Tagarchief: idols

Reminded and Rewinded top 3: laatste lijstje

Het jaar zit erop en ach, laten we er wat kille cijfers erbij halen. Op basis van de statistieken is maandag jullie favoriete dag. Althans op de site dan, op die dag worden de meeste berichten gelezen. Boeiend. Wat wellicht wel interessant is, is om te kijken welke berichten dan de toppers zijn voor dit jaar.Geheel in de stijl van deze periode, is het hier ook een mix van oud en nieuw.

Vastleggen in volledig scherm 30-3-2013 2213531. Falco – Jeanny

Het verhaal van de Oostenrijkse Falco met zijn beruchte plaat ‘Jeanny’ , de opvolger Jeanny 2 en de de zoektocht naar het derde deel van de trilogie,  had de meeste belangstelling. Niet alleen dit jaar, het is al een paar jaar een van de meest populaire berichten.

Vastleggen in volledig scherm 4-7-2016 2200502. Idols op eigen kracht:Intwine

Dit jaar wordt er op deze site veel geschreven over de toenmalige Idols en andere voormalige talenten.Een bron aan inspiratie natuurlijk.  Intwine, of eigenlijk frontman Roger Petersen, blijkt over de hele linie een van de meest succesvolle acts te zijn. Hoe? Door simpelweg uit deze muzikale vleeskeuring te stappen.

Vastleggen in volledig scherm 3-10-2015 1701163. Jan Ten Hoopen – Je bent alles

Talentenjachten zijn van alle tijden. Zo is er het verhaal van de eendagsvlieg die in 1989 Showmasters wint, populair. Na een vliegende start wordt het stil rond Jan.Helaas kan Jan hedendaags niet meer optreden,  maar kun je zijn cd’s gewoon kopen op de site van een toegewijde fan die in het artikel wordt vermeld.

Sven-small-2

4. Een keer maar nooit weer: Mc Miker G & Dj Sven

Het verhaal van het duo  dat in 1986 heel hoog piekte en daarna heel snel weer met beide voeten op de grond staat wordt dit jaar veel aangeklikt. Het is niet alleen in de 80’s een duo van uitersten. Terwijl Sven Van Veen als dj en vooral in radioland goed terecht komt, loopt het voor Lucien Witteveen heel anders.Toch lijkt het aan het eind ook voor hem het er wat positiever uit te zien.

vastleggen-in-volledig-scherm-13-10-2016-2027525. Horroclown is niets nieuws: The legacy of it

Een van de kortste hypes, gelukkig maar, is dit jaar die van de horrorclown. Hierdoor geboost, wordt het bericht over de de legendarische film ‘IT’ veel gelezen.Want horroclowns zijn er dit jaar niet plots.Na het lezen van het artikel is het wellicht voor veel mensen duidelijk dat de echte horrorclown toch Tim Curry blijft en gelukkig de kans erg klein is dat je hem tegenkomt..

Vastleggen in volledig scherm 17-6-2016 2343136.Return to Innoncence: Enigma is nog wat schuldig

De top 5 wordt compleet door het verhaal van de twee Ami’s, Difang en Igay. Als zij horen wat Michael Gretu heeft gedaan, eisen ze hun aandeel succesvol op.Voor Difang breekt er een mooie tijd aan in de muziekwereld, maar door nopodlottig voorval maakt hij uiteindelijk ook de reis naar zijn onschuld.

En de lijst gaat dit jaar verder naar beneden tot bericht nummer 137. Maar goed, dan nog even die bovenste regionen. In de categorie inkoppertje vinden we  vanzelfsprekend Prince, David Bowie en het meest recente van George Michael. De rest van de top 10 wordt bevolkt door diegenen die wel het jaar zullen overleven, zoals  Nik Kershaw, Vulcano, Stakka Bo en Rebecca De Ruvo.

Rest mij iedereen een (wat beter) muzikaal jaar toe te wensen!

Oude column: Wegwerp-populariteit

Waar zijn Britt,  Herman en  Ruud eigenlijk gebleven?  Ondanks alleen een voornaam, weet half Nederland nu al wie ik bedoel. Mensen met alleen een voornaam die de media beheersen, het is de tijdsgeest van de nieuwe eeuw. Alleen de voornaam als personal branding is eind vorige eeuw een echte trend geworden, want de achternaam kost alleen maar tijd. Tegen de tijd dat iedereen deze kent, ben je al verdwenen van het toneel.

Wegwerp-populariteit kun je het noemen. Dit woord bestaat niet, maar het had niet misstaan in de Van Dale. Het is een fenomeen dat iemand razendsnel lanceert en nog sneller laat verdwijnen. Dat woord zelf is een blijvertje. Terwijl het gros van de deelnemers al weer is vergeten, kan ik het nog steeds gebruiken. Onder het zicht van camera’s en wapperende contracten wordt de winnaar op een presenteerblaadje naar de top gestuwd. En daarna? Daarna is het voorbij en is elke volgende poging zinloos. Niet interessant meer.

‘Is dit alles?’ zong Doe Maar ooit. Ja, meer is het niet. Net als het kunstje van de deelnemers zelf.  Eén oneliner, één auditie, één hit. Meer is er niet nodig.  Ben je net niet dat Idool, die Popstar of heb je de X-factor niet? Geen probleem, bij een ander programma kun jij the winner zijn. Het gaat erom hoe je het brengt. Je krijgt daarna jouw minuut of fame . Geen vijf minuten meer, omdat er na jou weer een klompendanser of iemand met een gek dansje aan de beurt is. Terend op dat ene succesje loop je daarna de feesttenten en dorpsfeesten af, tot je daar ook wordt uitgekotst.

Goed, eendagsvliegen zijn van alle tijden, die zijn er ook de vorige eeuw geweest. Alleen zit hier het verschil dat iedereen dat succes nog kent. Een keer in de zoveel tijd, werd een ster gelanceerd omdat er minder media was. Deze acts zijn nu cult en tijdens optredens op braderieën herken je ze snel weer terug. Nu is het eenheidsworst en elke dag, elke week is er wel een nieuw fenomeen. Vanzelfsprekend hebben al die winnaars van programma’s vast wel een achternaam. Net als de winnares van ‘Your Big break’ eind jaren 90′, Judith. Wie? Precies, en die achternaam hebben ze allemaal.

Idols op eigen kracht: Intwine

Een van de grootste successen uit talentenjachten is Intwine geworden. Dat komt omdat zanger Roger Peterson juist besluit om niet meer mee te doen aan zo’n talentenjacht, in zijn geval  Idols. Mensen die hun hele carrière laten afhangen van een juryoordeel bij soortgelijke talentenjachten,  zullen hierover even moeten nadenken. Het is eigenlijk best simpel.

Wurgcontract

Roger Peterson is in 2003 deelnemer aan Idols. Hij is tevens zanger van zijn band Intwine, een paar jaar eerder opgericht op de Rockacademy Tilburg. Deze opleiding is al eerder succesvol  gebleken.  Als Roger de finale haalt, weigert hij een contract te tekenen dat hem net als de andere finalisten wordt voorgelegd. De reden is simpel, door het te ondertekenen zal hij volledig overgeleverd zijn aan de producenten die verbonden zijn aan het programma. Daarmee dus geen eigen muziek meer, alleen de deuntjes en de teksten die hem worden geleverd. En wellicht wat danspasjes. Iets wat hem totaal niet past, net als de band die hij niet in de steek wil laten.

Promotie is alles

Roger verlaat het programma en met de vele publiciteit dat hij hiermee vergaart, scoort de band een platencontract. Na de monsterhit ‘Happy’ volgt ‘Cruel man’ dat ook met de nodige promotie de hitlijsten in wordt geslingerd. De plaat wordt het themanummer van de film ‘De dominee’,  gebaseerd op het leven van Klaas Bruinsma. De band ziet een rauwe versie van de film en bouwt hier het nummer omheen. Als leadsingle van hun tweede album ‘Perfect’,  verloopt de promotie eh..,  inderdaad,  perfect.

De band die door goede timing en de juiste promotie een vliegende start maakt en grossiert in awards, nominaties en prijzen, komt er al snel achter hoe belangrijk die promotie is. Dit is namelijk altijd nodig, ook als je als band kwalitatief goede muziek maakt met lovende kritieken. Rond de release van hun derde album moet dit op eigen kracht gebeuren als platenmaatschappij V2 geen budget (meer) heeft om dat te doen.  De band  verkoopt daarom de cd maar tijdens eigen concerten , slim bedacht,  met een optreden geef je immers de beste promotie. Alleen een minpuntje voor de band, het levert op deze manier geen hitlijstnotering op.

Buitenland lonkt

Wellicht dat de band  daarom in de periode daarna een beetje uit het zicht valt.  Andere redenen liggen bij de perikelen met de platenmaatschappij en  diverse  bandleden die de groep verlaten. Als alles weer op de rails is met deze keer een Duitse platenmaatschappij, brengt de band ‘Kingdom of Contradiction’ uit. Het is een soort best of, met covers van hun eigen werk. Met dit werk wil de band internationaal gaan, te beginnen met Duitsland.  De band ziet het eind 2009 weer helemaal zitten, alleen die nieuwe bassist nog, maar dat gaat goed komen. Voor de derde keer gaan ze weer voor een soundtrack. Deze keer voor de docu ‘Childeren of the wind’.

Endwine

De film komt er uiteindelijk in 2013, maar zonder Intwine. Die zijn immers dan al drie jaar uit elkaar. In plaats van Intwine is het Endwine. Dat gebeurt vrij plots en alleen met een korte mededeling op hun site, zonder de reden te vermelden. Roger vertrekt kort daarna weer naar Aruba, na bijna tien jaar eerder de omgekeerde weg te hebben gemaakt richting Tilburg.  Je kunt stellen dat hij als bandlid toch internationaal is gegaan. Tegenwoordig speelt Roger op het eiland nog steeds zijn eigen muziek.  Zonder enige promotie en niet als dat grote idol uit een talentenjacht, maar wel uitermate happy hoogstwaarschijnlijk.

Vastleggen in volledig scherm 5-7-2016 082156

Earth and Fire-Weekend(1980)

Ik hoorde vandaag ‘One word’ van Anouk. One word lijkt ook een traditie aan het begin van het jaar te zijn als ik naar de nummer 1’s kijk van de afgelopen jaren. Vanaf het jaar 2000 zijn we al acht jaar begonnen met een nummer 1 met maar één woord als titel. Daarvoor kwam het wat minder voor, maar opvallend is wel dat we op de ’90’s na, ook elk decennium zijn begonnen met een nummer 1 dat maar één woord bevatte.

Weekend

Zo ook de 80’s. Het decennium werd ingeluid in de top 40 met de groep Earth and Fire. De groep met boegbeeld Jerney Kaagman scoorde hun grootste hit met ‘Weekend’. Mijn eerste muzikale herinnering. Ook zij hadden al eerder ontdekt dat één woord vaker succes oplevert, want in 1972 hadden ze met ‘Memories’ ook al een nummer 1. Na’Weekend’ kreeg de band te maken met sterk verminderd top40-succes, ondanks nog een één woord-poging met ‘Dreams’.

Jerney Kaagman

Na het vertrek van Chris Koerts en een rijtje mindere successen verdween de band na 1989 definitief uit de top 40. Jerney Kaagman bleef hangen in de muziekwereld door haar werk voor BV Pop, de belangenvereniging voor popmuzikanten en later als presentatrice bij Radio Noordzee Nationaal en directeur van de stichting Conamus.

Dat had het merendeel van het publiek nooit geweten als ze in 2002 niet bekend was geworden bij een nieuwe generatie vanwege haar jury-werk voor Idols.Kandidaten met eigen dreams werden door haar ruw wakker geschud met dat ene woord: Toedelodokie. Terug naar de tijd dat Jerney zelf nog een idol was.