City to City – The road ahead(1999)

Waar ken ik die plaat van? En is dat niet het liedje van die autoreclame? Van welke auto? Alleen maar vragen. Een reclame kan dus meer doen dan alleen een product aansmeren of iemand irriteren. Je kunt bijvoorbeeld de hit van 1999 op je naam schrijven. Dat overkomt City to City, oftewel bij het grote publiek bekend als Maarten van Praag en Sandro van Breemen. De oplettende lezer ziet al meteen dat de achternamen echte plaatsnamen zijn. Ja,want zo kwamen de heren met dit inkoppertje op de bandnaam.

Plaatsnamen

Was het een band?  Ja. ook  nu 11 jaar later, denken mensen nog steeds onterecht dat het gewoon twee reclamezangers zijn die na het succes van ‘The Road Ahead een duo gaan vormen. Nee, de groep bestaat al eerder, in 1997. Ze worden aan elkaar voorgesteld door Henk Temming nadat hij Van Breemen ziet optreden in het Vondelpark en iet ze gaan pas daarna de studio in om o.a dit nummer in te zingen.Niet alleen.Want ander misverstand:het was officieel helemaal geen duo

Allesbehalve duo

Ook Chip Visser, Edja Crnogorcevic, Erwin Steijlen, Han Dasselaar, Jan-Peter Bast, Jeroen Polderman en Tony Claessens zijn net zo goed bandleden. Nadat zij ‘The road ahead’ opnemen en het daarna wordt gekoppeld aan een reclame van Mitsubishi, gaat het hard. Ondanks de kritiek dat het nummer wel erg veel gelijkenissen vertoont met REM’s ‘Everybody hurts’, knalt de plaat binnen in de hitlijsten en wordt relatief langzaam en weken later nummer 1.

Vergetelheid

Hierdoor en door de net zo langzame weg richting exit, levert ‘The road ahead’ hen  volgens het systeem van de Nederlandse Top 40  in de allerlaatste weken van 1999 de titel ‘hit van het jaar’ op.Het kan dus niet op. Of eigenlijk wel. De band kan nimmer het succes evenaren en na een veel kleiner succesje is het voor de band over.Komt ook een beetje doordat Sandro van Breemen vertrekt in 2002. Hij richt Plaeto op en daarna doet Maarten hetzelfde met het voor de hand liggende Ma’rten. Van beiden horen we ook daarna niets meer. Het levenspad splitst.

Vastleggen in volledig scherm 22-11-2015 025007

Een keer maar nooit meer:Patty en Shift -Wonderful (1989)

Ik kom uit de tijd dat we in Nederland nog maar twee, later drie publieke zenders hadden. Op de rand van de historische overgang naar commerciële tv zat heel Nederland massaal voor Medisch Centrum West en Spijkerhoek. Laatstgenoemde was een uiterst populaire serie met daar uit voorkomend het grote succes van Patty & Shift.

Fictief in Amersfoort

Het speelt zich eind 80’s af rond een fictief plein, maar wordt opgenomen in Amersfoort. Het is dan een van de voorlopers van de Nederlandse soap die we in de jaren’90 leren kennen. De serie zal maar liefst vier seizoenen draaien en dat is vrij lang als je bedenkt dat de meeste series, feuilletons als De fabriek , de Appelgaard, en Dossier Verhulst.in de jaren’80 en begin 90’s altijd gesloten verhalen zijn van zo’n dertien afleveringen.

Patty Starrenburg

Het is dan ook geen oubollig feuilleton, Spijkerhoek is stoer. De serie draait om in totaal negen families, waarvan de families Chaivelli, Starrenburg, Van den Akker en Verlinden de bekendsten zijn. Patty Starrenburg is een van de twee zussen en wordt  gespeeld door Mary-Lou van Steenis. Haar verhaallijn draait voornamelijk om de opkomst en ondergang van ‘haar’ band Shift.

Als zangeres van de band raakt ze verslaafd aan de drugs, kickt af, wordt succesvol met de band en na een aantal liefdesperikelen verhuist ze naar Amsterdam om een nieuw leven te beginnen.Op het hoogtepunt van haar roem in de serie mag Patty en de (in het echt bestaande) band optreden in Countdown, bijna het hoogst haalbare voor een Nederlandse band in die tijd.

Wonderful succesverhaal

Fictie en non-fictie gaan door elkaar lopen als ‘Wonderful’ en het succesverhaal van Patty & Shift ook in de echte wereld gaat lopen. Zo komt de band in april 1989 daadwerkelijk binnen in de top 40 en staat vier weken later zelfs op 2. Het moet ‘Eternal flame’ van The Bangles voor zich laten gaan, maar dat is geen schande. ‘Eternal flame’ blijft wekenlang steevast op 1 staan en groeit erg makkelijk uit tot hit van 1989.

Goed, met Patty komt het in de serie helemaal goed, maar hoe verging het ‘haar’ Shift in real-life? Kort samengevat, die groep keert nooit meer terug in de top 40 en gaat een paar jaar later uit elkaar, na eerst nog mee te hebben gedaan aan het Nationaal Songfestival, Shift happens…

Vastleggen in volledig scherm 5-11-2015 005807

Danny Mirror – I remember Elvis Presley(1977)

Lijkenpikkerij. Komt in de muziek spreekwoordelijk voor. Na elk overlijden weten de platenmaatschappijen niet hoe snel ze een serie cd’s moeten uitbrengen , met heel wat gedonder tot gevolg. Ook zijn er artiesten die het juist goed bedoelden,de schijn tegen hebben, en juist onterecht worden beschuldigd van lijkenpikkerij. Neem bijvoorbeeld nu Danny Mirror.

Spontaan

Of eigenlijk Eddy Ouwens, de grote man achter het laatste songfestivalsucces voor NL, met Teach in. Hij nam in 1977 het nummer ‘I remember Elvis Presley op’ en oogste lof maar ook kritiek. Het merendeel vond het wel een mooie ode en kocht de plaat massaal. Zelfs de fans vonden het een aardig eerbetoon. Dat eerbetoon kwam spontaan. Eddy hoorde het overlijdensbericht in een studio tijdens een opname met Teach in en begon spontaan een nummer te spelen. Hoewel de bedoelingen dus goed waren,kreeg de plaat veel kritiek van Felix Meurders. Hij had gaf aan in de Hitkrant dat hij het lijkenpikkerij vond.

Danny vs. Felix

Danny, of Eddy, bedoelde het naar eigen zeggen goed en spande een rechtszaak aan. Deze won hij en Felix mocht zich niet meer zo uitlaten over deze plaat. In een commentaar vertelde Felix later:Ik heb het wel mogen denken,maar niet mogen schrijven, neemt niet weg dat ik er hetzelfde over denk’. Maar hoeveel Felix ook zat boe te roepen, Eddy scoorde gigantisch met de plaat en wordt tot op heden gevraagd voor optredens.Het was een goedbedoelde ode dat hem zelf ook op de kaart zette.

Eurovisie songfestival

Maar goed, hoe ging het verder met Eddy? Zakelijk ging het minder goed met hem, begin jaren ’80 gaat hij bankroet door een verkeerde investering. Maar eind goed al goed, hij krabbelde op en ging aan het werk als o.a jingleschrijver en schreef het winnende lied van het Eurovisie Songfestival 1985. Het kwam dus wel goed met hem, ondanks het negatieve randje wat aan deze plaat blijft hangen. En laten we eerlijk zijn, lijkenpikkerij is negen van de tien keer een trekje/trucje van de platenmaatschappijen en daar hoor je niemand over.

Vastleggen in volledig scherm 28-2-2016 011130

Column: Ereronde TMF

En dat was het tijdperk TMF.  Tuurlijk, een digitaal kanaal biedt in eerste instantie nieuwe mogelijkheden in nieuwe tijden en nog meer blabla, maar let’s face it, TMF was natuurlijk al niet de best bekeken zender en het publiek nam dan ook niet toe met deze ideeën. Nieuwe mogelijkheden, het was simpelweg goedkoper. En in 2011 was het definitief over en sluiten.

Wisseling van de wacht

Over de doden niets dan goeds, dan maar een kritische kanttekening. Ik heb weinig met TMF gehad. Ben ik heel eerlijk in. Erik de Zwart was de eerste die ik in beeld zag nadat ergens in ’95 MTV bij ons werd ingeruild voor TMF. Dat vond ik muzikaal gezien een drama. Ik ben namelijk opgegroeid met het grote MTV, in de tijd dat het nog de hele dag muziek draaide en swingende vj’s had. TMF zag er daarom zo polder uit, gedroeg zich polder en dat was natuurlijk niet zo gek voor zo’n oer-Hollandse zender. Het ‘net-niet’ gevoel had ik vooral bij de TMF-Awards.

Groeiend muziekkanaal

Maar ik ga TMF nu niet na-bashen. Want juist dat MTV werd een draak van een zender. Hedendaags is het een totaal oninteressante zender dat wordt het gevuld met pulp waarin totaal oninteressante mensen hun eigen realityshow hebben. Niet toevallig is vanaf dit jaar ‘music television’ uit het logo verdwenen en terecht. TMF daar in tegen groeide uit tot een muziekkanaal gericht op verschillende genres. De zender had vooral rond de eeuwwisseling een grote invloed op jongeren en de hitlijsten en dat is relatief snel gegaan. Daarnaast was het een kweekvijver voor talent of probeerde dat te zijn en dat spreekt wel voor de zender. De zender is groter en beter geworden dan ik dacht in die nacht in 1995.

The Box

Op een gegeven moment was de huidige zender qua kijcijfers groter dan MTV. Op dat moment is het denk ik misgegaan. MTV Networks nam naast The Box ook deze muziekzender over. Eerst verklootte het The Box. Zo weet ik nog steeds niet wat dat Alex was waar een hele slechte programmering omheen werd gebouwd. Gek genoeg en parallel met TMF moest The Box daarna ook met zijn tijd meegaan , richtte zich op comedy en verdween stapsgewijs. Het herrees daarna als volledig komedie-kanaal, het huidige Comedy Central. Het merk MTV is belangrijker dan het product , dus vervolgens moest het (toen nog) ijzersterke merk TMF hetzelfde lot ondergaan. Tuurlijk, het blijft een mening, namelijk mijn mening.

En nu is het klaar

Objectief gezien is met Youtube, het concept videos-on-demand zó eeuwwisseling. Daardoor had The Box al geen bestaansrecht meer toen het nog bestond. In dat opzicht heeft TMF het met core-business clipjes draaien het zeer lang volgehouden. Maar sinds 2010 werd TMF kunstmatig in leven gehouden en is dus nu zo goed als begraven. De zender dat langzaam volwassen werd, wordt op haar einde vervangen door een kinderzender en zo zijn we eigenlijk terug bij af. Het waren een te gekke zestien jaar. Now, The Music is Finished.

Clouseau – Passie(1995)

 

Radio maken is een vak in het algemeen. Niets is erger dan een dj die voor zijn eigen glorie van een blaadje zit op te lezen dat dit echt een goede plaat is. Van die types die groot muziekliefhebber zeggen te zijn, maar alleen platen herkennen die vanaf hun tienerjaren hits waren. Dat daarvoor soms al decennia aan muziek voorbij is gekomen boeit ze niet. Daardoor zien ze vaak geen verbanden tussen bepaalde platen, lezen ze door gebrekkige kennis een te lange wikipedia-tekst en valt er niets bijzonders te melden. Een goed radioprogramma kan alleen maar met onvoorwaardelijk enthousiasme, want zonder passie wordt het niets. Dat probleem had Clouseau ook.

Babette van Veen

Of eigenlijk Koen Wauters. Hij had een jarenlange relatie met Babette ‘Linda’ van Veen en op een gegeven moment was de koek op. Kan gebeuren. Hij schreef dat van zich af en dat leidde meteen tot het laatste succes in de top 40 voordat ze hier in Nederland uit het zicht verdwenen. Het waren een mooie zes jaar geweest in de Nederlandse hitlijst met het debuut in 1990. Met ‘Daar gaat ze’ scoorde de band, die voor het eerst in 1984 optrad, een van de grootste hits van 1990. De groep toen nog bestaand uit 5 leden, kon met 5 top 40 hits en het album ‘Hoezo’ niet meer kapot in dat eerste jaar van de 90’s. Hoewel, na dit grote succes werd de groep en het succes in NL steeds kleiner. De een na het andere bandlid verliet de groep.

Songfestival

Zoals vaker om het voormalige succes weer een boost te geven, deed het tot trio gereduceerde band mee aan het Eurovisie Songfestival met ‘Geef het op’. Ondanks zeer matig succes, deden ze dat echter niet. Want in 1995 piekte de band nog een keer, en deze keer heel hoog, met het album ‘Oker’ en de nummer 1 voor ‘Passie’. Met hun grootste hit ooit nam de band na twee andere kleine noteringen afscheid van de top 40 en vertrok Bob Savenberg als grote man achter de band ook, zodat de gebroeders Wauters als duo verder gingen.

Gegarandeerd uitverkocht

Ook in thuisland België gaat het daarna minder maar zijn de albums ‘Adrenaline’ en ‘In Stereo’ successen. Rond de eeuwwisseling besluiten de broers tot een koerswijziging met de cd ‘In dans’ en in tegenstelling tot Nederland is het in België hun grote comeback. Vooral zijn vanaf 2001 hun jaarlijkse optredens in het Antwerpse Sportpaleis gegarandeerd uitverkocht. Koen Wauters beseft dat het succes in Nl allang voorbij is, maar hij denkt zelf dat het door de opkomst in de 90’s van artiesten als Marco Borsato ligt, waardoor de concurrentie op Nederlandstalig gebied enorm is toegenomen.

Maar het plezier in muziek maken is nooit verdwenen, na meer dan 20 jaar bestaan. Dat komt omdat het duo met dezelfde passie muziek is blijven maken ondanks verminderd succes. Geen concessies, geen kunstje, geen kopie van anderen. Zo herken je ook een goed radioprogramma.

Dit bericht is eerder geplaatst op voorloper Chartsattack in 2011
Vastleggen in volledig scherm 8-11-2015 231355

Reminded and Rewinded ©