Tagarchief: george michael

Triple classic

Ach, laten we het nog een keer over muziekclips hebben.  Veelal gebruikt als marketinginstrument, als videoclip soms met hoge creativiteit. Zo zijn er zijn nog steeds video’s die mij van de stoel blazen. Niet zozeer de officiële clips tegenwoordig, maar de live-versies. Om welke reden dan ook, zijn het stuk voor stuk epische clips die het nummer versterken met minimale middelen.

Op twitter heb ik onderstaande clips getipt van te vroeg overleden artiesten die iets extra’s hebben neergezet op het podium. Het lucky publiek is er net op de juiste avond , is getuige van een extra  indrukwekkend optreden. En dat is iets dat in de video bijna net zo episch tot uitdrukking komt. Want er bij zijn blijft de overtreffende trap.

David vs. David

Neem  ‘Heroes’.  Daar is het  elke Bowie fan over eens, het is een van zijn beste nummers, voor sommigen zelfs het beste nummer. Het nummer kenmerkt zich door de opbouw waarin Bowie met de muziek mee, steeds meer met passie het verhaal begint te zingen met als setting de Berlijnse muur. Maar welke live-versie is het beste? Er worden heel vaak twee optredens genoemd. Die komen allebei uit 2002, tijdens dezelfde Heathen tour.

Twee dagen er tussen. Beiden geweldige optredens, maar die ene…

De ene groep is voor Berlijn. Vooral de vibe om het optreden op 22 september speelt hierin mee, David is immers terug in de stad dat in de 70’s de inspiratie is voor dit nummer en waar het ook geschreven en opgenomen is.  Maar de locatie Parijs, twee dagen later, is toneel van een ontketende Bowie.

Allereerst komt de acteur Bowie even naar boven als hij het nummer vrij nonchalant inzet. Met een beker in zijn hand, lijkt hij er een lolletje van te maken. Schijn bedriegt, want  het nummer wordt ook live heel zorgvuldig opgebouwd. Langzamerhand gaat David steeds verder op in het nummer en werkt de band samen met de zanger naar een explosie van muzikaliteit. Epic.

De uitvoering van ‘Heroes’ in Parijs, 2002

 

George Michael persoonlijker dan ooit

Tijdens achteraf zijn laatste tour ooit, Symphonica, neemt George Michael in 2011 de tijd om even in plaats van de artiest, de mens George Michael te laten spreken. Het nummer ‘Where I hope you are’ wordt door hem geschreven na de beëindiging van zijn relatie met Kenny Goss. Op het podium is een licht geëmotioneerde George te zien die uitgebreid praat over waarom deze relatie tot haar einde is gekomen, soms onderbroken door steunbetuigingen uit het publiek. In grote lijnen komt het erop neer dat het alcoholisme van Kenny een grote rol heeft gespeeld.

Hij spreekt zijn spijt uit dat het zo gelopen is en vat het samen met de zin: “Sometimes, people should know when their demons are more interested in each other than they are”.  Hij sluit zijn dialoog af met met de boodschap naar zijn publiek dat dit zijn eerste nummer is over een verbroken relatie en dat hij het persoonlijk een van zijn beste nummers vindt, alleen wel voortgekomen uit een periode dat hem  heel hard heeft geraakt. Zo krijgt het nummer als het wordt ingezet meteen een heel andere lading bij het publiek dat ademloos luistert.

vastleggen-in-volledig-scherm-28-1-2017-214245
‘Where I hope you are’, 2011, Symphonica tour

 

Een gitaar uitwringen

De laatste video is die van Gary Moore. In Nederland maakt hij begin 90’s een enorme comeback met ‘Still got the blues’. Met deze stijl en richting spreekt hij een groot publiek aan.  Het nummer is tekstueel en muzikaal een pareltje, maar toch hangt er nog steeds een walm van plagiaat om de song.

Gary verliest een rechtszaak van het Duitse Jud’s Gallery die stelt dat Gary voor het gitaarspel bij het nummer ‘Nordrach’  uit 1974 heeft geshopt. Gary heeft altijd moedwillig jatten ontkend, maar betaalt wel een vergoeding. Als ik beide versies naast  elkaar leg, dan vind ik persoonlijk dat de gitaarlijn door Gary’s versie een extra dimensie heeft gekregen.

De gitaar lijkt mee te huilen met de hartverscheurende tekst en dat komt live nog meer naar voren. In de clip, opgenomen tijdens een concert in Hammersmith, Londen, lijkt Gary elke traan uit zijn gitaar te wringen en zie je een man die helemaal opgaat in zijn eigen muziek. Hij lijkt zich even niet te realiseren dat hij voor duizenden mensen staat te spelen. Het is pure passie en nadat hij het nummer afmaakt, krijgt hij meteen en volkomen terecht een ovationeel applaus. We want (Gary) Moore.

vastleggen-in-volledig-scherm-28-1-2017-233656
‘Still got the blues’, 1990, Hammersmith Londen,

Praying for time

Producer Shahid ‘Naughty Boy’ Khan is op 14 december jl. overenthousiast over het nieuwe album van George Michael dat volgend jaar uit moet komen. ‘I can’t wait. I don’t know what to expect. And, to be honest, he’s more mysterious than anyone else so I’m actually excited. I reached out and then he got back.”

Shahid neemt eerder dit jaar contact  op met George,  en het leidt tot een samenwerking. Naast het produceren van een paar tracks op het nieuwe album, zal George ook meewerken aan het eigen album van de producer. Ja, George heeft er weer zin in.

En zit vol met plannen.

In juni dit jaar, doet hij een oproep op zijn site aan zijn fans. Hij vraagt om oud, zeldzaam materiaal uit zijn Wham! periode en begin 90’s. Dat is bedoeld  voor een aankomende documentaire dat de werktitel ‘Freedom!’ meekrijgt.  De documentaire die rond maart 2017 uit moet komen, draait om zijn album  ‘Listen without prejudice’ en het nooit uitgebrachte ‘Listen without prejudice 2’.

Elk op een eigen manier muzikale keerpunten in zijn carrière. Zo verschijnt George  door een meningsverschil met Sony ten tijde van beide projecten een paar jaar niet of nauwelijks meer in videoclips. In plaats daarvan zien we in ‘Freedom’ en ‘Too Funky’ bekende modellen  die de honneurs waarnemen.In september dit jaar wordt bekend dat George met de meeste  modellen wordt herenigd voor de documentaire.

Kortom, het jaar is een grote ontmoeting met het verleden.

Zo laat  model Kathy Hill uit  de clip voor Wham!’s ‘Last Christmas’  een paar weken terug ook weer wat van haar horen in de media. Zij niet alleen. Het is ook een jaar van weerzien met geliefden.   Volgens verschillende bronnen  hernieuwt George zijn relatie met Kenny Goss, maar blijft in werkelijkheid de relatie met Fadi Fawaz ijzersterk. Bovenal, lijkt de muzikale creativiteit van weleer terug te zijn. Voor de al bewezen genialiteit krijgt hij ondertussen terecht een nominatie van de prestigieuze Songwriters Hall of Fame.

Het komt allemaal samen in dat 2016.

Het jaar dat niet bepaald zachtaardig voor 80’s iconen lijkt te zijn. Ach, hij zal dat jaar wel overleven. In de aanloop naar zijn 53e kerstmis kijkt hij alvast vooruit op een mogelijke grote comeback, en mag het nieuwe jaar wel beginnen.  Nog een weekje meer en dan zijn we er. Maar 2016 gaat pas weg als de klok twaalf slaat. Dus Praying for time met de eindstreep van dit jaar in zicht is niet genoeg, en zo wordt het Last Christmas voor George.

vastleggen-in-volledig-scherm-26-12-2016-060242So I just kept breathing my friends
Waiting for some God to choose
Saying this ain’t the day that it ends
‘Cause there’s no white light and I’m not through
I’m alive I’m alive…George Michael – White light (2012)

Beroemd zijn is (voor sommigen) zo jaren ’80

Popvideo’s is vooral bijklussen, geen springplank, voor de meeste dansers en acteurs in spe. Courtney Cox lijkt meer een uitzondering dan regel. Het is even leuk, maar daarna gaan de meesten gewoon weer verder met het eigen leven of dat kan natuurlijk ook,  trouwen gewoon met de popster in kwestie. Ach, laten we er een paar (bij)rollen uit  iconische 80’s video’s bij pakken, met veelal modellen die als meubelstuk voor de muziek en artiest fungeren.

Pet Shop Boys – Domino Dancing

vastleggen-in-volledig-scherm-7-12-2016-230542Dat de Pet Shop Boys een oog voor modellen in hun video’s hebben, bewijst ‘Heart’ al.  In ‘Domino dancing’ is er weer sprake van een driehoeks-verhouding, alleen doet Neil deze keer niet mee. De songtekst heeft als basis letterlijk een saai potje domino,  maar Neil diept het later wel wat uit. Voor de clip, opgenomen op Puerto Rico, worden twee lokale mannelijke acteurs gecast en natuurlijk Donna Bottman. Ondanks een rol in het succes, laat ze meteen na de hit het acteren weer achter zich. Ze blijft wel rondhangen op het eiland.  Dat pakt voor haar niet slecht uit.  Ze is namelijk hedendaags Sales Manager bij het Hilton Ponce Golf & Casino Resort in Puerto Rico.

Rick Astley – Never gonna give you up

vastleggen-in-volledig-scherm-7-12-2016-230038Mijlen verderop begint het zoals bekend,  in datzelfde einde van de 80’s, voor Rick met ‘Never gonna give you up’. Daar lijkt door de Rickrolling maar geen einde aan te komen in de 00’s.  Bij de plaat, op komende nieuwjaarsdag precies 30 jaar geleden opgenomen trouwens, hoort een video waarin niet veel lijkt te gebeuren. Echt Rick-stijl. Enige actie komt van de barman Clive Clarke, die natuurlijk geen echte barman is. In real life is hij dan al  een ervaren danser uit de Londense scene en vaker te zien in 80’s video’s dan menigeen denkt. Ook danst hij dan al langer in de Zoo Troupe, een groep dansers voor Top of The Pops.  Dansen doet hij nog steeds, zo blikt  hij recent nog terug op zijn tijd in de club ‘Crackers’ als hij nog een jonge danser is.

Madonna – Open your heart

vastleggen-in-volledig-scherm-7-12-2016-230730Of neem dat andere jonge dansertje, Felix Howard, die in de clip van Madonna’s zoveelste hit in de 80’s een grote rol speelt. Ik kan me herinneren dat enkele fans van Madonna in mijn omgeving een gouden toekomst voorspelden voor dat kereltje in de muziekwereld. Min of meer hebben ze gelijk gekregen. Maar zoals vele kindsterretjes, is er na schattig vaak niets meer en gaan ze gewoon naar school.  Dat doet Felix ook, maakt daarna een weinig succesvolle, eenmalige comeback op acteergebied en realiseert dat zijn hart bij de muziek ligt. Felix groeit daarna snel uit tot een succesvol tekstschrijver voor Kylie Minogue,  Sugababes,  Amy Winehouse en Beverley Knight.  Daarvoor wordt hij beloond met een mooie plek bij EMI. Nice job.

Letterlijk en figuurlijk. Dus eenmalig succes in de muziekwereld betekent niet dat er een zeker zwart gat opdoemt. Ach, wat maakt het uit, nog een paar voorbeelden dan. Het is de Reminded and Rewinded top 3 niet. Want ken je model Tania Coleridge nog?

George Michael – Father figure

vastleggen-in-volledig-scherm-7-12-2016-230844 Zij maakte een enorme indruk bij (vooral) het mannelijke publiek in deze video van George Michael. Een grote carrière als actrice ligt in het verschiet. Maar het loopt/ ze doet het anders en ze trouwt haar rijke jeugdvriend George ‘Willy Wonka’ Harcourt-Cooze. Dat huwelijk loopt uitstekend, tot  een paar jaar geleden dan.

Michael Jackson- The way you make me feel

vastleggen-in-volledig-scherm-7-12-2016-224018Dat is in  dezelfde periode dat Tatiana Thumbtzen nog maar eens een interview geeft. Naast in de Michael Jackson video, maakt ze ook haar opwachting tijdens de ‘Bad’ tour. Tot die kus dan. Als zij Michael  geïmproviseerd  kust op het podium, is haar veelbelovende acteer/ muziekcarrière al zo goed als voorbij. Met name manager Frank Dileo is woedend en ze wordt ontslagen. Weer model,  blijft ze tot op de dag van vandaag  in de publiciteit met de vraag of de kus een domme actie van haar is geweest of gewoon afgesproken werk met Michael.

Kortom,  beroemd zijn is dus zo 80’s. Voor vier van deze vijf dan.

Reminded and Rewinded Top 3: Wham! En weg waren ze

Over George Michael is wel zo’n beetje alles geschreven. Eens in de zoveel tijd hint George Michael op een comeback reünie van Wham! We weten allemaal dat dit, naast een kort optreden in 2012, niet meer gaat gebeuren. Of toch?  Laten we de bandleden van Wham terughalen en een update doen. Krijgen we dat  jaren ’80 fenomeen weer terug?

Vastleggen in volledig scherm 19-11-2014 2224271. Andrew Ridgeley

Eerst Andrew. Voor altijd ‘die andere jongen van Wham’ die bewust na een weinig succesvol soloalbum in de volledige anonimiteit verdwijnt. In een zeer zeldzaam interview uit 1997 stelt hij dat hij alleen spijt heeft dat Wham! nooit een derde album heeft gemaakt om te kijken of er een doorbraak in de US mogelijk was. Maar George Michael was al niet meer te houden. Volgens hem gaat die reünie er niet meer komen. Best realistisch, de twee boegbeelden zijn allebei in de 50 en ze zijn die nummers een beetje ontgroeid. Andrew woont hedendaags in Cornwall met zijn vrouw Keren Woodward. Als zangeres van voormalig succes Banarama ook een vergeten 80’s icoon. En dat vinden ze goed zo.

Vastleggen in volledig scherm 19-11-2014 2211552. Deon Estus

Nee, dan is een reünie tussen George en Deon waarschijnlijker. Na Wham! zit de bassist niet bepaald zonder werk, mede omdat hij George Michael vergezelt op zijn tours, meespeelt op zijn albums en George’ familie een handje helpt. Maar na zijn periode met Wham!, vindt  Deon het ook een mooi moment om de wereld zijn zangkwaliteiten te laten horen. In 1989 brengt hij het debuutalbum ‘Spell’ uit, vergezeld met het mooie nummer ‘Heaven help me’ .  Op de plaat is de grote invloed van George merkbaar, zowel productie en achtergrondzang wordt door George gedaan. Ondanks de goede springplank volgt er weer snel een zachte landing en is het Deon Exit. Bezig met andere projecten, zinspeelt hij geregeld op hernieuwde samenwerking met George, zowel in interviews als op zijn twitter,  en lijkt na meer dan twintig jaar een tweede album nog steeds waarschijnlijk.

Vastleggen in volledig scherm 19-11-2014 2215203. Pepsi & Shirlie

En George samen met Pepsi & Shirlie dan? In tegenstelling tot de voormalige achtergrondzangeres Dee C Lee, hebben deze  twee achtergrond-zangeressen nog net van het wegebbende Wham!-effect geprofiteerd. De twee worden vriendinnen als bandlid Shirlie de onbekende Pepsi naar de auditie ter vervanging van Dee brengt.  En vriendinnen zijn ze nu nog steeds. Net als bij George en Andrew, is het dan ook een unanieme afspraak geweest om te stoppen als duo. Dat gebeurt nadat Shirlie een dochter krijgt met de zanger en acteur Martin Kemp. Ze houden daarna contact met elkaar, met Andrew en George, en in tegenstelling tot Wham! komt het bij hen in 2011 wel tot een reünie. Daarmee zijn ze van deze gehele top 3 het succesvolste vervolg geweest in de post-Wham! periode.

Aretha Franklin/George Michael-I knew you were waiting for me(1987)

In ‘Wake me up before you gogo’ van Wham! zong George Michael ook de tekst ‘I’m not planning on going solo’. Was hij toen al wel van plan. Alleen duurde het nog twee jaar voordat hij zijn maatje Andrew definitief verliet en het solo-avontuur echt aanging met hier en daar gelegenheidsaduo’s, zoals met onder anderen Aretha Franklin. Tijdens de Wham!-periode was het ook geen geheim dat George die kant op wilde en hij  was er al mee bezig. Andrew niet, die leefde meer van dag tot dag. Hoe is het met Andrew Ridgeley, trouwens? Wel goed, hij is bijna jarig.

Tussenplaat

Maar goed. Het was George waar we wel meer van hoorden. Dat kwam onder anderen door  Simon Climie en Dennis Morgan die “I knew you ‘we’re …’hebben geschreven. Grappig is dat Simon zeer korte tijd later veel bekender zou worden als helft van duo Climie Fisher ,terwijl George net de andere kant op ging, muzikaal gezien. Voor George was dit ook de overgang, de tussenplaat, die een brug legde van Wham!  naar zijn eerste echte hit als soloartiest. De platen ‘Careless whisper’ en ‘A different corner’ stonden nog op de laatste (compilatie)albums van Wham en ondanks dat hij als soloartiest werd aangemerkt in de Nederlandse  lijsten( in Amerika niet) hoorden deze nog bij de Wham! era. “I knew you were waiting’ maakte de stap naar solo wat kleiner, ook al was het weer als duo. Dat wel.

Waiting for Aretha

Maar George zat echt te wachten op een samenwerking als deze. In de eerste plaats omdat hij Aretha enorm bewonderde, maar ook omdat hij de muziek van en de de kermis om Wham! zat was. En Aretha zat op hem te wachten. Het idee kwam dan ook uit de hoek van Aretha,  omdat deze samenwerking de Queen of soul verbond met de mainstream jaren’80 pop. Aretha, een instituut, maar al twintig jaar zonder  nummer 1 in de US,  zag het helemaal zitten. Het was win-win, want het lanceerde George meteen naar het serieuzere werk en het door hem zo gewenste oudere publiek. In een studio in Detroit werden de opnamen gemaakt. Daar ontmoette hij Aretha voor het eerst.

Quincy Jones

Voor George was de eerste ontmoeting een bijzondere ervaring geweest. Quincy Jones was net bezig met de opnamen van Aretha en George bleef met zijn metgezel Rob Kahane achter het glas van de opnamestudio staan. Daar zagen zij de zangeres voluit gaan en hierdoor werd George nog zenuwachtiger dan hij al was. Nadat ze klaar was met zingen,. glimlachte ze naar George en zei dat ze eigenlijk veel beter kon.  George was helemaal overdonderd en had zoiets van ‘Wow, hoe moet ik dit muzikaal bijbenen?’

Twee muziekwerelden komen samen

Het kwam helemaal goed. Met het nummer werd in die tijd geschiedenis geschreven. Zo scoorde George bijvoorbeeld als eerste een no 1 met verschillende duo’s en Aretha had haar eerste credits op een no1 in de UK. Ze maakte die prestatie af door met het nummer ook in de US en NL nummer 1 te staan, een zuivere triple in vanuit Nederland gezien. Daarbij kreeg haar muziek er een hele generatie bij. Die generatie die , cru gezegd, George juist probeerde af te schudden. Dat duurde nog een paar jaar, maar dit was nou net de missing link die twee grote hoofdstukken uit zijn carrière perfect met elkaar verbond. En twee muziekwerelden.

Vastleggen in volledig scherm 15-11-2015 231629

George Michael-Freedom’90(1990)

Een van de treurigste reclames evah is die van een Thaise Verzekeraar, Thai Life Insurance. Strekking van het verhaal: terugkijkend op( en vooral na)zijn leven komt een man erachter dat hij te weinig tijd heeft gehad om zijn fouten goed te maken. Dat is natuurlijk bull, hij had zat tijd, maar kwam er alleen te laat achter.En zo komen we op ‘Freedom’90 ‘van George Michael.

Keurslijf

George Michael rekende wel meteen af met zijn verleden. Hij kwam tot de conclusie dat hij bij de verkeerde platenmaatschappij(Sony) zat. Waarom? Simpelweg omdat hij van mening was dat hij door hen in een bepaald keurslijf werd geplaatst, met een imago dat koste ten koste in stand moest worden gehouden. Hiermee doel ik natuurlijk op zijn imago tijdens het Wham!-afterlife, met stoppelbaard en leren jack. Hij wilde daarvan af en weigerde enige promotie te gaan doen voor zijn solo-album ‘Listen without prejudice vol 1’.

Definitieve afrekening met ‘Faith’

De platenmaatschappij wilde niet van wijken weten en besloot de eerste single ‘Praying for time’ dan maar zonder George te promoten. Zo kwam er een sobere video, met alleen de tekst, dat op zichzelf ook best impact maakte. Ondertussen bleef George  bij zijn standpunt en zo kwam hij (bijna)niet meer voor in zijn eigen video’s.

Hoewel bij Praying for time’ dit voor het publiek nog niet helemaal duidelijk was, werd  ‘Freedom’90’ een definitieve afrekening met zijn voormalige imago. Een Jukebox, leren jack en gitaar exploderen in de clip en daarmee was dat een afrekening met ‘Faith’ en alles wat erbij hoorde. Jaren later zou Robbie Wiiliams met een cover van deze plaat zelf en persoonlijk afrekenen met Take That.

Wham!

Zoals George een verleden in Wham heeft. Zijn oude band had ook een plaat met die titel en deze had muzikaal gezien niets met Freedom’90  te maken. Maar die ’90 zat niet voor niets in de titel. Met Wham! werd  dan ook ook een rekening vereffend, gezien de tekst gericht aan Andrew Ridgeley: “Heaven knows we sure had some fun boy, what a kick just a buddy and me, we had every bigshot good time band on the run boy, we were living in a fantasy.”

Praying for time en Freedom

George zette een enorme streep onder zijn verleden en ook Sony moest daar aan geloven. ‘Listen to prejudice vol 2’kwam er nooit, zul je nu wel begrijpen. Een inkoppertje, als je kijkt hoe George en Sony tegenover elkaar stonden. Maar terugkomend op die reclame: achteraf gezien  kreeg George  na ‘Praying for time’ wel de benodigde tijd en daarmee ‘Freedom’ en zo herstelde hij zijn carrière in een richting die hem wel gelukkig maakte.

Reminded and Rewinded Top 3: Muzikale no-no’s met het juiste draadje.

Mensen die helemaal niets in de muziek te zoeken hebben is van alle tijden. Gelukkig heeft het publiek het vaak na één plaat al door dat het hem niet gaat worden en zo eindigt zo’n act weer waar het hoort, ‘de grote prullenbak der vergeten eendagsvliegen’.  Achteraf is het voor menigeen een raadsel hoe zo’n act überhaupt een hit wist te scoren.

Sterker nog, iets op een plaat weten te krijgen.  Heel simpel, connecties. Neem bijvoorbeeld Jenny Smit, die als onbekende zus van de iets bekendere zus van de hele bekende  broer Jan Smit meedeed aan ‘Sterren dansen op het ijs’. Connecties it is. Dus deze keer drie muzikale no-no’s met het juiste draadje.

1.Biscuit – Biscuit in da house(1991)

Vastleggen in volledig scherm 3-12-2015 201639De begeleider/bodyguard van The New Kids on the Block kon wel aardig rappen tijdens de loze momenten met de groep. Volgens de groep zelf. Op basis daarvan nam Steve ‘Biscuit’ Walker een plaatje op.

De plaat werd ook in Nederland veelvuldig op MTV gedraaid, maar  wij zagen in Nederland al meteen dat meneer meer verstand van management had. Dat deed hij dan ook. Nadat de populariteit van de ene boyband op zijn einde liep, ging hij werken voor de nieuwste kids on the block en in de charts, The Backstreet Boys.

2.Boogie Box High – Jive Talkin'(1987)

Vastleggen in volledig scherm 3-12-2015 202235Officieel de act van de neef van George Michael, Andros Georgiou. Op papier en voor de archieven dan, want het was meer een schaduwproject van George Michael.

Andros had het nummer in eerste instantie wel opgenomen, maar nadat neef George het hoorde, nam hij het opnieuw op en was hij zowel op de voorgrond als achtergrond te horen. Ook waren vele studiomuzikanten van Wham! betrokken bij het project. Toch kwam de hit op naam van Andros ‘Boogie Box High’ te staan, vooral omdat George contractverplichtingen had met  CBS.

3. Nicolas Cage – Love me tender(1990)

Vastleggen in volledig scherm 3-12-2015 202415Nicolas Cage is het  buitenbeentje in deze top 3, want hij koos er juist niet voor om gebruik te maken van een beroemde naam. Want als Nicolas Coppola en neef van een beroemd regisseur,waren al veel eerder deuren opengegaan. Hij koos er echter voor om op eigen kracht en met de verzonnen achternaam Cage beroemd acteur te worden.

Juist door dat weinig netwerken heeft hij  wellicht, ondanks zijn adoratie voor Elvis,  nooit gespeeld in de cultfilm  ‘3000 miles to Graceland’ . Ondanks dat, mocht hij wel zingen op de soundtrack van ‘Wild at heart’  en zong in die film ´Love me tender’. Dat deed hij wellicht  in real-life  nog keer voor Lisa Marie Presley, want hij trouwde met haar. Dat bracht hem letterlijk  dichter bij ‘The King’ dan menig ander fan. Net als die andere king ,Michael Jackson, was hij namelijk daarmee even de schoonzoon van Elvis.

Queen & George Michael – Somebody to love (1993)

In deze aflevering van samenwerkingen geen vervolg meer hebben gehad, deze keer de unieke samenwerking tussen George en de overgebleven leden van Queen en een prachtuitvoering van ‘Somebody to love’. Aanleiding hiervan ligt  natuurlijk bij het overlijden van Freddie Mercury. Hij maakte op 23 november 1991 via een persbericht bekend dat hij Aids had. Amper 24 uur later overleed een van de grootste entertainers uit de muziekwereld.

Freddie Mercury Tribute Concert

Op 20 april 1992 kreeg deze man zijn ode en vond het Freddie Mercury Tribute Concert plaats. Het (tribute)concert stond bol van de unieke samenwerkingen, want dit was een eenmalige kans om de combinatie Axl Rose, Elton John en Queen te zien. Het optreden van Axl’s band Guns N’ Roses met ‘Knocking on heaven’s door’ leverde de band trouwens hun enige nummer 1-hit op in Nederland.

Five Live

Toch wordt nog steeds het optreden van George Michael met Queen gezien als het beste optreden en met name het nummer ‘Somebody to love’. Naar aanleiding daarvan werd besloten alle optredens van George Michael die dag als een soort mini livealbum onder de naam ‘Five Live’ uit te brengen. Naast dit nummer  had George namelijk bijvoorbeeld ook met de toen nog populaire Lisa Stansfield(These are the days of our lives’) opgetreden.

PM Dawn

De EP bestond uit ‘Somebody To Love'(Queen + George Michael ), ‘Killer’,  ‘Papa Was A Rollin’ Stone’, ‘These Are The Days Of Our Lives'(Queen + George Michael & Lisa Stansfield ) en ‘Calling You’. Voor de goede orde, de nummers Killer’ en ‘Papa was a rolling stone’ waren geen nummers van Queen, maar respectievelijk van acts als Adamski/Seal en The Temptations.

Deze werden door PM Dawn (natuurlijk bekend van ‘Set adrift on memory bliss’ ) aan elkaar gemixed voor de videoclip.Op sommige versies was er zelf sprake van ‘Six live’ omdat het buiten de cover van  ‘Calling You’ van Jevetta Steele, ook nog het nummer ‘Dear Friends’ van Queen werd toegevoegd.

Opvolger

De EP werd hier in Nederland in de albumlijst een groot succes en  ‘Somebody to love’ eindigde  in 1993 toepasselijk op een nummer five in de top 40.Volgens velen stond tijdens het optreden op die 20e april 1992 de opvolger van Freddie Mercury op het podium, maar de samenwerking is eenmalig geweest. Queen ging later in zee met Paul Rodgers en recent met Adam Lambert, terwijl  George zich solo recent herpakte  met ‘White light’. The show must go on, maar dat moment in 1992, dat was een kind of magic.

Vastleggen in volledig scherm 4-12-2015 204940

Reminded and Rewinded ©