Tagarchief: MTV

Promotie maken met de Dire Straits

In een tijd bekend worden nog nooit zo makkelijk is, is het bijna ouderwets om langs platenmaatschappijen te struinen.  Want een demootje… dat is zó Dire Straits.  Maar het werkt. Mark Knopfler, zijn broertje David en de rest,  zitten in de 70’s wat  krap bij kas, met recht Dire Straits. Ze weten met een demo, inclusief ‘Sultans of  swing’,  in elkaar te zetten voor achteraf een koopje, 175 dollar.  Het demootje doet haar werk , het bevalt Warner en de rest is geschiedenis.

Money for nothing

Nee, Dire Straits  schrijft geschiedenis. De band trapt een nieuw muzikaal tijdperk af. Het al twee jaar oude ‘Money for nothing’ wordt in 1987 de allereerste clip ooit op MTV Europe. Ironisch genoeg, is Dire Straits (met op de achtergrond Sting)  juist kritisch op dat dan nieuwe fenomeen videoclip in het nummer.  Een bewuste keuze van de zender en die keuze pakt voor Dire Straits niet onvoordelig uit.

‘Private Investigations’

Het bezorgt Dire Straits heel veel publiciteit, zoals de band eerder ook veel te danken heeft aan de videoclip. Zo bevat het vierde album ‘Love over gold’ vijf hele lange nummers. Geen radiomateriaal, maak het dan MTV-materiaal.  Mede door middel van het later zo bekritiseerde platform wordt ‘Private Investigations’ een enorme hit voor de band. Het ellenlange (positief bedoeld) nummer over een persoonlijke zoektocht van Phillip Marlowe bereikt zo toch het publiek. En zo wordt het uiteindelijk ook radiomateriaal.

Cirkeltje

Daar kan geen demo tegen op. Althans, dat hoeft niet meer. Het blijft dan ook een cirkeltje.  Aan de ene kant heeft Mark, die als geen ander weet dat de weg naar succes lang kan duren, een punt. Hij geeft een aardige voorspelling dat de videoclip het voor veel artiesten, bij wie de stem niet het sterkste punt is, promotie een stuk makkelijker gaat maken. Door de nadruk op andere talenten te leggen.

Maar ondanks dat je niets geeft om het plaatje, moet je wel aanhaken als er nieuwe mogelijkheden van promotie zijn of als de aandacht daar naar toe gaat. Legio ‘radiosterren’ verloren met deze instelling hun populariteit na de komst van MTV. Een puntje van kritiek dat juist in de allereerste clip ooit op MTV al naar voren komt. Maar promotie is alles,  juist hierdoor kent iedereen The Buggles nog.
Vastleggen in volledig scherm 8-12-2015 213116

Advertenties

Rebecca De Ruvo (MTV): Van beeld naar boek

Het is op het MTV van omstreeks 1993 altijd leuk wakker worden met Rebecca De Ruvo’ s ‘Awake on the wilde site’.  De Zweedse kondigt in die tijd wat clips aan en welke maakt eigenlijk  niet uit, als ze maar in beeld is.

Ze verdwijnt best onopgemerkt van het scherm, net als bij mij MTV zelf ten gunste van TMF.  Rebecca blijft wel  in de muziek hangen, ze is immers ook zangeres. Naast een korte relatie met Oasis’ boegbeeld Noal Galagher, presenteert ze in het Zweeds en gaat ze ondertussen verder met haar band The Vitamins.

Horen we weinig van, net als Rebecca. Maar  in 2005 verschijnt ze op het blog van andere ex-vj Simone Angel. Rebecca heet inmiddels qua achternaam Akerlund, heeft kinderen, en doet nog steeds wat met dat bandje. Maar dat is elf jaar geleden. Zeer  recent komt haar boek ‘I am Ed’ uit, profileert ze zich als schrijfster en dat wordt een succes.  Rebecca, van beeld naar boek.

 

Net Bert en Ernie: Adamski en Seal

In april 1990 staat bij ons thuis op een avond de videorecorder (nog cool in die tijd) startklaar om die ene videoclip op te kunnen nemen van MTV (ook nog cool in die tijd).  Als ik  een dag later bij platenzaak Penny Lane naar ‘Killer’ vraag, moet ik even geduld hebben. Release komt nog, te vroeg dus. Net als ‘Killer’ zelf eigenlijk, dat qua muziek ver voor haar tijd is.

Tekst past precies

Dat weten de heren al bij aanvang. Seal klooit maar wat aan (schrijft wat, reist veel), tot hij op een rave in 1989 de aanstormende dj Adam ‘Adamski’ Tinley zijn set ziet doen.  Nadat Seal later een demo ( met onder anderen de oerversie van ‘Crazy’) achterlaat bij de MC van Adam, ziet de dj mogelijkheden. Hij nodigt Seal uit om bij hem in de studio te kiezen uit wat tracks en die kiest meteen de instrumentale track ‘The Killer’.

Een werktitel trouwens, Adam vindt het namelijk op een soundtrack voor een spannende filmscène lijken. In de studio heeft Seal al een tekst klaar en dat combineert perfect. Ondanks dat de titel niet in de tekst voorkomt, wordt deze later wel gekoppeld aan de tekst in bijvoorbeeld de eigen uitvoering van Seal op zijn debuutalbum .

Hij stelt later dat de originele tekst aansluit bij de tijdsgeest  waarin house( en met name rave),  niet wordt begrepen door de Britse overheid.  Platen uit dit genre worden daarom in die tijd standaard niet gedraaid door de invloedrijke BBC.  De plaat wordt op dezelfde dag en op enkele honderden meters van een protest tegen deze bekrompen houding opgenomen.

Futuristische video

Met het latere succes van ‘Killer’ volgt er een kleine revolutie op de radio en worden ook deze platen gedraaid. Dat succes begint in Club Solaris als de heren hun productie bij de dj neerleggen. Eenmaal de aandacht, moet er natuurlijk een video komen. Dat wordt de opvallende video waarin naast het duo, ook Adamski’s MC, vriendin Natalie en hondje Dis te zien zijn. Adamski komt met dit idee van futuristisch laboratorium waarin hij als een soort Frankenstein een wezen creëert dat melancholisch de wereld beschrijft. Het staat meteen symbool voor de lancering van de dan onbekende Seal.

Vriendschap onder druk

Want als de managementen zich gaan bemoeien met het succes, verandert (zonder inbreng van Adam) de samenwerking in ‘Adamski feat. Seal’ en stapt Seal over naar een andere platenmaatschappij. Dat detail kost de heren bijna hun vriendschap.  Komt weer goed, Adam remixt zelfs ‘Kiss from a rose’ voor Seal. Maar als Trevor Horn de remix tijdens de productie weer verbouwt naar eigen inzicht, is dat de volgende testcase voor de heren.

Bert en Ernie

Het wordt wederom niet de ‘killer’ van hun vriendschap en ze spreken elkaar nog steeds.  In een interview uit 2012 vertelt Adam dat het menigeen nog steeds intrigeert en er nog steeds naar Seal wordt gevraagd. Vindt hij best irritant,  alsof ze Bert en Ernie zijn. Maar, zo sluit hij af, is het bij nader inzien geen gekke omschrijving. Met twee uitersten, stelt hij, zijn ze het ook wel wellicht.

Adamski/Seal

 

Trots en alleenheerser: King

Ach, je kent ze nog wel. Die cd-reclames voor compilaties van de 80’s, jaren geleden. Gepresenteerd door ene Paul King, voor de nieuwe generatie volslagen onbekend. Voor hen dan, deze presentator is met name in the 80’s koning in een band die om hem draait. Maar een band  genaamd King,  genoemd naar zijn leadzanger, dat kan toch niet lang goed gaan? Inderdaad. Tussen opkomst en ondergang van het koninkrijkje zit amper een jaartje, 1985 om precies te zijn.

Amper love, veel pride

Al jaren bezig, is daar eind ’84  plots die hype door de media na een optreden van de band in het tv-programma ‘The Tube’ en als ze met  Culture Club gaan touren. Dat leidt alsnog tot een hit voor het opnieuw uitgebrachte  ‘Love and pride’ en succes voor het debuutalbum ‘Steps in time’. Maar dat is meteen de nekslag. Er is al snel weinig love  en veel pride in de band. Paul bepaalt de songteksten, hij bepaalt de muziek en hij bepaalt uiteindelijk ook het einde van de band. Na heel toepasselijk met laatste singles ‘Torture’ en ‘Follow my heart’ weinig succes te hebben, knalt de band uit elkaar.

In je eentje is er weinig aan

De andere bandleden zijn het namelijk  zat om een decorstuk te zijn. Dan moeten ze het maar zelf zien uit te vinden. Paul stapt op en het is meteen einde band. Ten tijde van het succes zoekt hij al eerder namens King contact met producer Dan Hartman en nu die zeurende bandleden zijn verdwenen, zien beide heren een kans. Helaas, de niet eens zo slechte soloplaat,‘Joy’ levert weinig ‘Joy’ bij het publiek op. Bij de zanger zelf trouwens ook niet, ondanks zijn goede samenwerking met Dan. Hij vernietigt zo’n acht jaar later zelfs een exemplaar van het het album met zijn maatje Ray Cokes bij MTV Europe.

Alleen het decor

Omdat het kan. Paul is in de 90’s na een carrièreswitch een van de populairste en bekendste vj’s van de dan fantastische zender. Daarna verdwijnt hij via VH1 net als zijn mede bandleden letterlijk achter de schermen. Hij gaat aan de slag als producer en is lange tijd uit de media. En diezelfde media gaat vorig jaar naar hem op zoek omdat er die  aankondiging er is dat King weer terugkeert.

Nee, verkeerd begrepen, alleen het decor.  De drie overige bandleden richten King Phoenix  op. Paul wenst ze succes en  wil niet meer meedoen.Matcht niet met zijn agenda waarschijnlijk. Hij speelt op dit moment zichzelf in de docu met de werktitel ‘An electric sumurai in London’. Wordt dus afwachten, met het decor terug op het podium maar de sterspeler ergens anders, ben ik benieuwd of er nog een act aan de steps in time van de band wordt geschreven.

Vastleggen in volledig scherm 18-2-2016 203025

Heather Nova – London Rain(1998)

In 1998 had je ‘At Ray’s Request’, een verzoekprogramma op MTV met good old Ray Cokes.  Zo belde deze Nederlander ook naar het programma en ik heb geen idee hoe ik daar doorkwam, maar ik mocht in de uitzending komen. Ik vertelde aan de redacteur dat ik graag een plaat met betrekking tot Engeland wilde horen, omdat ik daar net was geweest. ‘Welke dan?’, was de logische vraag van de man. Een hele rij titels van platen kwam in me op maar Heather Nova’s ‘London rain’ kon de redacteur het meeste bekoren.

Weinig succes

Was ook niet zo gek, want dat was een recente hit op dat moment. Althans, in Engeland dan. In Nederland had en heeft Heather nog nooit een hit gehad. De single ‘London rain’ wordt dan ook geen uitzondering en gaat later geruisloos de top 40 voorbij, ondanks mijn ‘kleine promotie’ voor de plaat. Blijft toch gek, haar albums hebben het hier altijd redelijk goed gedaan. Overal eigenlijk, met name down under. En in welke vorm dan ook.

Open boek

Zo bracht ze haar geschreven gedichten in boekvorm uit en zette deze later op een album(‘The sorrowjoy’).Ok, dat wordt niet in Nederland uitgebracht. Haar andere albums wel, en het album ‘Storm’ is nog steeds in Nederland haar grootste succes. Haar laatste album is tot op heden ‘300 days at Sea’.  Daar staan ook de vier ‘nieuwe’ nummers op die ze speelde tijdens haar tour ter promotie van haar vorige album. Maar dat album is niet echt recent meer, dat komt uit in 2011.

Crowdsurfen

Heather, geboren en al jaren woonachtig op Bermuda, is niet bepaald verdwenen in de beruchte driehoek bij haar om de hoek. As we speak , is Heather is aan het crowdsurfen voor een nieuw album. Maar tot die tijd  ‘London Rain’ dus.  Heather’s ode aan een typisch Engels verschijnsel lijkt dan ook logischer dan ‘Bermuda Rain’ , maar zelfs daar is het de gewoonste zaak van de wereld.

Vastleggen in volledig scherm 1-12-2014 200600

Michael Jackson’s ‘Thriller’ (1983) een nog grotere klassieker

Het is bijna 30 jaar geleden dat de videoclip van Michael Jackson’s ‘Thriller’ werd gelanceerd. Baanbrekend en nog niet eerder vertoond, werd de clip een groot voorbeeld  in de  muziekwereld.Net als het gelijknamige album dat al een jaar eerder was gelanceerd. Het album wordt tot op de dag van vandaag tot een van de beste aller tijden gerekend, omdat het een plaat is dat voor iedereen wat wils lijkt te bieden. Maar ook vanwege de invloed wat het heeft gehad op de muziekwereld.

Thriller op alle fronten een boost

MTV’s populariteit groeide nadat de zender na heftig aandringen van Michael’s platenmaatschappij de clips  voor ‘Billy Jean’ en ‘Beat it’ ging draaien.  Maar toen de zender de derde clip van het album,  ‘Thriller’ ,  ging draaien (soms wel twee keer per uur!) veranderde alles, niet alleen voor MTV.Ook voor de muziekwereld en Michael Jackson zelf. Het album had al vijf singles gereleased en het album stond overal ter wereld nummer 1. Maar nadat de verkopen begonnen terug te lopen, wilde de platenmaatschappij nog één release uitbrengen en nog één boost geven aan het album.  Zo geschiedde.

Landis en Price

Michael bedacht  het concept en John Landis werd aangenomen als regisseur, vooral door zijn film ‘An American wherewolf in London’. Vincent Price, een acteur uit de horrorwereld en bekend om zijn stem, sprak de ‘rap’ in.  Vincent koos trouwens voor 20.000 dollar salaris in plaats van een percentage van de winst, omdat hij al redelijk goed verdiende. Een klein foutje, ‘Thriller’ werd de meest succesvolle, invloedrijke en bestverkochte clip ooit.Want direct na de release van de clip bracht de platenmaatschappij ook de ‘Making of’ uit. MTV en een aantal andere partijen kochten de uitzendrechten en zo  werden de kosten van de clip( 500.000 tot 800.000 dollar) in een klap terugverdiend .

Nee,  meer dan dat, want het video-duo ging miljoenen keer over de toonbank. Zo ook het album zelf weer na de release van de clip.  Ondanks de clip, werd de single, in tegenstelling wat velen denken, niet overal nummer 1. Ook niet in Nederland. Dat komt vooral omdat het de laatste release was van een al succesvol album. De mensen die het album nog niet hadden, werden nieuwsgierig en kochten liever het hele album .Tot op de dag van vandaag. Zo werd een succesvol album, het meest succesvolle album ooit.Dat gaat Ola Ray niet lukken. Wie?

O jee, Ola Ray

Ola Ray speelde Michael’s vriendin in ‘Thriller’.  In 2009 spande ze een rechtszaak aan tegen iedereen betrokken bij de clip, omdat ze voor haar bijdrage nog een deel van de royalty’s moest krijgen.  Die kreeg ze, 75000 dollar. Het was meteen de laatste rechtszaak waar Michael (indirect) bij betrokken was. Vorige maand bracht Ola een zeer bizarre ode aan Michael uit. Bizar, niet alleen vanwege de rechtszaak, maar ook omdat de clip en nummer, zacht uitgedrukt, een ‘Thriller’ is maar niet qua kwaliteit. De video is nu al een klassieker, een viral.  Alleen aan de andere kant van het spectrum.  Daarom Ola,  hier nog een keer de klassieke clip.  zo moet het dus.

Vastleggen in volledig scherm 17-11-2015 202928

Green Yelly -Three little pigs(1993)

Nu, 20 jaar na ‘Three little pigs’, kun je wel stellen dat de heren van Green Jelly eendagsvliegen zijn geweest. En dat is precies wat ze wilden. Ze zijn nog steeds die  band zonder talent en daar zijn ze trots op. Net als op de  Grammy-nomminatie. Ja,echt waar.

Knettergek

Green Jelly bestaat al meer dan 30 jaar en het uitgangspunt is nog steeds hetzelfde:de slechtste rockband van de wereld zijn. En de gekste. Dat de band knettergek was, bewees wel het feit dat ze beweerden bij een platenmaatschappij dat ze in eigen beheer voor 50.000 dollar de gehele productie van een videoalbum konden doen. Ze waren immers de eerste videorockband ter wereld. Natuurlijk bluf, ze hadden een paar filmpjes gemaakt bij hun vorige EP, maar de platenmaatschappij hapte toe.

Cereal killer

Met een gauw aangeschafte (betere)camera, maakten ze filmpjes bij alle nummers en noemden ze de video ‘Cereal killer’.  Daarmee werden ze daadwerkelijk de eerste band ter wereld die hun werk alleen op video uitbrachten. Dan zul je denken dat de doorbraak door MTV is gekomen. Nee, dat gebeurde nadat een radiostation de muziek van de video gebruikte als een soort jingle bij telefoonspelletjes.

Video-album

Hoe bizar het ook klinkt, kwam daarna pas de promotie via de muziekkanalen en moest er alsnog een album worden gemaakt. Dat werd ‘The Cerial killer soundtrack’ en deze behaalde in vele landen goud. Dat was meteen de piek en daarna overkwam de heren het tegenovergestelde. De opvolger van dit succes was wederom een videoalbum, alleen met veel serieuzer werk. Juist doordat deze video nauwelijks werd gepromoot verdwenen de heren al snel weer uit de spotlights.

Grammy

Vastleggen in volledig scherm 27-11-2015 223138Alleen de Grammy-commssie had hun werk opgemerkt en beloonde het met een Grammy-nomminatie voor beste lange video. Tja. En gek genoeg was die nominatie nog helemaal niet zo raar. Het is altijd een komen en gaan geweest van creatieve inbreng in de groep, de bandleden hadden best wel talent. Muzikaal zeker, een aantal bandleden doken later op bij bekende bands.

Maynard James Keenan

Zo was de stem achter de biggetjes in dit nummer Maynard James Keenan, leadzanger van Tool en A perfect circle. Anderen gingen de creatieve kant op en begonnen productie/video/entertaintmentbedrijven en werden verantwoordelijk voor grotere producties.  Dus voor de slechtste rockband ooit hebben ze het niet bepaald slecht gedaan…

three little pigs