Tagarchief: falling down Michael Douglas Reminded and Rewinded blog Robert Duval

Videowerk: Balans tussen Van Halen’s “Don’t tell me what love can do’ en Falling Down

Zo nu en dan het verhaal achter een van mijn gemaakte video’s. Deze keer ga ik in op een van de populairsten,  ‘Falling Down in 5 minuten’.  Sinds dat het verschillende perioden op YouTube en Vimeo staat, wordt de video veel bekeken en gewaardeerd.

Struisvogelpolitiek

Over Falling Down heb ik het wel eens gehad op deze site. Persoonlijk vind ik dat een van de beste films ooit. Dat is mede gestoeld op het feit dat de film een voorspellend karakter heeft over de maatschappelijke problemen waar we nu mee hebben te kampen. Aan de andere kant benoemt het al in 1993 bestaande issues waar na meer dan twintig jaar struisvogelpolitiek nog steeds niets aan gedaan is.

Twee tegenpolen met overeenkomsten

Maar de film is vooral een perfect voorbeeld van twee hele verschillende personen, een politie-inspecteur Prendergast (Robert Duval) en de doorgedraaide gescheiden vader D-Fens aka William Foster (Michael Douglas),  die op een bloedhete zomermiddag elkaars pad kruizen met alle gevolgen van dien. Heel cru is dat de twee tegenpolen een hele grote overeenkomst hebben: het gemis van hun dochtertje om twee uiteenlopende redenen.

Trailer is prut

De film is niet bepaald een popcornfilm, maar ik vond altijd wel dat dit zo in de trailer werd voorgesteld. De trailer doet de film lijken op een actiekomedie. Ondanks dat er veel humor in zit, zijn het de vele lagen, de uitgediepte karakters en de vele parallellen met elkaars levenspaden die de film Oscar materiaal maken. Was het helaas niet, trouwens. Het is daarmee een van de meest onderschatte films uit de 90’s.

Van Halen ’s ‘Don’t tell me what love can do’

Goed, die trailer dus. Op basis hiervan ben ik gaan proberen om de film gaan samenvatten door de belangrijkste scenes achter elkaar en in volgorde te zetten. Op het moment dat ik een cd’tje op heb staan van een van mijn favoriete bands, Van Halen, komt het idee samen. Het nummer ‘Don’t tell me what love can do’ van de cd ‘Balance’ past tekstueel zo bij de film dat ik de scenes automatisch voor me zie.

Het nummer zelf gaat oorspronkelijk over Kurt Cobain en het feit dat mensen in de problemen, door hun omgeving gered kunnen worden.  Dat is exact een van de kernpunten die ook bij D-Fens om de hoek komen kijken. Met alleen zijn moeder om zich heen, creëert hij voor haar een dubbelleven terwijl het mentaal steeds slechter met hem gaat. Don’t tell me what love can do’ geeft meteen ook sterk aan waarom een man uiteindelijk helemaal kan doordraaien.

Making the video

De plaat zet ik in een tijdlijn en vervolgens plaats ik als puzzelstukjes zin voor zin de juiste beelden erbij.  Belangrijk is dat de film wel in volgorde komt te staan, zodat de film een samenvatting heeft. Opmerkelijk is dat dit  geen probleem lijkt op te leveren, dat de plaat voor de film gemaakt lijkt. Het is ‘Balance’,  een een-tweetje tussen muziek en beeld. Persoonlijk zie ik het nog steeds als een van mijn beste werken, misschien wel het beste werk.  Oordeel zelf.

Advertenties