Tagarchief: marvin gaye

“Wait a few days before you waste any prayers.”

Ondanks dat het feitelijk niet helemaal vast te stellen valt omdat jij en ik er niet bij zijn geweest,  hebben de vermeende laatste uitspraken van muziekhelden soms een voorspellend karakter.  Hoewel eigenlijk anders bedoeld, krijgen deze ‘famous last words’ na een overlijden toch een andere context. Het lijkt te getuigen van een voorgevoel.

Koffers Pakken

Zo krijgen Marvin Gaye’s laatste woorden ‘Father hates me and I’m never coming back’ een dubbele betekenis als hij een paar seconden daarna wordt doodgeschoten door zijn vader. In de werkelijke context zegt hij het tegen zijn moeder als hij na de zoveelste ruzie met zijn vader op het punt staat om zijn koffers te pakken.  Net als Michael Jackson die dat figuurlijk van plan is in de muziekwereld als hij de ‘This is it’ tour aankondigt. Deze titel krijgt een dubbele lading als Michael vlak na de bekendmaking overlijdt.

Kinderziekenhuis

De tekst verschijnt op vele tributes. Als we de werkelijke laatste woorden  hadden gebruikt, dan hadden er nu dvd’s’ met ‘more milk’ in de winkel gelegen. Beter is een van zijn andere laatste uitspraken. Daarin spreekt hij bijna onverstaanbaar over zijn plannen voor een  kinderziekenhuis: ‘I am gonna do that for them, that will be remembered more than my performances.’ Zo laat hij vol met positieve ideeën  een laatste boodschap voor de wereld achter. Dat doet Whitney Houston ook. Al is het op een andere manier.

Briefje

Een van de laatsten die haar in leven ziet, is zangeres Brandy. Twee dagen voor haar overlijden duikt Whitney plotseling op voor de camera als Brandy, Whitney’s dochter Christina en Clive Davis een interview geven. Whitney maakt een verwarde indruk en geeft Brandy een briefje. Ze neemt afscheid met de woorden ‘I’m gonna upstairs’ en wijst naar boven, vanzelfsprekend doelend op haar hotelkamer. Wat er echter op het briefje wordt vermeld, heeft Brandy nooit verteld.

Groten

Marvin Gaye, grootheid uit de 70’s. Michael Jackson, Whitney Houston, groten uit de 80’s.  Net als David Bowie. En net als Prince, eigenzinnig muzikaal. In zijn ‘Let’s go crazy’ (’84) stelt hij al: ‘Instead of asking him how much of your time is left, ask him how much of your mind, baby. Cuz in this life things are much harder than in the afterworld. In this life you’re on your own.’

‘His Royal Badness’ staat afgelopen zaterdag op het podium  van  Paisley Park en stelt, na wat kwakkelen met zijn gezondheid de afgelopen weken, zijn fans gerust: “Wait a few days before you waste any prayers.”  Nu is van de ‘grote drie uit 1958’  alleen Madonna nog over. Het gaat best hard met de helden uit de 80’s.

Vastleggen in volledig scherm 21-4-2016 213829

Lionel Richie- All night long(1983)

Vorige maand had ik het in de rubriek connections al over Jackie Wilson. Daar kan ik nog heel even op verder gaan, want van Jackie Wilson is het een vrij simpele stap naar Lionel Richie en zijn ‘All night long’. En zo beland je ook weer makkelijk in Irak. Lees maar verder, komt goed.

Nightshift

Jackie’s carrière kende naast vele hoogtepunten ook een dieptepunt. Hij werd door een vrouwelijk fan neergeschoten en dat dreunde lang na. Gelukkig overleefde hij dit incident en  overleed hij in 1984 aan de gevolgen van een hartaanval. In datzelfde jaar overleed ook Marvin Gaye.

In tegenstelling tot Jackie, overleefde hij een pistoolschot niet. Het was de climax van een ruzie tussen Marvin en zijn vader en diens geweer. Een jaar later, in 1985 namen The Commodores ‘Nightshift’ op, een ode aan beide zangers. Het nummer werd een van de grootste hits van de band ooit. En dan zijn we bij Lionel. Want de hit was zonder muzikale inbreng van hem.

We are the world en die is klein

Hij was kort(1982) daarvoor solo gegaan. Het was het begin van een enorm succesvolle solo-carrière. Een van zijn grootste successen was het album ‘Can’t slow down’. Daar stond ook ‘All night long’ op, een plaat die nog steeds op onwaarschijnlijke plekken in de wereld wordt gedraaid. Zo is Lionel hartstikke populair in Irak. Ja, ook tot zijn eigen verbazing. Lionel heeft zelfs bevestigd dat Iraakse inwoners tijdens die nachtelijke inval van de US in 2003, de plaat de hele nacht aan het draaien waren.

Dat die plaat niet alleen daar populair is, bewijst dat deze ook regelmatig terugkomt als sample in andere platen.Heel recent was dat nog op ‘ I like it’ van Enrique Eglesias feat. Pitbull. It’s all about connections, want beiden deden ook mee aan de Spaanse versie van de re-make van ‘We are the world’, inderdaad, medegeschreven door Richie. Mooi. Zijn we weer terug bij Lionel.

Geen diepere betekenis

‘All night long’ had geen diepere betekenis dan de titel. Buiten wat tropische vertalingen van feest (Karamu en Fiësta) verzon hij een compleet eigen zin. ‘Tambo liteh sette mo-jah!’? bedacht hij zelf, maar toevallig is ‘tambo’ swahili voor hello. Ja, net als de titel van een van zijn grootste hits. Toeval. Het dansen in de bijbehorende clip was geen improvisatie en had Lionel het verder uitgedacht. Hij bedacht zich dat mensen met welke (muzikale)achtergrond dan ook, altijd hetzelfde dansen als ze op vakantie zijn.

Daardoor heeft hij ook voor een beat gekozen dat dit zomerse gevoel overbracht en zorgde hij voor een zomerse clip.Het ging hem al met al dus wel makkelijk af met die plaat, lijkt het. Nee, dat viel tegen. Het kostte Richie uren, all night long en dat twee maanden lang, om het nummer af te maken.

Meer endless night

Hij kon maar geen einde vinden en de plaat kon achteraf beter endless night worden genoemd. Na weer all night long vond hij dan die gewenste afsluiting. Die afsluiting kreeg hij kort daarna nog een keer. Hij mocht met het nummer de Olympische Spelen in Los Angeles afsluiten, all night long. Hoewel, in ieder geval wel de volle 7 minuten.

Vastleggen in volledig scherm 1-12-2015 211502

4 Non Blondes – What’s up?(1993)

Voor dat we naar ‘What’s up’ gaan van de 4 non Blondes , laten we eens hebben over een van de laatste hypes van de 90’s. In de US dan. Op 20 december 1999, op 11 dagen van het nieuwe jaar, decennium en een nieuwe eeuw, lanceerde biermerk Budweiser een nieuwe campagne. In het reclamefilmpje waren vier vrienden te zien die via de telefoon en de intercom elkaar begroeten met een Whassup! Ieder op zijn eigen manier en dat was meteen de kracht van het filmpje.

True hype

Het was gebaseerd op het filmpje ‘True’ van Charles Stone III.Deze film maakte hij met een paar schoolvrienden en via een aantal filmfestivals kwam het uiteindelijk terecht bij de vice-president van de brouwerij, August A. Busch IV. Het groeide uit tot een enorme hype en de campagne duurde tot ver in het jaar 2002. In de allereerste commercial zijn bedenker Charles en zijn vrienden te zien, maar omdat zijn goede vriend Kevin niet mee wilde doen, werd Scott Martin Brooks via een auditie last-minute toegevoegd aan de cast. Hij groeide later uit tot presentator en bedenker van andere shows.

What’s up?

Deze laatste hype van de 90’s is een mooi bruggetje naar een andere ‘Whats up?’, namelijk die van de 4 Non Blondes. Deze nummer 1 uit 1993 was typisch een hit waarmee een band snel door de muziekwereld op een voetstuk werd gezet en snel er weer vanaf viel. De band was al in 1989 ontstaan en bestond uit een mannelijke en drie vrouwelijke leden met als boegbeeld Linda Perry. Zoals met vrijwel alle nummers was zij de songschrijver en dat begon altijd met een beetje pingelen op een gitaar in een hoekje. Zo ook met dit nummer, alleen had Linda hier al de tekst voor.

Marvin Gaye

Het nummer heette oorspronkelijk ‘What’s going on’ maar om verwarring te voorkomen met de klassieker van Marvin Gaye, werd het simpelweg ‘What’s up’ genoemd. Daarmee werd het een van de zeldzame nummers 1 waarvan de titel niet in de tekst voorkwam, maar dat ter zijde.Het nummer werd met de andere nummers opgenomen voor het eerste album nadat ze hadden getekend bij Interscope.

Wereldhit veroorzaakt split

Jimmy Iovine van de platenmaatschappij kende ook de demo en adviseerde Linda om het nummer nog eens op te nemen, maar dan zonder de toeters en bellen die door de producer waren toegevoegd.Dat was de juiste mix en het nummer groeide uit tot een wereldhit. Maar bassist Christa Hillhouse vertelde later in een interview dat het meteen ook het einde van de band heeft veroorzaakt. De platenmaatschappij zocht naar een ‘What’s up 2′ en zette enorme druk op de band, vooral nadat de opvolger ‘Spaceman’ geen echt succes werd, ook in NL niet.

Pink en Linda

Uiteindelijk ging de band uit elkaar en ging Linda verder als componiste. Ze bracht twee soloalbums uit, maar haar schrijverstalent werd echt onderkend nadat ze door Pink werd gebeld. Zij had het debuutalbum ‘Bigger, Better, Faster More’ helemaal grijsgedraaid en vroeg aan Linda of zij nummers wilde schrijven voor haar.

Tekstschrijfster

Zo geschiedde en Pink zette zich volledig op de kaart met het door Linda geproduceerde en mede-geschreven album ‘Missundaztood’. Dat kunstje herhaalde ze later met vele andere artiesten waaronder Hole, Christina Aquilera en James Blunt. Linda was een van de 4 Non Blondes en dat kan letterlijk worden genomen: haar eigen weg gaan is het slimste wat ze in de muziekwereld heeft kunnen doen.

Marvin Gaye, soulman

Net geen 45 jaar is ie geworden. Een dag voor zijn verjaardag, 1 april 1984, voltrok een drama in zijn ouderlijke woning. Marvin, paranoia door zijn drugsverslaving, was teruggekeerd naar zijn familie om uit die spiraal te komen. Juist in de omgeving van zijn eigen familie kwam hij juist aan het eind.

Geweer

Marvin en zijn vader vochten vele conflicten met elkaar uit en de laatste liep uit de hand. Of Marvin het expres op de spits heeft gedreven blijft een suggestie, feit is wel dat senior vaker had gedreigd om hem niet te pushen, want dat zou verkeerd aflopen. Senior beslechtte het argument met een geweer uit zijn slaapkamer en nadat het drama zich had voltrokken, bleef hij op zijn slaapkamer rustig op de politie wachten.

Andere richting

Zo kwam een einde aan een grote carrière van een van de grootste soulartiesten. Een carrière waarvan het nummer ‘What’s going on’ uit 1971 symbolisch werd voor de rest van zijn carrière. Met dit nummer ging hij een andere richting in. Gaye,op dat moment kapot van de dood van zijn vriendin Tammy Terrell, geraakt door de moorden op Malcom X en Martin Luther King, en geïnspireerd door de Vietnam verhalen van zijn broer Frankie, besloot af te stappen van liefdesliedjes. Vooral door de verhalen die hij van zijn broer hoorde kreeg het nummer een politieke ondergrond, iets wat niet gewoon was bij de muziek van Motown.

Meerdere lagen

Al Cleveland en Renaldo Benson waren de originele schrijvers, maar Marvin schreef voor het eerst mee aan de teksten van zijn platen. Hij voegde er teksten toe en vooral de tekst ‘Father, father we don’t need to escalate. War is not the answer’ was niet alleen voorspellend, maar ook een symbool van het complexe karakter van Marvin. Een man met meerdere lagen die soul een ziel gaf. Marvin verwoordde dat zelf ook ooit treffend: “There are still times iI feel unhappy and I must smile, and there are times I want to cry and I must laugh…people rarely see the real Marvin Gaye.’ Daarom liet hij de muziek spreken, de soulman die hij nog steeds is.