Tagarchief: michael jackson

‘U must become a Prince before U’re king anyway’

Laatst op een platenmarkt, liep ik letterlijk tegen de muziek van Prince aan. Ik stoot per ongeluk tegen een platenbak aan en de rij Prince cd’s  klapt voor een deel naar voren en een deel naar achteren. Zo sluit door mijn actie de cd ‘Love symbol’ uit 1991 het achteruit geklapte deel af en is als enige volledig zichtbaar. Oh, dat is die cd met…

Arrogantie op muziek

Inderdaad, het beruchte (en in Engeland van de radio geweerde) ‘Sexy MF’, maar ik bedoel eigenlijk ‘My name is Prince’.  Dat blijft een van mijn favorieten van de kleine, grote man omdat het allereerst een lekker nummer is, maar ook omdat de tekst overloopt van wel erg veel zelfvertrouwen (anderen zullen arrogantie zeggen) en daarnaast een geweldige rap heeft. Toch lijkt het nummer vooral een statement te zijn.  Naar de buitenwereld, naar zijn critici maar ook naar collega’s.

Prince vs. Michael Jackson

Want een van de bekendste voorbeelden van muzikale rivaliteit is die tussen Prince en Michael Jackson. Zo staat er vorig jaar een artikel in Slate Magazine waarin Steven Hyden ingaat op zijn boek:’Your Favorite Band Is Killing Me: What Pop Music Rivalries Reveal About the Meaning of Life. In het artikel worden vier situaties beschreven waarin Michael en Prince elkaar aftroeven.

Bad

Bekend is het ‘Bad’ verhaal. Onbevestigd zou Prince hierover hebben gezegd dat Michael het album alleen maar zo hebben genoemd omdat er niet genoeg ruimte voor ‘pathetic’ (zielig, meelijwekkend) zou zijn geweest. Steven zelf schrijft over de plannen in de 80’s om ‘Bad’ een duet te laten worden tussen de twee. Prince haakt af op de zin “Your butt is mine” die hem  naar zijn mening degenereert, wie van de twee deze zin ook zingt.

Tekstuele steken onder water

De rivaliteit is er op het podium, soms in de media maar vooral in zijn teksten geeft Prince steken onder water. Zo ook in ‘My name is Prince’. Keyboardspeler Tony Barbarella van The New Power Generation stelt achteraf dat het echt een nummer van, voor en door Prince is geweest. De band was niet bepaald fan van het nummer tijdens de opnames.

Tijdens de rap van Tony M., komt de zin ”U must become a Prince before U’re king anyway’ voorbij, wat wordt gezien als een directe aanval op Michael. Rapper Tony M. , ooit begonnen als danser in de film ‘Purple Rain’,  heeft het altijd ontkend. Aan de andere kant heeft hij er  ook nooit een uitleg over gegeven, hij laat het open voor interpretatie.

Onbeslist

Zo blijft het ook bij interpretatie wie deze muzikale strijd heeft gewonnen. Er zijn nog steeds talloze discussies over wie er beter op het podium is geweest, wie de beste muziek heeft gemaakt. Aan het eind van het verhaal ligt de basis van hun onderlinge competitie aan het feit dat de verschillen juist heel klein zijn en de heren (ook nu nog) veel  overeenkomsten hebben. Meer dan ze wellicht zelf ooit hebben beseft.

Beroemd zijn is (voor sommigen) zo jaren ’80

Popvideo’s is vooral bijklussen, geen springplank, voor de meeste dansers en acteurs in spe. Courtney Cox lijkt meer een uitzondering dan regel. Het is even leuk, maar daarna gaan de meesten gewoon weer verder met het eigen leven of dat kan natuurlijk ook,  trouwen gewoon met de popster in kwestie. Ach, laten we er een paar (bij)rollen uit  iconische 80’s video’s bij pakken, met veelal modellen die als meubelstuk voor de muziek en artiest fungeren.

Pet Shop Boys – Domino Dancing

vastleggen-in-volledig-scherm-7-12-2016-230542Dat de Pet Shop Boys een oog voor modellen in hun video’s hebben, bewijst ‘Heart’ al.  In ‘Domino dancing’ is er weer sprake van een driehoeks-verhouding, alleen doet Neil deze keer niet mee. De songtekst heeft als basis letterlijk een saai potje domino,  maar Neil diept het later wel wat uit. Voor de clip, opgenomen op Puerto Rico, worden twee lokale mannelijke acteurs gecast en natuurlijk Donna Bottman. Ondanks een rol in het succes, laat ze meteen na de hit het acteren weer achter zich. Ze blijft wel rondhangen op het eiland.  Dat pakt voor haar niet slecht uit.  Ze is namelijk hedendaags Sales Manager bij het Hilton Ponce Golf & Casino Resort in Puerto Rico.

Rick Astley – Never gonna give you up

vastleggen-in-volledig-scherm-7-12-2016-230038Mijlen verderop begint het zoals bekend,  in datzelfde einde van de 80’s, voor Rick met ‘Never gonna give you up’. Daar lijkt door de Rickrolling maar geen einde aan te komen in de 00’s.  Bij de plaat, op komende nieuwjaarsdag precies 30 jaar geleden opgenomen trouwens, hoort een video waarin niet veel lijkt te gebeuren. Echt Rick-stijl. Enige actie komt van de barman Clive Clarke, die natuurlijk geen echte barman is. In real life is hij dan al  een ervaren danser uit de Londense scene en vaker te zien in 80’s video’s dan menigeen denkt. Ook danst hij dan al langer in de Zoo Troupe, een groep dansers voor Top of The Pops.  Dansen doet hij nog steeds, zo blikt  hij recent nog terug op zijn tijd in de club ‘Crackers’ als hij nog een jonge danser is.

Madonna – Open your heart

vastleggen-in-volledig-scherm-7-12-2016-230730Of neem dat andere jonge dansertje, Felix Howard, die in de clip van Madonna’s zoveelste hit in de 80’s een grote rol speelt. Ik kan me herinneren dat enkele fans van Madonna in mijn omgeving een gouden toekomst voorspelden voor dat kereltje in de muziekwereld. Min of meer hebben ze gelijk gekregen. Maar zoals vele kindsterretjes, is er na schattig vaak niets meer en gaan ze gewoon naar school.  Dat doet Felix ook, maakt daarna een weinig succesvolle, eenmalige comeback op acteergebied en realiseert dat zijn hart bij de muziek ligt. Felix groeit daarna snel uit tot een succesvol tekstschrijver voor Kylie Minogue,  Sugababes,  Amy Winehouse en Beverley Knight.  Daarvoor wordt hij beloond met een mooie plek bij EMI. Nice job.

Letterlijk en figuurlijk. Dus eenmalig succes in de muziekwereld betekent niet dat er een zeker zwart gat opdoemt. Ach, wat maakt het uit, nog een paar voorbeelden dan. Het is de Reminded and Rewinded top 3 niet. Want ken je model Tania Coleridge nog?

George Michael – Father figure

vastleggen-in-volledig-scherm-7-12-2016-230844 Zij maakte een enorme indruk bij (vooral) het mannelijke publiek in deze video van George Michael. Een grote carrière als actrice ligt in het verschiet. Maar het loopt/ ze doet het anders en ze trouwt haar rijke jeugdvriend George ‘Willy Wonka’ Harcourt-Cooze. Dat huwelijk loopt uitstekend, tot  een paar jaar geleden dan.

Michael Jackson- The way you make me feel

vastleggen-in-volledig-scherm-7-12-2016-224018Dat is in  dezelfde periode dat Tatiana Thumbtzen nog maar eens een interview geeft. Naast in de Michael Jackson video, maakt ze ook haar opwachting tijdens de ‘Bad’ tour. Tot die kus dan. Als zij Michael  geïmproviseerd  kust op het podium, is haar veelbelovende acteer/ muziekcarrière al zo goed als voorbij. Met name manager Frank Dileo is woedend en ze wordt ontslagen. Weer model,  blijft ze tot op de dag van vandaag  in de publiciteit met de vraag of de kus een domme actie van haar is geweest of gewoon afgesproken werk met Michael.

Kortom,  beroemd zijn is dus zo 80’s. Voor vier van deze vijf dan.

Even kort Cash Cash – Een nog meer gerichte ode kan bijna niet

De nieuwste internethype is Rob Van Daal’ s ‘Oh Sylvana’.   Deze Sylvana werkt zo op de zenuwen, dat ze haar koffers mag pakken.  Gaat dat niet over… Nee.  Volgens Rob betreft het hier een  Russische vrouw.  Het is dan ook volgens hem puur toeval dat de productie van de Gebroeders Ko een referentie naar  ‘Zie ginds komt de stoomboot’ lijkt te hebben in het midden van het nummer.Hij vond het zelf meer lijken op het Wilhelmus.

Oh, gelukkig. Dus zelfs al ben je een veelal lopende tegenstelling, voortdurend negatief of een pseudo politica,  niemand kan zich dus aangesproken voelen met zo’n tekst. Net als Rob, bedoel ik daar natuurlijk niemand mee in het bijzonder.

Het Amerikaanse Cash Cash houdt het wat minder algemeen met hun ‘Michael Jackson’ uit 2012 .  Dat kan maar over een persoon gaan. Naast de titel, staat de tekst  bol van referenties naar nummers van de grootheid en met natuurlijk de bijbehorende clip met een hoofdrol voor Nika, blijft er niets te raden over. Iets wat Ricardo Walker en zijn vrienden daarna nog eens evenaren. Maar goed, hoewel de groepsnaam anders doet vermoeden, is de plaat pas drie jaar na het overlijden van de superster uitgebracht. Dus snel cash cash door meeliften, is hier niet aan de orde.

De groep timmert dan ook al voor en ook na die ene hit flink aan de weg. Met een eigen sound, met wat meer dan weer alleen die computer, levert dat eindelijk cash op.  Want ooit begonnen als The Consequence, moeten de broers Makhlouf en Samuel Frisch om juridische redenen de naam veranderen. De naam Cash Cash komt voort uit het de tijd dat iedereen, met name een rapper, vanwege de oude naam  achter hun geld aan zit. Terwijl ze niets hebben.

Hoewel ze in Nederland na die ene ode niet meer zo aanwezig zijn, gaat het hedendaags best lekker.  Het trio uit New Jersey is uitgegroeid tot een gevestigde naam binnen de dancescene en veelgevraagd producent. De beat goes on, even the king is gone.

vastleggen-in-volledig-scherm-18-11-2016-145650

Kruiwagentjes maken geen verschil : Rockwell

De privacy van 2016 is heel makkelijk samen te vatten. ‘Hallo, de rest van de trein hier. Je bent vast gesteld op je privacy, maar we hebben je telefoongesprek mee kunnen luisteren. Gerard, die helemaal achterin zit, wenst je tante veel succes met haar onderzoek. Gezien alle details, klinkt dat niet prettig. En dan die andere kwestie. Tina die op het halletje staat, zou het hem ook niet vergeven. Ongeveer een kwart van ons vindt trouwens dat je het beter kan uitmaken met die loser, maar dat terzijde.’

Liever anoniem

Nee,  dan was het wel wat anders met privacy in de 80’s. Zonder mobiele telefoons, maar Rockwell was er niet op gerust. Ach, je weet wel, die zanger van ‘Obscene Phone Caller’.  Slecht voorbeeld, die kent bijna niemand van hem. Even denken, het is ook die gozer  van ‘Somebody’s watching me’.  O, ja. Is meteen zijn enige hit trouwens. Nog steeds. In plaats van zo anoniem weg te duiken, had hij wellicht al eerder een kruiwagentje kunnen nemen.

Jermaine en zijn broertje

Hoe het ook voor de hand ligt, dat wil Kennedy ‘Rockwell’ Gordy niet. Als zoon van Motown oprichter  Berry Gordy doet hij het net als Nicolas ‘Cage’ Coppolla liever zelf.  Zonder medeweten van zijn vader, tekent hij een platencontract bij Motown.  Hij neemt deze artiestennaam aan omdat hij vindt dat hij  aardig rockt als artiest met nog geen enkel succes op dat moment.  Ach, Prince, Madonna, Richenel, Selena en Rockwell …  artiesten met maar een naam is de trend in de 80’s.

Net als die Jacksons ook trending zijn.  Als die nou eens… wellicht is een kruiwagentje toch best handig.  Geen probleem, de lijntjes zijn kort.  Rockwell’s zus Hazel is getrouwd met Jermaine Jackson, dus hem haal je zo binnen.  En goed dan, laat ook maar meteen zijn broertje Michael meedoen.  Die kent Kennedy nog van vroeger en die Michael heeft recent een aardige poging gedaan met ‘Thriller’. Dat  kan best wat inspiratie opleveren.

Nu kennedy het zelf

Met de juiste factoren om een hit te worden, moet alleen  pappie Berry worden overtuigd. Dat lukt, de plaat biedt voldoende perspectief voor een muziekcarrière en zoonlief zijn zangkwaliteiten. Maar overtuigen is een ding,  succesvol blijven is wat anders. Nadat Michael Jackson verder gaat met succesvol zijn,  gaat het Rockwell zonder diens hulp een stuk minder af.  Kennedy probeert het nog wel met wat singles van twee andere albums, maar het lukt niet meer.  Kennedy kapt er dan ook begin 90’s mee. Rockwell rockt niet meer.

Nobody’s watching me

Zijn achtergrond heeft dus noch nadeel als voordeel gehad en dat gebeurt later ook weer in de familie.  Zijn halfbroer en neef heersen in 2011 ook over de hele wereld, ook al maken zij geen geheim van hun familiefeestjes bij de Gordy’s.  En die feestjes, daar komen ze Kennedy wellicht nog vaak tegen. Weinig verdiend aan zijn hit door verkeerde deals,  leeft Kennedy nu vrij anoniem buiten de muziekwereld.  Gezien zijn hit,  in ieder geval zonder stress waarschijnlijk.

vastleggen-in-volledig-scherm-29-10-2016-003711

U.S.U.R.A: Dance met diepere lading

Arnie ‘I’ll be back’ Schwarzenegger heeft een van de bekendste oneliners in films ooit, maar in zijn Total Recall, loopt acteur Marshall Bell met de eer weg.  Vooral omdat zijn ‘Open your mind’ voor een danceklassieker van de Italianen  Maiolini,  Cremonini en Gilardi wordt gebruikt.

Samen met de bekende producer Rollo, wordt er weinig creatief omgegaan met één regeltje tekst.  Lijkt, want door de clip krijgt de plaat in een klap een diepere laag.  Gebruik makend van ‘morphing’, door Michael Jackson van oorspronkelijk cross-fading naar een hoger plan getild, doet U.S.U.R.A. er een schepje bovenop. Zij morphen spraakmakende, historische personen met elkaar, zo verandert bijvoorbeeld Mussolini erg makkelijk in Margaret Thatcher.

Hun  boodschap is dan ook dat je vooral moet blijven nadenken over alles wat er in de wereld gebeurt. Want dan gaan naast je ogen ook deuren open, toch? Nee, in Nederland is het na deze hit over en in tegenstelling tot Arnie, keert de act nooit meer terug.

Keep smiling: Shanice

Recent in China, in ‘café 21′ te Shanghai, vragen we aan de dj of hij ook wat 90’s muziek heeft. Geen probleem,  er wordt een playlist met wat nummers van Michael Jackson en Shanice met ‘I Love your smile’ ingestart.  Echter, iedere keer opnieuw.  Na heel vaak Shanice in Shanghai volgt er dan ook wederom een vriendelijk verzoek. Daarna galmt er weer gewoon de  Chinese Marco Borsato , afgewisseld met wat Chinese rap, door de boxen. Wat een verademing.

Vliegende start

Maar feit blijft dat ik tot die avond in China lang niets van Shanice Wilson heb gehoord. Vrijwel alleen is die ene enorme hit van haar doorbraakalbum ‘Inner child’ bijgebleven. Toevallig, om juist in cafe 21 weer Shanice tig keer te horen. Want na die ene hit lukt het dan ook  niet meer zo in Nederland, ook niet met het opvolgende album ’21 ways to grow’.  Dat wordt vanzelfsprekend op haar 21e uitgebracht, net zoiets als Adele jaren later, maar dan meer R’n’B. Hoewel het wat volwassener klinkt, is het muzikaal wellicht iets te laat,  de piek van de vroege 90’s R’n’B  is al weer voorbij.

In Nederland dan, ‘I love you smile’ levert haar in de US na al meer dan tien jaar in de muziekbusiness, een Grammy nominatie op. Dat terwijl ze het nummer eigenlijk helemaal niet wilde uitbrengen en haar doorbraakalbum eigenlijk voor zangeres Teena Marie is bedoeld. Motown besluit op het laatste moment de de al geproduceerde tracks door Shanice op te laten nemen en dat is een meesterzet. Voor een paar jaar dan, het succes van Shanice loopt daarna ook aan de overkant gestaag terug met het ’21’ album als kantelmoment.

Komt wel goed

Shanice, inmiddels Shanice Wilson-Knox,  verkoopt in de 00’s niet meer zoals in de 90’s. In een interview uit 2011 kijkt ze hoe dan ook  toch met plezier terug en stelt ze dat het in de 90’s allemaal wat makkelijker is gegaan.Nu moet ze door de komst van internet en als onafhankelijk artiest veel meer moeite doen om  boven het aanbod uit te steken. Is verder niet erg.  Haar man,  Mark ‘Flex Alexander’ Knox, heeft in de 00’s als acteur miljoenen verdiend met zijn rollen in onder anderen ‘Girlfriends’ en ‘One on One’ . Hier spreekt een zorgeloze artiest die positief vooruitblikt op alle komende projecten. Echter, schijn bedriegt.

Rock bottom

Het gaat ten tijde van dat interview in werkelijkheid helemaal niet goed. De carrière van Mark is in een neerwaartse spiraal terechtgekomen. Nadat de dure levensstijl  jaren in stand wordt gehouden door gaten op te vullen met nieuwe creditcards, hebben  Shanice en haar man in werkelijkheid rock bottom bereikt. Ze hebben enorme financiële problemen, hebben inmiddels alles verkocht en zijn failliet verklaard.

Keep smiling

Wonend in een huurflatje nadat ze uit hun dure landhuis zijn gezet, komen de gebeurtenissen hard aan.  Mark kan het niet verzetten dat hij zijn gezin niet meer kan onderhouden.  Shanice wil stoppen met muziek. Maar met toch een positieve instelling komt alles goed voor het gezin.

Geholpen door vrienden,  waaronder Martin Lawrence,  komt het gezin er langzaam bovenop.  Mark heeft hedendaags met Shanice weer zijn eigen tv-show  en aangespoord door een fan, neemt Shanice weer muziek op. Zo is er weer de lach, waarover Shanice 25 jaar geleden al zong.  Met wat positiviteit kan uit ellende heel wat goeds komen. Keep smiling.

Shanice

Goede doelen die wel blijven hangen: USA for Africa en Band Aid

Mensen vergeten snel. Of het nou een plaat is of een goed doel. Of in veel gevallen allebei. Van veel gelegenheidssingles is het goede doel dan ook niet blijven hangen. Vanwege impact, opbrengst en de tijdloosheid hebben daarom ‘We are the world’  en ‘Do they know it’s christmas’ het veel beter gedaan. Deze platen worden al gerekend tot de beste charity-singles ooit, als ze vlak na elkaar uitkomen en ‘We are the world’ het voorbeeld van ‘Do they…’ volgt.

De bal gaat rollen

Verhaal is bekend.  Geïnspireerd door het initiatief van Bob Geldof in het voorgaande jaar, zetten Harry Belafonte, producer Ken Kragen en Quincy Jones het project in werking. Binnen no-time kunnen beoogde schrijvers Lionel Richie en Michael Jackson terugvallen op een hele groep echte 80’s sterren om het in te zingen. Timing is everything. En die wordt gezet op 28 januari 1985, want dan vinden The American Music Awards plaats.

Aangezien de sterren er toch allemaal zijn om eventuele prijzen in ontvangst te nemen, wordt het nummer relatief vlot( in ruim 10 uur) opgenomen. Hoewel sommige artiesten er niet bij zijn,  mag het eindresultaat er wezen. Dat vindt de wereld ook. De gedrukte 800.000 exemplaren zijn in het eerste weekend al over de toonbank. Hoewel het Britse Band Aid en Amerikaanse Usa For Africa worden gezien als elkaars tegenhanger, zijn er over het algemeen no hard feelings. Beide projecten zijn ieder op hun eigen manier uitermate succesvol.

Live Aid

Hoewel ‘We are the world’ als single veel succesvoller is, wordt 1985 ook het jaar van Live Aid. De concert-versie van Bob’s project is nog steeds legendarisch en met een opbrengst van over de 200 miljoen dollar is dat weer een groter succes. Het wordt geen wedloop tussen de twee projecten. Tijdens Live Aid treden, verdeeld over 6 plekken op de wereld , tientallen artiesten op. Het wordt één grote samenwerking tussen de grootste sterren. En de projecten.

Enorm succesvol

Live Aid wordt afgesloten in Londen en Philadelphia met aan weerszijden van de oceaan optredens van Band Aid en Usa For Africa. Beiden succesprojecten. Net als de voorganger, maakt ‘We are the world’ een enorme impact.  Met de opbrengst van de single werden 500 projecten in 18 landen bekostigd. Nog steeds. Om aan te geven wat er met het geld gebeurt, wordt er in 2010  – 25 jaar na dato – een site opgericht waar alle info te vinden is en hoe de opbrengst is verdeeld.

Niet nog een keer

Een nummer ten bate van het goede doel kan en moet je niet nog eens doen. Dat geldt voor Bob, maar ook voor die remake van ‘We are the world’ ten bate van de slachtoffers van de aardbeving op Haïti. Het is een paar jaar geleden  even zoeken wie nou de ster en wie nou de conciërge is,  daarna verdwijnt de plaat weer het andere oor uit. Het is maar goed dat de aanleiding zich niet (vaker) herhaalt,  hetzelfde geldt voor de desbetreffende plaat.

we are the world

“Wait a few days before you waste any prayers.”

Ondanks dat het feitelijk niet helemaal vast te stellen valt omdat jij en ik er niet bij zijn geweest,  hebben de vermeende laatste uitspraken van muziekhelden soms een voorspellend karakter.  Hoewel eigenlijk anders bedoeld, krijgen deze ‘famous last words’ na een overlijden toch een andere context. Het lijkt te getuigen van een voorgevoel.

Koffers Pakken

Zo krijgen Marvin Gaye’s laatste woorden ‘Father hates me and I’m never coming back’ een dubbele betekenis als hij een paar seconden daarna wordt doodgeschoten door zijn vader. In de werkelijke context zegt hij het tegen zijn moeder als hij na de zoveelste ruzie met zijn vader op het punt staat om zijn koffers te pakken.  Net als Michael Jackson die dat figuurlijk van plan is in de muziekwereld als hij de ‘This is it’ tour aankondigt. Deze titel krijgt een dubbele lading als Michael vlak na de bekendmaking overlijdt.

Kinderziekenhuis

De tekst verschijnt op vele tributes. Als we de werkelijke laatste woorden  hadden gebruikt, dan hadden er nu dvd’s’ met ‘more milk’ in de winkel gelegen. Beter is een van zijn andere laatste uitspraken. Daarin spreekt hij bijna onverstaanbaar over zijn plannen voor een  kinderziekenhuis: ‘I am gonna do that for them, that will be remembered more than my performances.’ Zo laat hij vol met positieve ideeën  een laatste boodschap voor de wereld achter. Dat doet Whitney Houston ook. Al is het op een andere manier.

Briefje

Een van de laatsten die haar in leven ziet, is zangeres Brandy. Twee dagen voor haar overlijden duikt Whitney plotseling op voor de camera als Brandy, Whitney’s dochter Christina en Clive Davis een interview geven. Whitney maakt een verwarde indruk en geeft Brandy een briefje. Ze neemt afscheid met de woorden ‘I’m gonna upstairs’ en wijst naar boven, vanzelfsprekend doelend op haar hotelkamer. Wat er echter op het briefje wordt vermeld, heeft Brandy nooit verteld.

Groten

Marvin Gaye, grootheid uit de 70’s. Michael Jackson, Whitney Houston, groten uit de 80’s.  Net als David Bowie. En net als Prince, eigenzinnig muzikaal. In zijn ‘Let’s go crazy’ (’84) stelt hij al: ‘Instead of asking him how much of your time is left, ask him how much of your mind, baby. Cuz in this life things are much harder than in the afterworld. In this life you’re on your own.’

‘His Royal Badness’ staat afgelopen zaterdag op het podium  van  Paisley Park en stelt, na wat kwakkelen met zijn gezondheid de afgelopen weken, zijn fans gerust: “Wait a few days before you waste any prayers.”  Nu is van de ‘grote drie uit 1958’  alleen Madonna nog over. Het gaat best hard met de helden uit de 80’s.

Vastleggen in volledig scherm 21-4-2016 213829