteen nog een laatste voor Rick James. Ieder op een eigen manier natuurlijk.  Zo slaat karma in positieve zin terug.Twee keer.

Vastleggen in volledig scherm 18-8-2016 210244

Flashback 1999: ‘Ik heb met verbazing gekeken naar de mensen die bijna teleurgesteld waren toen er niks gebeurde.’

Van oudejaarsavond 1999 herinner ik mij nog die kleine discussie over wanneer nou de nieuwe eeuw werkelijk zal beginnen (ik blijf bij het jaar 2000), het gesprek over de finale van dat nieuwe fenomeen Big Brother  en dat kleine beetje spanning over wat er om klokslag middernacht gaat gebeuren. De algemene opinie in de woonkamer is dan dat er niets gebeurt, en dat klopt, het jaar 2000 arriveert geruisloos, als we het massale vuurwerk even vergeten.

‘1999’

Vastleggen in volledig scherm 17-6-2016 124217In 1982 is daar de release van ‘1999’ van de dan nog relatief onbekende Prince.  Het symbolische jaartal vertaalt de de angst voor een  nucleaire aanval, maar de tekst  schrijft hij natuurlijk in een andere tijdsgeest.  De angst is achteraf ongegrond en ook hier een slechte raadgever,  maar angst maakt je wel alert. Wellicht zijn hiermee de uitgaven van 20 miljard gulden van Nederland aan het Millennium Platform nog iets goed te praten.

Turn back the clock

Het verhaal is bekend. Onder anderen voormalig computer-programmeur Peter De Jager reist al begin 90’s de wereld rond  om met name het bedrijfsleven te waarschuwen voor het desastreuze foutje in onze techniek. Tijdens de jaarwisseling 99/00 zal de computerklok niet doortellen en qua datum 100 jaar terug gaan. Computers weten het dan niet meer, raken op tilt en  houden er daarom mee op. Daarmee is de onherstelbare schade niet te overzien.

Leven van paniek

Zo voorspelt hij verder dat 1% van alle bedrijven failliet gaan.  Via de year2000 site wordt de hype nog verder aangezwengeld. Met name in 1998 is het, door de intensieve campagne van het door de Nederlandse overheid ingestelde Millennium Platform, een gouden tijd voor ICT-ers.  Zij gaan voor veel geld handmatig aan de slag met de verouderde software. Juristen onderzoeken ondertussen voor veel geld de aansprakelijkheid bij al deze komende schade. De bevolking zelf gaat er vrij genuanceerd mee om en de ergernissen over de bangmakerij nemen toe.

Beetje anticlimax

Toch wordt in september 1999 een grote landelijke oefening gehouden en bereikt de paniek haar hoogtepunt door opiniepeilers in de media als Maurice de Hond en voorzitter van het platform, oud Phillips topman Jan Timmer, die zelf geen computer heeft in die tijd. Als in een marathonuitzending van de NPO op oudejaarsdag  blijkt dat er niets gaat gebeuren,  ontstaat er al  discussie over hoe zinvol al die voorbereidingen zijn geweest. Jan Timmer stelt in een kort interview van 3 januari 2000 van wel.  ‘Ik heb met verbazing gekeken naar de mensen die bijna teleurgesteld waren toen er niks gebeurde’, stelt hij.  Hoe dan ook, hij laat het achter zich.

Angst is inspiratie

Prince laat zelf het nummer ‘1999’ achter in de vorige eeuw als hij op oudejaaravond 1999 het nummer live speelt met de belofte om dat nooit meer te doen.  Ondanks dat het nummer zijn voorspellingen ook niet waar maakt, is het wel een inspiratie geweest voor meerdere nummers. Zo is het door Prince geschreven ‘Manic Monday’ van The Bangles een mengeling van vocals en melodielijnen van het nummer.

Niet meer bruikbaar is het Millenium Platform. Als het vuurwerk is opgeruimd, wordt de stekker uit het platform getrokken en blijkt de Millennium Bug achteraf zelf een duur foutje te zijn geweest dat de eeuwwisseling niet overleeft.

Vastleggen in volledig scherm 17-6-2016 125013

“Wait a few days before you waste any prayers.”

Ondanks dat het feitelijk niet helemaal vast te stellen valt omdat jij en ik er niet bij zijn geweest,  hebben de vermeende laatste uitspraken van muziekhelden soms een voorspellend karakter.  Hoewel eigenlijk anders bedoeld, krijgen deze ‘famous last words’ na een overlijden toch een andere context. Het lijkt te getuigen van een voorgevoel.

Koffers Pakken

Zo krijgen Marvin Gaye’s laatste woorden ‘Father hates me and I’m never coming back’ een dubbele betekenis als hij een paar seconden daarna wordt doodgeschoten door zijn vader. In de werkelijke context zegt hij het tegen zijn moeder als hij na de zoveelste ruzie met zijn vader op het punt staat om zijn koffers te pakken.  Net als Michael Jackson die dat figuurlijk van plan is in de muziekwereld als hij de ‘This is it’ tour aankondigt. Deze titel krijgt een dubbele lading als Michael vlak na de bekendmaking overlijdt.

Kinderziekenhuis

De tekst verschijnt op vele tributes. Als we de werkelijke laatste woorden  hadden gebruikt, dan hadden er nu dvd’s’ met ‘more milk’ in de winkel gelegen. Beter is een van zijn andere laatste uitspraken. Daarin spreekt hij bijna onverstaanbaar over zijn plannen voor een  kinderziekenhuis: ‘I am gonna do that for them, that will be remembered more than my performances.’ Zo laat hij vol met positieve ideeën  een laatste boodschap voor de wereld achter. Dat doet Whitney Houston ook. Al is het op een andere manier.

Briefje

Een van de laatsten die haar in leven ziet, is zangeres Brandy. Twee dagen voor haar overlijden duikt Whitney plotseling op voor de camera als Brandy, Whitney’s dochter Christina en Clive Davis een interview geven. Whitney maakt een verwarde indruk en geeft Brandy een briefje. Ze neemt afscheid met de woorden ‘I’m gonna upstairs’ en wijst naar boven, vanzelfsprekend doelend op haar hotelkamer. Wat er echter op het briefje wordt vermeld, heeft Brandy nooit verteld.

Groten

Marvin Gaye, grootheid uit de 70’s. Michael Jackson, Whitney Houston, groten uit de 80’s.  Net als David Bowie. En net als Prince, eigenzinnig muzikaal. In zijn ‘Let’s go crazy’ (’84) stelt hij al: ‘Instead of asking him how much of your time is left, ask him how much of your mind, baby. Cuz in this life things are much harder than in the afterworld. In this life you’re on your own.’

‘His Royal Badness’ staat afgelopen zaterdag op het podium  van  Paisley Park en stelt, na wat kwakkelen met zijn gezondheid de afgelopen weken, zijn fans gerust: “Wait a few days before you waste any prayers.”  Nu is van de ‘grote drie uit 1958’  alleen Madonna nog over. Het gaat best hard met de helden uit de 80’s.

Vastleggen in volledig scherm 21-4-2016 213829

Honkballer slaat zijn slag: MC Hammer

Soms zijn artiesten onlosmakelijk met elkaar verbonden.  Zo kan er makkelijk een koppeling worden gemaakt tussen Prince en MC Hammer.  In 1990 is ‘Pray ‘de zoveelste hit van zijn succesvolle album ‘Please Hammer, don’t hurt them’.  De fundering voor deze plaat is  ‘When doves cry’ van Prince en deze  komt uit het jaar 1984. Net als ‘Hammer to fall’ van Queen trouwens.Maar het duurt wel even voordat deze voorspelling uit komt.

 Honkballer Stanley

Zo is MC Hammer in 1984 nog gewoon Stanley Kirk Burell, de honkballer. Hij is slagman voor de Oakland Athletics  met de bijnaam Hammer. Ook. Volgens ingewijden staat de latere MC  in die tijd ook bekend als ‘pipeline’, gezien de zeer goede band met coach Charlie. Hartstikke mooi dat honkbal, Stanley wil rappen. Gaat ie ook doen. En zo maakt hij zes jaar later als MC Hammer een hele snelle opmars , mede dankzij zijn vrienden  uit het Oakland Athletics honkbalteam.

Gevecht tegen geloofwaardigheid

Maar net zo snel vergaat het succes weer. Na ‘Pray’ lijken de gebeden niet meer gehoord en gaat de carrière  in tegengestelde richting. Met de aankondiging ‘Here comes the Hammer’, dropt hij het commerciële  MC uit zijn artiestennaam en raakt daarna nog veel meer kwijt. Hammer is niet meer mainstream. Ook het succes, het geld en de populariteit verdwijnen als sneeuw voor de zon. Mc Hammer wordt Mc Pipeline als hij niet uitkijkt. En zo begint het gevecht tegen geloofwaardigheid, je hebt immers in de rapwereld pas respect als het ‘real’ is.

Vanilla Ice

Goed voorbeeld is voormalig concurrent Vanilla Ice. Die is definitief niet ‘real’ meer nadat hij ongevraagd een nummer van – hey, heb je hen weer- Queen gebruikt. En dat glashard ontkent. En daarna een parodie wordt van Jim Carrey. Genoeg over die Vanilla, Hammer glijdt ondertussen met een tussenstap in de gansta-rap, in recordtempo de anonimiteit  en het faillissement in. Dat terwijl hij een paar jaar eerder in een pofbroek nog de commerciële jongen uithangt. Maar weet je nog, Queen had ons al een enorme hint gegeven door  ‘Hammer to fall’.

Legacy van Hammer

Opstaan dan maar. Hedendaags heeft Hammer  miljoenen volgers op twitter. Ondanks zijn kortstondige succes, is zijn legacy dan ook enorm groot. Zo doorbreekt hij heel wat taboes in de rapwereld op commercieel gebied (bijvoorbeeld reclamespotjes doen) en zet hij met zijn huppelrap in de 90’s de deur open voor vele andere en ‘softere’ acts als bijvoorbeeld en ik zeg maar iets, Will Smith.  En zo heeft Hammer zeker zijn stempel gedrukt. Of als voormalig en anoniem honkballer beter geformuleerd: zijn slag geslagen.

Prince wannabe’s: Natural selection

“Do anything’ van Natural Selection is een muzikaal mijlpaaltje. Voor mij dan, het is de 100e single die ik ooit kocht. Ach, zo’n aantal houd je nog makkelijk bij. Maar het is dus een echte persoonlijke highlight, Natural Selection is voor de rest van de wereld net zo vergeten als de cassettesingle uit datzelfde 1991. En dat ondanks grote namen als Madonna en Prince een indirecte link met de plaat hebben. Maar dat zegt niets.

Vriendendienst

Want indirect. Anders had jij van de plaat wel iets meer herinnerd.  Dat terwijl Elliot Erickson en Frederick O ‘Neil Thomas  eind 80’s het nog zo goed bedoelen als ze Elliot’s oude project Natural Selection nieuw leven inblazen. Elliot heeft namelijk net (voor een groot deel in zijn eigen huiskamer) een nummer in elkaar geknutseld en dat klinkt best leuk. Alleen mist er nog iets. Gelukkig wil goede vriendin Ingrid Chavez de vrouwelijke vocals doen en ach, laten we gek doen, ook wat raps.

Met Niki naar de top…

Dat Elliot Erickson bij radio station WLOL-FM werkt is ook erg meegenomen. Het nummer begint dan ook best groot te worden, zeg maar een hit. Binnen no-time  heeft het duo haar platencontract binnen. Helaas, Ingrid heeft andere verplichtingen, dus de plaat wordt voor de wereldwijde release opnieuw ingezongen, of eigenlijk  ingerapt,  door Niki Harris.  De plaat wordt vooral in eigen USA een enorme hit,  er komt nog een album maar dan is het mooi geweest.  Best vreemd.

Met Prince dichtbij…

In een van de recente recensies wordt ‘Do anything’ in de geschiedenis geplaatst als een van de betere rip-offs van Prince. En zo ver zit men er niet naast. Ingrid Chavez is namelijk ten tijde van haar vriendendienst voor het duo de protegé van Prince, net als ‘If I want sax , I call Candy’ Dulfer. Dat Ingrid niet op de tweede versie van ‘Do Anything te horen is, heeft dan ook niets met onwil te maken.Het komt omdat ze verplichtingen heeft met het platenlabel van Prince en net bezig is haar eerste soloalbum via zijn label te lanceren. Dan Niki Harris maar.  Zij is wel te horen op de tweede versie en krijgt, net als Ingrid, netjes de credits .Maar Niki Harris is tijdens de opname ook niet geheel onbekend in de muziekwereld.

…en hey, daar heb je Madonna

Als ze de tweede versie in zingt, is ze namelijk ook een van de vaste achtergrondzangeressen van Madonna. Om de cirkel rond te maken, ons kent ons en goh, wat is de wereld toch klein: Nikki en Ingrid kennen elkaar ook weer.  Ingrid krijgt haar justice na een slepende rechtszaak met Madonna als ze toch de credits op het beruchte ‘Justify my love’ krijgt. Iedereen blij, net als Elliot en Frederick. Want met zulke lijntjes gaan toch alle deuren open?  Nee. Wat ze ook daarna doen, het gaat aan de muziekwereld voorbij. Frederick is recent wéér begonnen met de groep, alleen zonder Elliot. Die doet op dit moment bijna anything. Wat dat is, weet zijn naaste omgeving waarschijnlijk het beste.