Tagarchief: 2 unlimited

The Real Thing – You are my everything(1976)

In de jaren ’90 waren we deze band volledig kwijt. Zelfs Toni Di Bart en 2 Unlimited waren op zoek naar ‘The Real Thing’. Flauw geintje, deze nummers doelden op wat anders, maar eigenlijk is het geen gekke vraag: waar is die band rond de broers Amoo eigenlijk gebleven?

Liverpool

Zo ver hoef je daar niet voor te zoeken. Gewoon in Liverpool, de plaats waar het ook allemaal begon. Bandlid Eddie Amoo, opgegroeid  in de Liverpoolse achterwijk Toxteth en nog steeds woonachtig in Liverpool, vertelde een paar jaar geleden in een interview dat het moment toen hij als jochie door de politie werd opgepakt een lifechanger was. Nadat zijn vader hem vrij kreeg, besloot hij iets zinvols te doen dat hem wellicht uit de ghetto kon krijgen.

Beatles achtergrondkoortje

Dat werd een succes. Hij voegde zich  bij het net door Joe Ankrah opgerichte The Chants, naar het voorbeeld van Amerikaanse doo-wop bands. Bandleider Joe ontmoette kort daarna Paul McCartney na een concert van The Beatles, enkele maanden voor deze band definitief zou doorbreken. Na wat tegenstribbelingen van legendarisch manager Brian Epstein, traden The Chants korte tijd later op met The Beatles op… de achtergrond. Uniek, maar in tegenstelling tot hun plaatsgenoten braken The Chants daarna nooit door. Eddie’s broer Chris was al bezig met formeren van een nieuwe band en Eddie voegde zich, na al muzikaal advies te hebben gegeven,  bij de band. Gebaseerd op de slogan van Coca Cola werd dat The Real Thing . En dat zou het eindelijk voor Eddie – na weinig succes met The Chants- ook worden.

Niet de real thing

Want met ‘You’re my everything’ scoorden ze vlak na het verkrijgen van hun platencontract meteen hun grootste hit, geschreven door Ken Gold and Mick Denne. Eigenlijk was het helemaal niet wat de Amoo broers of medebandleden Dave Smith en Ray Lake voor ogen hadden. Maar goed, als een net gecontracteerde band doe je wat de platenmaatschappij wil. Dit nummer werd dan ook de basis en de broers Amoo schreven daarna braaf nummers die in het verlengde lagen.Maar ze wilden ook een andere (schrijf)kant laten zien. Eddie vertelt achteraf dat de grootste fout in hun carrière hun tweede album ‘4 to 8’ was, afkorting voor vier jongens uit de wijk Toxteth of Liverpool 8. Dat album kreeg later een politieke lading door een eerder geschreven trilogie en met name het nummer ‘Childeren of the ghetto’.

Ghostband

Dat nummer werd een anthem in 1981 toen in hun wijk de beruchte ‘Toxteh riots’ uitbraken. Op de koop toe, vertrok de band in 1983 voor optredens naar Zuid-Afrika dat zowel in eigen UK als in Zuid Afrika niet werd gewaardeerd.Het succes verminderde sterk daarna, en Eddie stelde in het eerder genoemde interview dat ‘Childeren of the ghetto’ hun reduceerde tot een ‘ghostband’, een band dat na de top nog jaren met het bekende repertoire op het podium staat. Hiermee kaart hij het einde van het succes aan, maar Eddie is helemaal happy met de successen van toen. Ze zijn dan, met uitzondering van Ray Lake, als zogenoemde ghostband nog steeds erg levend op het podium te bewonderen.

Vastleggen in volledig scherm 14-11-2015 000849

Twenty 4 Seven -I can’t stand it (1990)

Nance,  was het vrouwelijke boegbeeld van Twenty 4 Seven en dat was weer een act die nog eerder in de top 40 stond dan 2 Unlimited, Snap, Culture Beat, 2 Brothers on the 4th floor en al die soortgelijke acts. Ruud van Rijen begreep in 1989 al dat een dance-act met een rapper en een zangeres best groot kon worden in de ’90’s.

Mc Fixx-it

Maar eerst hadden we van deze act natuurlijk een beta-versie. Ruud trommelde eerst ergens een rappert op, MC Fixx-it. Zelf pakte hij de vocoder erbij (zie stukje over Roger’s I want to be your man) en zong zelf het refrein van I can’t stand it’ in. Idee goed, uitvoering minder. Want hoe zou dat gaan met optreden? Twee mannen op een podium, een geflipte rappert en een man die zich voordoet als vrouw… Neh, dat was het niet.

Captain Hollywood

Dat werd het wel toen hij de toen 16-jarige Nance Coolen ontdekte. Ok, de zangeres was er nu, maar het was nog net niet. De gouden formule was compleet toen Tony Dawson-Harrison oftwel Captain Hollywood zich bij de groep voegde. Vervolgens haalde de groep in 1990 zijn eerste top 40-succes met (het voor de tweede maal gerecyclede) ‘I can’t stand it’.

Stay C in da house

Een muzikaal gat wordt zeer snel opgevuld, bij het verdwijnen van een act of wijzigen van bandbezetting. Twenty4 Seven en Captain Hollywood zelf ondervonden dat toen hij de groep verliet in 1992. Twenty 4 Seven had in de top 40 met nieuwe rappert Stay-C het beste jaar in 1993, voor de Eurodance een topjaar, met 2 top10-hits… Maar baas boven baas, de act werd qua succes op hun beurt weer ingehaald door 2Unlimited, Snap en Culture Beat en … het Captain Hollywood project.

Euro-Nance

Ja, onze solo-vriend had de langste adem, want zijn ‘Flying High’ scoorde uiteindelijk hoger in de top 40. Dat was in 1995…op het moment dat de Eurodance en daarmee Twenty4Seven allang over haar hoogtepunt heen was. Typisch gevalletje nahnahnahnah en iets met een vinger. Maar feit blijft wel dat zes jaar eerder de act aan de wieg stond van een van de grootste muziekstromingen in de ’90’s… Of je EuroNance, Eurodance nu wel of niet kan uitstaan…

Dit bericht wordt oorspronkelijk op Chartsattack geplaatst (2009-2012), vandaar de verouderde reacties.

Vastleggen in volledig scherm 29-11-2015 200657

Taco -Putting it on a ritz(1982)

2 Unlimited, Vengaboys, Shocking Blue, Pussycat en Taco. Het lijkt een bizar rijtje, maar het zijn allemaal Nederlandse exportproducten die zijn doorgebroken in het buitenland met minimaal één hit. Ja, ook Taco, met ‘Putting it on a ritz’. En met één hit, dat dan wel weer.

Taco Ockerse

Taco, geboren in 1955 als Taco Ockerse, verhuisde in 1974 naar Duitsland om aan zijn (zang)carrière te werken. Zonder te vermoeden dat het een hit kon gaan worden, nam hij in 1981 Irving Berlin’s “Puttin’ on the Ritz op. Met een stijl die deed denken aan films uit de jaren’30 viel hij meteen op.Het nummer deed in Nederland niet zo veel, het haalde een schamele 12e plek in de top 40, maar in het buitenland bestormde het de hitlijsten van Zwitserland, Oostenrijk, Noorwegen en Zweden.

Blackface

In het laatstgenoemde Zweden scoorde hij zelfs een nummer 1. Maar in Amerika deed hij iets wat maar een paar Nederlandse acts ooit is gelukt:de top10 bereiken van de Billboard Hot 100. De plaat bleef steken op 4 daar, maar miste zijn uitwerking niet. Kwam ook mede door de beruchte ‘blackface’ in zijn clip. Taco had zijn gezicht zwart gemaakt in de clip en dat werd als racistisch beschouwd.

After eight

Taco was zich van geen kwaad bewust (als Nederlander kende hij natuurlijk de traditie van Sinterklaas),vooral omdat het een oude traditie was uit het theater. Het lag echter erg gevoelig en op basis daarvan werd er een gecensureerde versie van de clip gemaakt. Na deze publiciteit en het album ‘After eight ‘draaide MTV de clip grijs.  Het album verkocht meer dan 500.000 exemplaren en daar bleef het zo’n beetje bij.

Toevalstreffer

Jammer voor Taco was het meer een hype en toevalstreffer, want het volgende album,’Let’s face the music’ stond wederom vol met platen uit de jaren’30. Het was inmiddels 1984 en de muziekmarkt was aanzienlijk veranderd. Tegenwoordig richt hij zich alleen op de Duitse markt en speelt zo nu en dan in musicals.

Hij verdween net zo snel als hij was gekomen, en gaat de geschiedenis in als een (internationale) eendagsvlieg die met zijn Amerikaanse succes iets heeft gedaan, wat vooral nu niet zo snel meer voorkomt.

Charly Lownoise & Mental Theo – Wonderful days (1995)

Ik was laatst op het We all love the 90’s feest . Daar horen natuurlijk Dune, Paul Elstak, Vengaboys en Charly Lownoise en Mental Theo op te treden en dat deden ze ook. Die laatste twee,Ramon Roelofs en Theo Nabuurs, in de 90’s boegbeelden en vaandeldragers van de Happy Hardcore , stonden in dat tijdvak al bekend om hun indrukwekkende set.

Wonderfull days

De twee heren hadden vooral in 1995-1997 ‘wonderfull days’ en waren een van de weinige acts waar de dj’s achter het project de sterren waren en er geen gebruik werd gemaakt van de zangeres als het  ‘gezicht’ van de act. Daar helemaal vooraan staand bij hun set, zag ik zelf wel dat zo’n uithangbord helemaal niet nodig was, ze droegen de show zelf wel. Die zangeres was altijd wel op de platen te horen, maar bleef relatief anoniem en zeer op de achtergrond.

Ellen Kuiper op de achtergrond

Dat was Ellen Kuiper, of ook wel Pearl genoemd.  Ze heeft aardig in de Eurodance en Happy Hardcore meegelopen, want na haar samenwerking met het feestduo  kreeg ze via de producers van 2 Unlimited een solo-contract en heeft ze meegeschreven aan ‘Sex on the beach’ van T-Spoon. Tegenwoordig galmt haar stem alleen door de speakers in Nederland tijdens een set van Theo en Ramon, want ze schijnt de afgelopen jaren in Nieuw-Zeeland te hebben gewoond. Maar in de 90’s maakte ze dus het grootste gedeelte van de succesperiode van de heren mee, die na een ontmoeting in Utrecht, uitgroeiden tot een van de belangrijkste exportproducten van Nederland met 12 hits in eigen land.

Tony Holland zorgt voor geweldige dagen

Op de eerste van die rij,  ‘Wonderfull days’,  deed Tony Holland nog de zang. Zonder dat ie het wist. Zijn ‘Help! get me some help’ werd met een paar pitches hoger op de plaat gegooid. Nadat de heren Ellen hadden ontmoet, braken er ‘wonderful days’  aan en maakte ze op  de tweede hit ‘Together in wonderland’ haar top 40 debuut. Vanaf die cover van The Farm zong ze daarna de zelfgeschreven teksten van de  heren in en werd er een uniek stukje hit-historie geschreven.

Weer Together in Wonderland

Ramon en Theo deden voor en na deze periode hun eigen projecten, maar ze zijn sinds een paar jaar weer ‘together in wonderland’.  Het is dus nog steeds een feestact, maar wel eentje die het lol+lol=hihi-gehalte ontstijgt en waarvan de generatie ‘born in the 90’s’ zegt: ‘He, jammer dat  ik nog te jong was om dit allemaal bewust mee te maken’. Dat is de reden we all love the 90’s.

Quadrophonia – Quadrophonia(1991)

De housescene van begin jaren’90 was er een van ons kent ons. In goede zin van de uitdrukking. Want eind 80’s en begin 90’s  zijn de acts makkelijk aan elkaar te verbinden.  Neem nou de act Quadrophonia. Met gelijknamige single valt de act op tussen alle andere voorzichtige probeersels in de Nederhouse.

Ons kent ons

Quadrophonia is eind 80’s  een projectje van Olivier Abbeloos en Lucien Foort met de raps van Marvin D. (Marvin Tholen) . Laatstgenoemde zal later ene Ray Slijngaard introduceren bij Phil Wilde en Jean-Paul de Coster. Als het succes van 2 Unlimited op haar hoogtepunt is, richt hij later met Ray  de platenmaatschappij X-Ray records op.

Dat levert ons onder andere de act T.O.F. op. En die Lucien Foort, die doet later wat  met LA Style? Bijna, het is de neef van de rapper op dat project, Stanley Foort. En die Olivier Abbeloos? Die werkte samen met Patrick De Meyer en dat kennen we nu nog steeds als T99.

Dance klassieker

Wat ik al aangaf, ‘ons kent ons’ was het motto in de beneluxhouse van 1991…Quadrophonia maakte maar een keer haar opwachting in de top 40, omdat de opvolger ‘Wave of the future’ bleef steken in de tipparade.De plaat groeide uit tot danceklassieker en eendagsvlieg in top40-historie. Toch bleef de act nog lang bestaan, brachten ze zelfs nog een bekend album uit, en valt er dus heel wat meer te vertellen over de plaat en act dan je in eerste instantie zou denken.

Vastleggen in volledig scherm 5-11-2015 214709

Petra & Co- Jij daar(1990)

In 1990 deed ik mee aan het radiospelletje ‘De Snipperhit’ bij het oude Veronica op Radio 3. Tot mijn verrassing kwam ik er door want re-dial kende de telefoon bij ons thuis nog niet. Met blauwe vingers kreeg ik Bart van Leeuwen aan de lijn. ‘Je wist, je wist hé?’ hoor ik hem nog zo zeggen. Met een zwaar accent galmde vervolgens ”Joah, Petra en Co(ooo) met Heeh, jij doar’ door de ether. Met dat accent is het later helemaal goed gekomen, ik typ in ieder geval al jaren accentloos.

Laat je gaan

Maar Petra dus. Petra Steurs was de Inna van de prille 90’s zeg maar. Veel herhalen, op een zware verslavende beat zodat je niet door had dat je al naar een andere plaat van haar zat te luisteren. De act Petra & Co had met ‘Laat je gaan’ rond de jaarwisseling met 1990 8 weken in de top 40 gestaan en behaalde een behoorlijke nummer 19. Maar de grootste hit “Jij daar” bezorgde mij dus de winst in het Veronica-spel en haar een top10-hit. Ik heb “Jij daar’ nog als een soort archiefstuk op een bandje staan. Ach, je weet wel, zo’n ding wat in een walkman paste, en dat was weer zo’n hele grote, logge maar vooral beperkte versie van een I-pod. Mooi, en nu weer terug naar P-tra.

2 Unlimited

Petra & Co was geen duo, Petra had company. De act bestond naast Petra nog uit drie anderen. Co waren Phil Sterman, Phil Wilde en ene A. Larson. Die Larson, geen idee, maar Phil Wilde kennen we natuurlijk allemaal van het succes achter o.a en vooral 2 Unlimited. En zo kunnen we het project Petra & Co ook plaatsen in die lange rij voorlopers van de Eurodance.

Songfestival

En what about Petra? De laatste jaren is Petra meer in het nieuws gekomen door haar pogingen deel te nemen aan het Eurovisie songfestival om in Europa op de picture te komen. Maar zowel in 1993 (“Ga door”) als 1999 (“Diep in mijn huid”) als 2006 (“Wonderland”) overleefde ze de Vlaamse nationale finales niet. Dus blijft Petra & Co haar grootste succes in NL. En ieder geval probeert ze het nu onder de naam La Sakhra. Hey, als je de letters door elkaar husselt krijg je Shakira! Of nee..toch niet. In Scrabble ben ik nooit goed geweest.