Tagarchief: MTV

Promotie maken met de Dire Straits

In een tijd bekend worden nog nooit zo makkelijk is, is het bijna ouderwets om langs platenmaatschappijen te struinen.  Want een demootje… dat is zó Dire Straits.  Maar het werkt. Mark Knopfler, zijn broertje David en de rest,  zitten in de 70’s wat  krap bij kas, met recht Dire Straits. Ze weten met een demo, inclusief ‘Sultans of  swing’,  in elkaar te zetten voor achteraf een koopje, 175 dollar.  Het demootje doet haar werk , het bevalt Warner en de rest is geschiedenis.

Money for nothing

Nee, Dire Straits  schrijft geschiedenis. De band trapt een nieuw muzikaal tijdperk af. Het al twee jaar oude ‘Money for nothing’ wordt in 1987 de allereerste clip ooit op MTV Europe. Ironisch genoeg, is Dire Straits (met op de achtergrond Sting)  juist kritisch op dat dan nieuwe fenomeen videoclip in het nummer.  Een bewuste keuze van de zender en die keuze pakt voor Dire Straits niet onvoordelig uit.

‘Private Investigations’

Het bezorgt Dire Straits heel veel publiciteit, zoals de band eerder ook veel te danken heeft aan de videoclip. Zo bevat het vierde album ‘Love over gold’ vijf hele lange nummers. Geen radiomateriaal, maak het dan MTV-materiaal.  Mede door middel van het later zo bekritiseerde platform wordt ‘Private Investigations’ een enorme hit voor de band. Het ellenlange (positief bedoeld) nummer over een persoonlijke zoektocht van Phillip Marlowe bereikt zo toch het publiek. En zo wordt het uiteindelijk ook radiomateriaal.

Cirkeltje

Daar kan geen demo tegen op. Althans, dat hoeft niet meer. Het blijft dan ook een cirkeltje.  Aan de ene kant heeft Mark, die als geen ander weet dat de weg naar succes lang kan duren, een punt. Hij geeft een aardige voorspelling dat de videoclip het voor veel artiesten, bij wie de stem niet het sterkste punt is, promotie een stuk makkelijker gaat maken. Door de nadruk op andere talenten te leggen.

Maar ondanks dat je niets geeft om het plaatje, moet je wel aanhaken als er nieuwe mogelijkheden van promotie zijn of als de aandacht daar naar toe gaat. Legio ‘radiosterren’ verloren met deze instelling hun populariteit na de komst van MTV. Een puntje van kritiek dat juist in de allereerste clip ooit op MTV al naar voren komt. Maar promotie is alles,  juist hierdoor kent iedereen The Buggles nog.
Vastleggen in volledig scherm 8-12-2015 213116

Rebecca De Ruvo (MTV): Van beeld naar boek

Het is op het MTV van omstreeks 1993 altijd leuk wakker worden met Rebecca De Ruvo’ s ‘Awake on the wilde site’.  De Zweedse kondigt in die tijd wat clips aan en welke maakt eigenlijk  niet uit, als ze maar in beeld is.

Ze verdwijnt best onopgemerkt van het scherm, net als bij mij MTV zelf ten gunste van TMF.  Rebecca blijft wel  in de muziek hangen, ze is immers ook zangeres. Naast een korte relatie met Oasis’ boegbeeld Noal Galagher, presenteert ze in het Zweeds en gaat ze ondertussen verder met haar band The Vitamins.

Horen we weinig van, net als Rebecca. Maar  in 2005 verschijnt ze op het blog van andere ex-vj Simone Angel. Rebecca heet inmiddels qua achternaam Akerlund, heeft kinderen, en doet nog steeds wat met dat bandje. Maar dat is elf jaar geleden. Zeer  recent komt haar boek ‘I am Ed’ uit, profileert ze zich als schrijfster en dat wordt een succes.  Rebecca, van beeld naar boek.

 

Net Bert en Ernie: Adamski en Seal

In april 1990 staat bij ons thuis op een avond de videorecorder (nog cool in die tijd) startklaar om die ene videoclip op te kunnen nemen van MTV (ook nog cool in die tijd).  Als ik  een dag later bij platenzaak Penny Lane naar ‘Killer’ vraag, moet ik even geduld hebben. Release komt nog, te vroeg dus. Net als ‘Killer’ zelf eigenlijk, dat qua muziek ver voor haar tijd is.

Tekst past precies

Dat weten de heren al bij aanvang. Seal klooit maar wat aan (schrijft wat, reist veel), tot hij op een rave in 1989 de aanstormende dj Adam ‘Adamski’ Tinley zijn set ziet doen.  Nadat Seal later een demo ( met onder anderen de oerversie van ‘Crazy’) achterlaat bij de MC van Adam, ziet de dj mogelijkheden. Hij nodigt Seal uit om bij hem in de studio te kiezen uit wat tracks en die kiest meteen de instrumentale track ‘The Killer’.

Een werktitel trouwens, Adam vindt het namelijk op een soundtrack voor een spannende filmscène lijken. In de studio heeft Seal al een tekst klaar en dat combineert perfect. Ondanks dat de titel niet in de tekst voorkomt, wordt deze later wel gekoppeld aan de tekst in bijvoorbeeld de eigen uitvoering van Seal op zijn debuutalbum .

Hij stelt later dat de originele tekst aansluit bij de tijdsgeest  waarin house( en met name rave),  niet wordt begrepen door de Britse overheid.  Platen uit dit genre worden daarom in die tijd standaard niet gedraaid door de invloedrijke BBC.  De plaat wordt op dezelfde dag en op enkele honderden meters van een protest tegen deze bekrompen houding opgenomen.

Futuristische video

Met het latere succes van ‘Killer’ volgt er een kleine revolutie op de radio en worden ook deze platen gedraaid. Dat succes begint in Club Solaris als de heren hun productie bij de dj neerleggen. Eenmaal de aandacht, moet er natuurlijk een video komen. Dat wordt de opvallende video waarin naast het duo, ook Adamski’s MC, vriendin Natalie en hondje Dis te zien zijn. Adamski komt met dit idee van futuristisch laboratorium waarin hij als een soort Frankenstein een wezen creëert dat melancholisch de wereld beschrijft. Het staat meteen symbool voor de lancering van de dan onbekende Seal.

Vriendschap onder druk

Want als de managementen zich gaan bemoeien met het succes, verandert (zonder inbreng van Adam) de samenwerking in ‘Adamski feat. Seal’ en stapt Seal over naar een andere platenmaatschappij. Dat detail kost de heren bijna hun vriendschap.  Komt weer goed, Adam remixt zelfs ‘Kiss from a rose’ voor Seal. Maar als Trevor Horn de remix tijdens de productie weer verbouwt naar eigen inzicht, is dat de volgende testcase voor de heren.

Bert en Ernie

Het wordt wederom niet de ‘killer’ van hun vriendschap en ze spreken elkaar nog steeds.  In een interview uit 2012 vertelt Adam dat het menigeen nog steeds intrigeert en er nog steeds naar Seal wordt gevraagd. Vindt hij best irritant,  alsof ze Bert en Ernie zijn. Maar, zo sluit hij af, is het bij nader inzien geen gekke omschrijving. Met twee uitersten, stelt hij, zijn ze het ook wel wellicht.

Adamski/Seal

 

Trots en alleenheerser: King

Ach, je kent ze nog wel. Die cd-reclames voor compilaties van de 80’s, jaren geleden. Gepresenteerd door ene Paul King, voor de nieuwe generatie volslagen onbekend. Voor hen dan, deze presentator is met name in the 80’s koning in een band die om hem draait. Maar een band  genaamd King,  genoemd naar zijn leadzanger, dat kan toch niet lang goed gaan? Inderdaad. Tussen opkomst en ondergang van het koninkrijkje zit amper een jaartje, 1985 om precies te zijn.

Amper love, veel pride

Al jaren bezig, is daar eind ’84  plots die hype door de media na een optreden van de band in het tv-programma ‘The Tube’ en als ze met  Culture Club gaan touren. Dat leidt alsnog tot een hit voor het opnieuw uitgebrachte  ‘Love and pride’ en succes voor het debuutalbum ‘Steps in time’. Maar dat is meteen de nekslag. Er is al snel weinig love  en veel pride in de band. Paul bepaalt de songteksten, hij bepaalt de muziek en hij bepaalt uiteindelijk ook het einde van de band. Na heel toepasselijk met laatste singles ‘Torture’ en ‘Follow my heart’ weinig succes te hebben, knalt de band uit elkaar.

In je eentje is er weinig aan

De andere bandleden zijn het namelijk  zat om een decorstuk te zijn. Dan moeten ze het maar zelf zien uit te vinden. Paul stapt op en het is meteen einde band. Ten tijde van het succes zoekt hij al eerder namens King contact met producer Dan Hartman en nu die zeurende bandleden zijn verdwenen, zien beide heren een kans. Helaas, de niet eens zo slechte soloplaat,‘Joy’ levert weinig ‘Joy’ bij het publiek op. Bij de zanger zelf trouwens ook niet, ondanks zijn goede samenwerking met Dan. Hij vernietigt zo’n acht jaar later zelfs een exemplaar van het het album met zijn maatje Ray Cokes bij MTV Europe.

Alleen het decor

Omdat het kan. Paul is in de 90’s na een carrièreswitch een van de populairste en bekendste vj’s van de dan fantastische zender. Daarna verdwijnt hij via VH1 net als zijn mede bandleden letterlijk achter de schermen. Hij gaat aan de slag als producer en is lange tijd uit de media. En diezelfde media gaat vorig jaar naar hem op zoek omdat er die  aankondiging er is dat King weer terugkeert.

Nee, verkeerd begrepen, alleen het decor.  De drie overige bandleden richten King Phoenix  op. Paul wenst ze succes en  wil niet meer meedoen.Matcht niet met zijn agenda waarschijnlijk. Hij speelt op dit moment zichzelf in de docu met de werktitel ‘An electric sumurai in London’. Wordt dus afwachten, met het decor terug op het podium maar de sterspeler ergens anders, ben ik benieuwd of er nog een act aan de steps in time van de band wordt geschreven.

Vastleggen in volledig scherm 18-2-2016 203025

Heather Nova – London Rain(1998)

In 1998 had je ‘At Ray’s Request’, een verzoekprogramma op MTV met good old Ray Cokes.  Zo belde deze Nederlander ook naar het programma en ik heb geen idee hoe ik daar doorkwam, maar ik mocht in de uitzending komen. Ik vertelde aan de redacteur dat ik graag een plaat met betrekking tot Engeland wilde horen, omdat ik daar net was geweest. ‘Welke dan?’, was de logische vraag van de man. Een hele rij titels van platen kwam in me op maar Heather Nova’s ‘London rain’ kon de redacteur het meeste bekoren.

Weinig succes

Was ook niet zo gek, want dat was een recente hit op dat moment. Althans, in Engeland dan. In Nederland had en heeft Heather nog nooit een hit gehad. De single ‘London rain’ wordt dan ook geen uitzondering en gaat later geruisloos de top 40 voorbij, ondanks mijn ‘kleine promotie’ voor de plaat. Blijft toch gek, haar albums hebben het hier altijd redelijk goed gedaan. Overal eigenlijk, met name down under. En in welke vorm dan ook.

Open boek

Zo bracht ze haar geschreven gedichten in boekvorm uit en zette deze later op een album(‘The sorrowjoy’).Ok, dat wordt niet in Nederland uitgebracht. Haar andere albums wel, en het album ‘Storm’ is nog steeds in Nederland haar grootste succes. Haar laatste album is tot op heden ‘300 days at Sea’.  Daar staan ook de vier ‘nieuwe’ nummers op die ze speelde tijdens haar tour ter promotie van haar vorige album. Maar dat album is niet echt recent meer, dat komt uit in 2011.

Crowdsurfen

Heather, geboren en al jaren woonachtig op Bermuda, is niet bepaald verdwenen in de beruchte driehoek bij haar om de hoek. As we speak , is Heather is aan het crowdsurfen voor een nieuw album. Maar tot die tijd  ‘London Rain’ dus.  Heather’s ode aan een typisch Engels verschijnsel lijkt dan ook logischer dan ‘Bermuda Rain’ , maar zelfs daar is het de gewoonste zaak van de wereld.

Vastleggen in volledig scherm 1-12-2014 200600

The Buggles -Video killed the radiostar(1979)

Trevor Horn zei recent voor de grap dat hij ‘de 80’s heeft uitgevonden’. Een decennium kun je niet uitvinden natuurlijk, maar je kunt wel je stempel er op drukken. Niet door zelf achter een microfoon te staan,  maar als producer. Op deze manier  schreef hij al meerdere malen hitgeschiedenis. Zo lanceerde hij o.a. ABC  en Frankie goes to Hollywood in de 80’s, Seal in de 90’s en T.aT.U in de 00’s . Ook zette hij in deze rol o.a Lisa Stansfield, Tina Turner en Robbie Williams weer op de rails. De indrukwekkende lijst van de man loopt kilometers terug.

Video killed the radiostar en brengt MTV tot leven

Voordat hij op advies van zijn vrouw het producerspad opging,  lanceerde Trevor zichzelf als muzikant. Trevor was in de 80’s lid van The Art of Noise  en Yes, in de 7o’s begon het met The Buggles. Eigenlijk zou die laatste nu hedendaags een ietwat vreemde eend in de bijt zijn, want die groep met medelid Geoff Downes is eigenlijk maar bekend van één echte hit. Maar juist de Buggles en met name hun hit ‘Video killed the radiostar’ werd een mijlpaal. Op 1 augustus 1981, 00.01 uur, begon een tv-zender die compleet wat nieuws ging doen. Nee, geen Sport Even, maar MTV. De zender ging alleen maar videoclips uitzenden, 24/7.

Radio verliest monopolie

Critici waren terughoudend, want hoe kun je het publiek vermaken met een handjevol clips? Het antwoord weten we nu. Doordat het publiek een beeld kreeg bij de act die ze alleen op de radio hoorden, kon dat het verschil uitmaken of een plaat een hit zou worden. De radio en enkele tv-programma’s verloren hun monopolie, niet het muzikale plaatje, maar juist het uiterlijke plaatje werd de belangrijkste factor. De voorbode voor deze gigantische omwenteling werd verwoord door deze plaat van The Buggles, op dat tijdstip middernacht de eerste videoclip op MTV ooit..

Muzikale omwenteling

Hoewel de plaat een muzikale omwenteling inluidde, was de tekst juist bedoeld als nostalgische terugblik op de jaren’60, waarin de radio het echte monopolie verloor en in veel gevallen zijn functie werd overgenomen door de tv. ‘Video killed…’ wordt vaak verward met het begrip van allereerste videoclip. Klopt niet helemaal, dat werd al veel eerder gedaan. Queen’s ‘Bohemian Rhapsody’ was de eerste baanbrekende clip en decennia ervoor werden al kleine promofilmpjes gemaakt. Wel onstond door de komst van MTV een platform voor clips. Zo werd dat handjevol clips in de eerste uren al snel aangevuld tot duizenden en kon MTV al kort na de start een plaat maken of breken.

Juist geen hulp van MTV

‘Video killed the star’ kon niet meer gebroken worden want het was al twee jaar eerder een enorme wereldhit geweest en zo werd de plaat met de vocals van Debi Doss en Linda Jardim(Allen)  een van allerlaatsten een hit zonder hulp van MTV. Juist met de hulp van MTV schreef het daarna historie op video-gebied. Zo’n 30 jaar later werd het tevens de miljoenste clip ooit vertoond op MTV en was het voorspellende karakter van de plaat al allang waarheid geworden.

Rick James – Superfreak (1981)

Rick James maakte in het een na laatste seizoen van The A Team zijn opwachting, samen met Isaac Hayes.  De serie was over haar piek heen en probeerde met  gastrollen van toen zeer populaire artiesten, de kijkcijfers op te krikken. Tevergeefs, het luidde het einde van de serie in. Lag niet zo zeer aan het optreden van ‘superfreak’ Rick en ‘chef’Isaac. De aflevering ‘Heart of Rock and Roll’ wordt dan ook niet beschouwd als een slechte aflevering, zeker niet ten opzichte van het dieptepunt ‘Cowboy George’ , die aflevering met Boy George. Tja, dat was niet de beste uit de reeks.

MTV

Maar Rick James was dus retepopulair in de 80’s, ook in thuisland Verenigde Staten. Dat was opmerkelijk omdat Rick in de 60’s nog naar Canada was gevlucht nadat hij was gedeserteerd uit het leger.  Nadat hij uiteindelijk werd opgepakt heeft hij nog een jaar in de cel gezeten.  Andere tijd, dat was toen. Met name in het begin van de 80’s werd hij ook weer in de US met open armen ontvangen. Zonder de steun van MTV trouwens. Die zender weigerde zijn (achteraf grootste) hit ‘Superfreak’ te draaien. Heel lang is gedacht dat het te maken had met dubieuze beleid van de zender in haar begindagen. De zender weigerde in die tijd veel video’s van zwarte artiesten te draaien.

Rick kan het vergeten bij Carolyn

Zoals bekend is dat vooral door Michael Jackson en zijn clip voor ‘Thriller’ gelukkig veranderd. Dat Rick’s  clip niet werd gedraaid, had veel meer te maken met Carolyn Baker. Zij is ook Afro-Amerikaans en zij besliste met anderen over uit te zenden video’s. De reden dat de clip van Rick geen kans maakte was omdat ze de video vooral prut vond vanwege de hoeveelheid halfnaakte vrouwen in de clip. Het grappige ten opzichte hiervan is dat mede hierdoor de een van eerste ‘zwarte’ video’s op MTV die van Musical Youth was, waar ‘een dutchie’ werd aangeprijst, een joint. Maar goed, met het uitzenden van zijn werk kwam het later wel goed, alleen het succes van Rick liep sterk terug naar mate de 90’s naderden en hun entree maakten daarna. Dat was vooral doordat hij regelmatig negatief in het nieuws kwam. In Nederland hield zijn succes dan ook op met ‘Loosey’s rap’uit 1988, een plaat die al twee jaar oud was in die tijd.

MC Hammer

Nee, wacht. Eigenlijk moest het hoogtepunt uit zijn carrière nog komen. Zonder zijn toestemming gebruikte MC Hammer namelijk het loopje uit ‘Superfreak’ voor zijn eigen hit ‘U can’t touch this’. Nadat Rick de rechtszaak won kreeg hij alsnog de credits op deze plaat en dat leverde hem prompt nog een Grammy op. En zo kreeg hij in de nadagen van zijn opmerkelijke carrière toch nog een bekroning. Het was meteen zijn enige Grammy ooit en daar komt vrijwel zeker geen tweede bij. Superfreak Rick was na een losbandige levensstijl maar 56 jaar toen hij  in 2004 overleed.

Vastleggen in volledig scherm 19-11-2015 204606