Tagarchief: happy

Idols op eigen kracht: Intwine

Een van de grootste successen uit talentenjachten is Intwine geworden. Dat komt omdat zanger Roger Peterson juist besluit om niet meer mee te doen aan zo’n talentenjacht, in zijn geval  Idols. Mensen die hun hele carrière laten afhangen van een juryoordeel bij soortgelijke talentenjachten,  zullen hierover even moeten nadenken. Het is eigenlijk best simpel.

Wurgcontract

Roger Peterson is in 2003 deelnemer aan Idols. Hij is tevens zanger van zijn band Intwine, een paar jaar eerder opgericht op de Rockacademy Tilburg. Deze opleiding is al eerder succesvol  gebleken.  Als Roger de finale haalt, weigert hij een contract te tekenen dat hem net als de andere finalisten wordt voorgelegd. De reden is simpel, door het te ondertekenen zal hij volledig overgeleverd zijn aan de producenten die verbonden zijn aan het programma. Daarmee dus geen eigen muziek meer, alleen de deuntjes en de teksten die hem worden geleverd. En wellicht wat danspasjes. Iets wat hem totaal niet past, net als de band die hij niet in de steek wil laten.

Promotie is alles

Roger verlaat het programma en met de vele publiciteit dat hij hiermee vergaart, scoort de band een platencontract. Na de monsterhit ‘Happy’ volgt ‘Cruel man’ dat ook met de nodige promotie de hitlijsten in wordt geslingerd. De plaat wordt het themanummer van de film ‘De dominee’,  gebaseerd op het leven van Klaas Bruinsma. De band ziet een rauwe versie van de film en bouwt hier het nummer omheen. Als leadsingle van hun tweede album ‘Perfect’,  verloopt de promotie eh..,  inderdaad,  perfect.

De band die door goede timing en de juiste promotie een vliegende start maakt en grossiert in awards, nominaties en prijzen, komt er al snel achter hoe belangrijk die promotie is. Dit is namelijk altijd nodig, ook als je als band kwalitatief goede muziek maakt met lovende kritieken. Rond de release van hun derde album moet dit op eigen kracht gebeuren als platenmaatschappij V2 geen budget (meer) heeft om dat te doen.  De band  verkoopt daarom de cd maar tijdens eigen concerten , slim bedacht,  met een optreden geef je immers de beste promotie. Alleen een minpuntje voor de band, het levert op deze manier geen hitlijstnotering op.

Buitenland lonkt

Wellicht dat de band  daarom in de periode daarna een beetje uit het zicht valt.  Andere redenen liggen bij de perikelen met de platenmaatschappij en  diverse  bandleden die de groep verlaten. Als alles weer op de rails is met deze keer een Duitse platenmaatschappij, brengt de band ‘Kingdom of Contradiction’ uit. Het is een soort best of, met covers van hun eigen werk. Met dit werk wil de band internationaal gaan, te beginnen met Duitsland.  De band ziet het eind 2009 weer helemaal zitten, alleen die nieuwe bassist nog, maar dat gaat goed komen. Voor de derde keer gaan ze weer voor een soundtrack. Deze keer voor de docu ‘Childeren of the wind’.

Endwine

De film komt er uiteindelijk in 2013, maar zonder Intwine. Die zijn immers dan al drie jaar uit elkaar. In plaats van Intwine is het Endwine. Dat gebeurt vrij plots en alleen met een korte mededeling op hun site, zonder de reden te vermelden. Roger vertrekt kort daarna weer naar Aruba, na bijna tien jaar eerder de omgekeerde weg te hebben gemaakt richting Tilburg.  Je kunt stellen dat hij als bandlid toch internationaal is gegaan. Tegenwoordig speelt Roger op het eiland nog steeds zijn eigen muziek.  Zonder enige promotie en niet als dat grote idol uit een talentenjacht, maar wel uitermate happy hoogstwaarschijnlijk.

Vastleggen in volledig scherm 5-7-2016 082156

Column: Not Happy met de top 40

Met de enorme prestatie van The Common Linnets op het Eurovisie Songfestival is de lat weer wat hoger gelegd voor volgende Nederlandse acts. En het is toch een klein beetje muzikale genoegdoening voor Ilse de Lange, die de afgelopen jaren een aantal keer werd bekritiseerd in de media door Anouk. Ilse en Waylon topten haar grote prestatie van vorig jaar met een eindpositie die alleen kan worden verbeterd door een overwinning op het festival. De prestatie van Anouk zal dan ook nauwelijks nog worden genoemd, terwijl deze bijzonder was na acht jaar niets en ook op zichzelf stond door factoren als  concurrentie. Toch worden The Common Linnets en met name hun eindpositie nu de maatstaf voor de komende jaren.

‘Record’

De nieuwe maatstaf dus. In de top 40 wordt de lat voor het hoogst aantal weken in de lijst over drie weken ook hoger gelegd. Ik heb het natuurlijk over ‘Happy’ van Pharell Williams dat zeker meer dan 41 weken in de lijst komt te staan en daarmee het stokoude record(1970/1971) van Corry en de Rekels met ‘Huilen is voor jou te laat’ uit de boeken schrapt. Records zijn er om te overtreffen, maar de  manier waarop dit wordt bereikt is een ander verhaal. Het record van Corry en haar Rekels werd namelijk behaald door simpelweg de platenverkoop. Dus door middel van een geheel andere samenstellingsmethode en daarom vind ik het aankomende record van Pharell dan ook weinig waarde hebben. Het is appels met peren vergelijken.

Aanpassingen in samenstelling

Het record is dan ook geen prestatie, maar het gevolg van aanpassingen in de samenstellingsmethode, beginnend 10 juli 1999, met de intrede van airplay als factor om de dalende cd-verkoop te compenseren.  Door deze toevoeging en het weglaten van downloads tegen manipulatie sinds dit jaar als laatste aanpassing, is de huidige top 40 absoluut niet meer te vergelijken met de lijsten van de afgelopen decennia als de 90’s en verder terug. De lijst (alleen nog gebaseerd op streaming en airplay plus nattevingerwerk door een enquête onder een paar honderd mensen)  is gewoon een airplaylijst geworden, zoals ik al eerder voorspelde. Daarom kan je, door het verdwijnen van downloads als meewegende factor,  zelfs de voormalig grootste top 40-hit van Gotye eigenlijk al niet meer vergelijken met “Happy’ die dit jaar Gotye in punten overtrof.

Geen toeval

Ik gaf eerder al vaak  aan dat het geen toeval  is dat vrijwel alle (duurte)records nog zeer recent zijn overtroffen. Vooral de afgelopen jaren stonden heel veel platen (vooral door airplay) meer dan twintig weken in de top 40. Het was dan ook niet de vraag of, maar wanneer het record verbroken zou worden.  Over drie weken dus. Er zou een realistischer beeld van top40-records worden gegeven als ze worden gerangschikt op basis van de regels die in dat tijdvak van toepassing waren, hun samenstellingsmethode. Gaat vanzelfsprekend  niet gebeuren, ook het record ‘ hoogst aantal weken in de top 40’ wordt op de grote hoop gegooid  en straks breed uitgemeten in de media als bijzonderheid. En daar ben ik als voormalig top40-liefhebber not happy mee.

 

 

Column:Top 40 wordt airplaylijst

Van de week kwam het tv-programma Rambam met de ‘onthulling’ die niemand echt verastte: hitlijsten kunnen worden gemanipuleerd. Op basis van opkoping kan een positie worden gekocht. Hoewel de pijlen in de uitzending vooral op de Single top 100 worden gericht, voelden Bart Arens van de Mega top 50 en met name  Erik de Zwart van de Top 40 zich verplicht te reageren. De Zwart besloot, als top 40 baas zijnde, van de week zelfs downloads niet meer mee te laten tellen. Probleem opgelost.  Het is alsof je een rattenplaag in je huis oplost door je huis te verkopen.

Airplay

Platenzaken werden in de 80’s nog benaderd over wat hun bestverkochte nummers waren. Dat kon met de komst van internet en het dalen van de (single)cd-verkoop steeds minder, daarom wordt airplay sinds 1999 meegewogen. Ik blijf erbij dat airplay als (te) zware factor van top40-samenstelling de lijst niet veel goeds heeft gedaan. Want het logische gevolg airplay een grote invloed geven is dat een plaat te vaak veel te hoog(hoezo niet manipulatief) en veel te lang in de lijst is gebleven en blijft. Het hoeft alleen maar op een zeer beperkte playlist van veelal format radiostations te staan. Door deze zeer zwaar mee te rekenen, gaan platen maar niet weg.

Duurterecords

Het is ook geen toeval dat de afgelopen jaren het ene duurterecord na de andere is verbroken en dat de huidige lijst( 15-2-2014) een top 10 kent waar negen(!) platen op zijn minst tien of meer weken in de top 40 staan. Snelle hypes en verrassingen werden er al eerder uitgefilterd door onder andere over twee weken te meten, maar nu airplay de belangrijkste factor gaat worden, wordt het nog erger. Gimmicks, uitschieters en toevalstreffers zul je niet meer aantreffen, laat staan de meeste Nederlandstalige muziek. Platen die door voornamelijk downloads op eigen (en eerlijke) kracht de lijst wisten te bereiken, worden nu uitgesloten.

Hitlist UK

Waarom kan bijvoorbeeld Engeland wel een overkoepelende en representatieve hitlijst samenstellen ondanks de verandering van de muziekwereld? Door bijvoorbeeld een hele lijst aan regels en een goed trackingsysteem. Maar vooral door geen streams en airplay(zijn wel net als Nederland aparte lijsten voor) mee te tellen in de singlelijst.Hierdoor je krijg je een vrij onafhankelijke hitlijst – ondanks de grote binding met de BBC-  dat een realistisch weekoverzicht geeft. Er is niet alleen betere doorstroming in de lijst, maar ook op de Engelse radio. Daar worden platen meer gedraaid naar mate ze hoger staan en minder als ze weer in populariteit zakken. De volgorde die we ooit ook kenden in Nederland.

Vrijdagmiddagborrel

Nu wordt de top 40 helemaal een airplaylijst, en die hebben we al. Maar het publiek wil geen lijst die opdraagt wat leuk te vinden, maar een overzicht van wat zij leuk vinden. Nu ook de beste graadmeter voor wat het publiek leuk vindt, juist de downloads, niet meer worden meegeteld, is de top 40 voor het publiek helemaal overbodig geworden. Zo zie ik het, helaas. De lijst wordt hierdoor simpelweg gereduceerd tot de wekelijkse vrijdagmiddagborrel van een select groepje muzieksamenstellers op de radio.