Tagarchief: mr t

Overleven alles: Survivor

Survivor heeft achteraf niet ‘The moment of truth’ met de gelijknamige soundtrack uit Karate Kid 1 (1984) . Nee, de echte krachtmeting tussen muziek en film, een confrontatie tussen rock en Rocky, vindt al twee jaar eerder met ‘Eye of the tiger’ uit Rocky 3 plaats. En Survivor stapt hiermee als winnaar uit de ring, de plaat wordt een klassieker op soundtrack-gebied.

Juiste toon, nu de juiste scene

Met name voor boegbeeld Jimi Jamison. Ondanks dat het nummer wordt (in)gezongen door Dave Bickler. In een interview voor Classic bands, legt drummer Marc Droubay uit dat de zoektocht naar de juiste toon de meeste tijd in beslag neemt.  Sylvester Stallone geeft na het opnemen van de film wel een voorzetje: ‘Another one bites the dust’ van Queen, maar dat wordt een hele rechtenkwestie.

Via vriend Tony Scotti, de directeur van Survivor’s platenmaatschappij, legt hij dit voor aan Jim Petrik en Frankie Sullivan van Survivor. Zij vragen Sylvester de hele film op te sturen. Tijdens het intensief bestuderen van de film,  blijven ze bij één specifieke scene hangen. Het is de scene waarin door Apollo wordt gesteld dat Rocky  ‘het oog van de tijger’ heeft verloren. Bingo, dat is het startpunt.

Dolph Lundgeren

Het startpunt naar een enorm succes. Rocky 3 wordt de grote doorbraak voor de band, maar ook van voormalig bodyguard Mr T, die trouwens van Stallone op dieet moet. Dit succes vraagt om een opvolger. Survivor is inmiddels de huisband, maar met Mr. T’s carrière gelanceerd in The A Team, moet er een andere tegenstander komen. Enter acteur Dolph Lundgren, op dat moment net gecast voor Rambo 1.

Dolph solliciteert rechtstreeks aan Stallone voor Rocky 4,  als hij eerder voor deel drie is afgewezen. Stallone, onder de indruk,  maakt hem  Mr T.’s opvolger als de Rus Drago.  Lundgren, vechtsport-kampioen en groot fan van de Rocky franchise, neemt de opdracht van Stallone om realistisch te zijn in de ring, heel serieus. Stallone belandt na een enorme klap van Dolph,  met hartproblemen in het ziekenhuis.

Soundtrack vs. soundtrack

Ondanks hierdoor een toepasselijke titel, komt Survivor alleen door de film geïnspireerd, met  ‘Burning heart’ als opvolger van ‘Eye of the tiger’.  Persoonlijk vind ik deze clash tussen Rocky en Drago  beter, maar commercieel was zowel film als soundtrack  minder succesvol. Meerderheid beslist.  Goed, het was meer ingetogen, en het lag wellicht aan het thema Koude Oorlog. Zeitgeist dus, wat meer tijdsgebonden. Maar hierdoor komt de plaat in de schaduw van zijn grote voorganger te staan.

Jimi Jamison

Bij Survivor is het met Dave Bickler net andersom. Als eerdere zanger wordt  hij door ex-Cobra zanger Jimi overvleugeld. Net als de band zelf door andere bands.  Toch overleeft Survivor de muziekwereld tot op heden, met een paar jaar terug zelfs met beide zangers  in de gelederen. Geheel in lijn van zijn band, maakt Jimi in de 90’s solo uitstapjes met veelal soundtracks. Hij wordt qua soundtracks een echte Bill Medley met bijvoorbeeld de ‘Baywatch’ titelsong ‘I always here’. Titel klopt trouwens helemaal.  Jimi Jamison overleed in 2014, maar leeft muzikaal voort door een hele rits soundtracks.

Reminded and Rewinded Top 3: The A Team mythes

Ach, The A Team. Als klein jochie zag ik ze in Nederland aankomen, bijna 30 jaar geleden.Het blijft een unieke serie. Het was de juiste combinatie van actie en humor en het blijft een tijdloze serie, gezien de vele herhalingen. De in 1994 overleden George Peppard(Hannibal), vormde samen met Dirk Benedict(Face), Dwight Schultz(Murdock) en Mr T (B.A Baracus) een uitgebalanceerd team dat fans over de hele wereld kreeg. Maar ‘never change winning a winning team’ is hier zeker ook aan de orde, want om de dalende kijkcijfers te stoppen, werd de serie drastisch veranderd en dat leidde tot een dramatisch vijfde seizoen en daarmee het einde. Geen roemloos einde, want de serie werd een klassieker met een van de bekendste intro’s ooit..  Blijven over de mythes die al decennialang rond de serie zijn blijven hangen. Maar mythes zijn veelal misverstanden  en daarom deze keer de drie grootste in een compacte top 3 gezet, met een kleine kanttekening.

1.George Peppard en Mr T. hadden een hekel aan elkaar

MRT_380x460_875088aHet blijft de grootste mythe over de serie. Maar het is niet waar, een betere formulering is dat het twee verschillende karakters uit verschillende werelden waren. George was namelijk de gelouterde acteur  en Mr. T was net de opkomende ster uit Rocky 3. Dat botste soms en werd wat erger naar mate de serie vorderde, vooral toen Mr T de  ster van de serie werd. Maar George en Mr T  hadden veel respect voor elkaar en stonden elkaar zeker niet naar het leven. Integendeel. In een zeldzame opname uit 1983 wordt dat meer dan duidelijk als George Peppard op een avond ter ere van Mr T als spreker op het podium verschijnt. In een korte toespraak spreekt hij met lof en vol met waardering over Mr T., die naast hem zit.

2.George Peppard zorgde ervoor dat Melinda Culea werd ontslagen

acteur_melinda-culea_1291557168_6Een tweede mythe is dat het plotselinge verdwijnen van Melinda Culea als Amy uit de serie is veroorzaakt door George Peppard. Kwam niet geheel uit de lucht. Hij vond The A Team geen serie voor vrouwen. Dat heeft vooral Melinda’s opvolger Marla Heasley ondervonden,  die Tawnia Baker speelde. Maar Melinda forceerde haar ontslag zelf. Ze maakte zich onmogelijk op de set door  grotere bijdrage in (vecht)scenes en natuurlijk daarmee ook meer geld te eisen. Dat wekte niet alleen ergernis op bij George, maar ook bij de andere acteurs en uiteindelijk producers en schrijvers. Feit was dat ze met haar bijrol een zeer redelijk salaris(15-20.000 dollar per aflevering) kreeg.

3.Stephen Cannell bedacht de serie en legde het bij NBC neer.

Eigenlijk andersom. Hoewel Stephen Cannell en Frank Lupo de serie schreven en uitwerkten, bedacht Brandon Tartikoff van NBC entertainment de basis van de serie nadat hij op een dag ‘The dirty Dozen’ en ‘The road warrior’ had gezien.  Dat leidde tot een idee van een paar regeltjes. Met dat concept zijn Stephen en Frank verder gaan werken en binnen drie uur schreven zij de serie zoals we hem kenden. Brandon’s bazen waren niet erg enthousiast over de serie, ondanks dat het NBC weer terug aan de top van de Amerikaanse tv-wereld bracht. Brandon zelf was wel trots op het succes, maar hij vond het geen Emmy-materiaal. Dat was het wel, want de serie is drie keer genomineerd geweest voor een Emmy.

Connections 3:Be somebody

MR T. – > Joss Stone

Vorig jaar ontkwam Joss Stone aan aan een ontvoering of erger . Rond haar landhuis werd een aantal personen opgepakt die gezien het materiaal in de auto niet zo’n grote fan van haar muziek waren. Vermoedelijk van haar geld des te meer. Toch tijd voor een bodyguard. Waarom niet Mr T.?

Stap 1:’Be somebody or be somebody’s fool’

‘Be somebody or be somebody’s fool’ was een hoog educatief videowerkje van Mr T. in de 80’s. Het is cheesy en heeft een hoog giechel-gehalte, maar het groeide uit tot cult. In de video kwamen heel wat nobody’s voorbij die allemaal somebody’s zouden worden in de jaren er na. Heeft de video toch zin gehad. Zo werkte de al bekende band New Edition mee dat ene Bobby Brown in zijn gelederen had.

Stap 2: Martika

Maar ook de toen volledig onbekende Shanice en Martika deden hun bijdrage. Laatstgenoemden kwamen uit de serie Kids Inc. waar op dat moment ook ene Stacy Ferguson aan mee deed. Stacy zou later somebody worden met de Black Eyed Peas. Zover was het in de 90’s nog niet. Toen zong ze nog in het trio Wild Orchid. De groep werd gemanaged door de moeder van Martika, een van Fergy’s voormalige collega;’s bij Kids Inc.

Stap 3: Eminem

Martika werd ook een somebody als solo-zangeres en brak door met ‘Toy Soldiers’.Dat nummer werd half gecoverd door Eminem op het nummer ‘Like toy Soldiers’. Het nummer beschrijft een strijd tussen rappers. De bekendste strijd is bijvoorbeeld die van de East en West Coast geweest. Eminem refereert in dit nummer en de videoclip aan uit de hand gelopen ruzies tussen rappers gedurende de afgelopen jaren.

Stap 4: Michael Jackson

Aan de andere kant veroorzaakte hij ook zelf rellen tussen hem en andere artiesten. In de clip van ‘Just lose it’ zet hij een parodie op Michael Jackson neer tot woede van de man destijds. Maar tussen woede en bewondering zit een dun lijntje want drie jaar later kocht Michael de rechten van nummers van Viacom, waar ook twee nummers van Eminem bij zaten.

Stap 5: Jackie Wilson

En zo komen we weer op Mr T., Hij was ooit ook een nobody en begon als bodyguard voor o.a. Michael Jackson. En komt Joss Stone dan nog terug in het verhaal? Dat kan. Michael Jackson is met het dansen onder andere geïnspireerd door Jackie Wilson. Jackie Wilson overleed in 1984 na acht jaar in coma te hebben gelegen.

Joss Stone was een nobody tijdens haar eerste optreden ooit. Dat was op haar toenmalige school met de cover van Wilson’s ‘Reet’s Petite’, een plaat die drie jaar na zijn overlijden in Nederland nummer 1 werd. Dat was trouwens in 1987, het geboortejaar van Joss. Zo, is de link weer gemaakt.

Reminded and Rewinded top 3: Dove sterren

Paris Hilton maakte deze week haar debuut als dj en zij bewees dat met geld en vooral bekendheid deuren open gaan, maar je nog steeds geen talent kan kopen. Alweer niet. We kennen namelijk het muzikale debuut van Paris uit  2006 nog  met ‘Stars are blind.  Sterren zijn blind dus. En doof.  Gelukkig voor haar, is het van alle tijden. Daarom deze keer drie bekende, tenenkrommende debuten uit de 80’s van sterren zonder muzikaal talent. Klikken op de foto op eigen risico.

  1. Mr T. – Treat your mother right(1984)

Vastleggen in volledig scherm 29-11-2015 220051We kennen allemaal de stoere Mr. T als B.A Baracus in The A Team. Hij kon alles. Deed alles. Alleen zingen heeft hij nooit gedaan in de serie en dat was maar goed ook.  Dat kon hij nou net niet. Mr. T, die op het toppunt van zijn roem een voorbeeldrol had, nam in 1984 een instructievideo op met levenslessen die zijn jonge doelgroep moesten voorbereiden op het leven.

Klinkt goed, maar het leidde tot een tenenkrommend document en bijbehorend album met zwaar moralistisch toontje  waar zelfs Mr T. zich niet op gemak bij leek te voelen. Dit werd het best verwoord en verbeeld in de legendarische clip bij ‘Treat your mother right’.

  2. Eddie Murphy – Party all the time (1985)

Mr.T kende Eddie maar al te goed, want die was begonnen als stand-up comedian  en had in 1985 al enkele filmhits op zijn naam staan. Gesteund door zijn maatje Rick James, begaf hij zich ook op het muzikale pad.  Daarmee is hij de meest succesvolle van het illustere gezelschap hier trouwens. De plaat, geschreven door Rick, leidde tot  een tweede plek in de Billboard Hot 100.

Het bijbehorende album ‘How it could be” liftte  nog even mee met dit succes, maar na zijn tweede album ‘So happy’ waren ze in de US ook zo blij dat hij weer fulltime ging acteren. Van het nummer waren we nog niet af. De act Sharam nam in 2006 ‘PATT (Party All The Time)’ op.  Deze plaat deed het stukken beter in Nederland, haalde wel de hitlijsten, vooral door alleen het refrein te gebruiken en de leuke parodie.

  3. David Hasselhoff – Looking for freedom(1989)

Van PATT naar KITT. Voor mij en vele anderen blijft David vooral bekend als Michael Knight.En natuurlijk vanwege zijn bijrol in die strandshow die om Pamela Anderson draaide. Daar kunnen de beschamende acties van de afgelopen jaren en deze beschamende actie uit de 80’s niets aan veranderen. De plaat ging dan ook volledig voorbij aan ons land.

Twee grote raadsels uit de 80’s zijn dan ook waarom deze plaat alleen in de Duitstalige landen wel de hitlijsten haalde en daarbij: het goed deed en records brak. ‘Der Hoff’ werd daar een ster en is het nog steeds. Sterker nog, hij bracht tot dit jaar albums uit en scoorde in de 90’s nóg een nummer 1 bij onze oosterburen: ‘ Do the Limbo dance’. Gelukkig deden alleen de Duitsers dat.