Categorie archief: Reminded and Rewinded Top 3

Elke keer een ‘andere’ top 3

Reminded and Rewinded Top 3: Stof tot nadenken

De afgelopen maand heb ik al twee van de beste mindbenders van deze (nog prille) eeuw behandeld.  Deze nadenkfilms, respectievelijk Coherence (2013) en Primer (2004), zijn meesterwerkjes in dat genre. Dat is knap voor deze kleine indie-producties. Maar in die hoek zitten nog meer recente en veelal ondergesneeuwde pareltjes. Ondanks een krap budget en veel minder mogelijkheden dan een grote Hollywood-productie, is het resultaat van deze films vaak heel creatief. Met een briljant en vindingrijk scenario laat men de kijker aan het einde met een WTF achter.  Genoeg stof tot nadenken dus in deze Reminded and Rewinded Top 3.

3. Triangle (2009)

Veel films hebben timeloops zonder begin of eind, maar dat is vaak maar een detail in het verhaal. In Triangle is het juist de bedoeling om het begin te ontdekken. Jess maakt met wat vrienden een boottochtje, ze komen in een mysterieuze storm terecht en worden op het eerste gezicht gered door een groot schip. Daar wordt de groep belaagd door een gemaskerde moordenaar. En die gemaskerde moordenaar is Jess….Dit is het resultaat van een timeloop  en het script laat de groep daarna  onwetend het schip eindeloos opnieuw betreden.

Hoe kan dit worden gestopt en nog belangrijker, waar te beginnen? De film, geregisseerd en geschreven door Christopher Smith,  levert al jaren felle discussies en net zoveel intepretaties op over waar het begin nou zit.  De oplossing zit hem wellicht net als in Coherance en Primer in de de details. In deze YouTube tutorial (spoiler alert) komt een kijker naar mijn mening met het meest plausibele antwoord. Een cirkel kan worden doorbroken.

2. Circle (2015)

Ook als je letterlijk in een cirkel staat. De film Circle ( niet te verwarren met die recente film met Emma Watson) heeft een setting van 50 mensen die in een donkere ruimte in een cirkel staan. Ze kunnen niet van hun plaats af en mogen elkaar niet aanraken. O ja, om de twee minuten wordt een willekeurige deelnemer door een laser uit de weg geruimd. Als het doodsbange gezelschap erachter komt dat de eigen eliminatie kan worden voorkomen door te stemmen op de ander, ontvouwt zich  een duivels dilemma. Persoonlijk en voor de groep zelf.

Want de bedoeling en de duur van het experiment is voor niemand duidelijk, en daarom ontstaat er tussen de deelnemers een heftige discussie, wie op basis van wat als eerste het veld moet ruimen. Zo is het lot voor (spoiler alert) niemand zeker en wordt het een sociaal experiment waarin het  geweten, het moraal maar vooral het egoïsme van de mens het resterende scenario bepaalt.  Daarom kent de film van Aaron Hann  geen helden, geen echte hoofdrolspeler, enkel verliezers en (spoiler alert) een heel indringend einde  dat nog steeds gemengde reacties en discussies oplevert.  Dat betekent dat de boodschap van de film is overgekomen.

 1. The invitation (2016)

Net als de uitnodiging die Wil in zijn postvak vindt. In The Invitation wordt hij uitgenodigd op een feestje van zijn ex-vrouw Eden. Zij woont nu samen met David(ons eigen Michiel Huisman) in Will en Eden’s voormalige gezamenlijke woning.  In deze voor hem zeer ongemakkelijke setting, mede door een gezamenlijk drama met Eden in het verleden, hangt al meteen een aparte sfeer. Dat wordt versterkt als, naast oude, wederzijdse vrienden van Eden en Will, ook de zweverige Sadie en de niet zo spraakzame Pruitt zijn uitgenodigd. Will voelt al meteen, maar vooral na de ontmoeting met die twee, dat er iets niet klopt.  Net als de kijker.

De film is een slowburner qua verhaal, maar dat is juist de bedoeling.  De manier van filmen  en sfeerbepaling door regisseur Karyn Kusama  heeft de intentie om de kijker al vanaf het begin zich zo ongemakkelijk mogelijk te laten voelen.  En als je net als Will denkt dat je de oorzaak van dat gevoel hebt gevonden, wordt dit weer door het geniale script van Phil Hay vakkundig onderuit gehaald. Je wordt hierdoor deelnemer aan een ongezellig feestje met een dreigende sfeer maar je weet niet waarom.  De film wordt door anderen geprezen als ‘dinner from hell’ en ‘chiller dinner’.   Inderdaad, Will had nog beter met de vriendengroep uit ‘Coherance’ aan tafel kunnen zitten.

 

Reminded and Rewinded Top 3: Net geen 2016

Screenshots22Ook dit jaar zijn er weer een aantal mensen in de mediawereld ‘killed by death’ zoals Lemmy van Motorhead zou zeggen.  En dat gaat best vaak het grote publiek voorbij, wegens te onbekend, te jaren ’80 of verder terug of simpelweg te veel voetnootje.

Daarom  allereerst op de rand van 2016: laat het  ook horen voor acteur James Best ( Agent Rosco uit de Dukes of Hazzard) , actrice Amanda Peterson (Cindy uit ‘Can’t buy me love), zanger Jim Diamond (‘I should have known better’) en zanger Johnny Kemp (‘Just got paid’), actrice Mary Ellen Trainor( o.a. Lethal weapon) en acteur Roger Rees (Robin Colcord in Cheers).

De aandacht rondom een overlijden verschilt dus nogal. Maar aan het eind van het verhaal of beter gezegd jaar,  halen ze wel allemaal het jaaroverzicht van CNN. Alleen worden dit soort  overzichten veelal eind november, begin december al in elkaar gezet. Daarom deze keer een top 3 met een saluut naar die artiesten die 2016 net niet haalden en daardoor wellicht ook niet alle jaaroverzichten over 2015.

Vastleggen in volledig scherm 30-12-2015 1413021. Guru Josh

Net als bij de nummer 3, dacht ik vandaag  toch wel even ‘WTF ‘ bij het horen van het nieuws.  De vrolijke Paul Walden aka Guru Josh is in 1990 achteraf gezien dan al verantwoordelijk voor een van de grootste danceklassiekers uit de 90’s.  Maar met ‘1990’s… time for the Guru’ als ondertitel van ‘Infinity’ verdwijnt Guru korte tijd later en in eerste instantie net zo snel. En zeventien jaar later is hij er weer. Dat gaat  niet eeuwig door.  Nee, 2015’s… time’s up for the Guru.

Vastleggen in volledig scherm 30-12-2015 0004402.Lemmy Kilmister

In de documentaire ‘Lemmy’ vertellen verschillende mensen hoe onbeschrijfelijk het moment  is dat men voor het eerst Motorhead hoorde.  Voor mij was die ontmoeting door ‘Hellraiser’ en de bijbehorende cd ‘March or die’ Het is die rauwe sound, die rauwe stem van Lemmy. Het is Lemmy als verpersoonlijking van Motorhead. En ondanks zijn levenswijze is hij heel lang onsterfelijk maar in de laatste dagen van 2015 is Lemmy  toch  killed by death.

Vastleggen in volledig scherm 30-12-2015 0009263. Scott Weiland

‘Fall to pieces’ van Velvet Revolver is het autobiografische verhaal van destijds nieuwe zanger Scott Weiland. Met name door medebandlid  en ex-gunner Duff McKagan komt hij zijn  drugsverslaving te boven. Voor het moment.  Met de tekst ‘All the years I’ve tried – with more to go’  houdt  Scott in het nummer  rekening met een terugval. Met een nieuwe tour en een nieuwe band komen dit jaar inderdaad ook weer de oude gewoonten.  Dat wordt hem fataal.

Reminded and Rewinded top 3: De drie van Wes

Deze week overleed Wes Craven, de schrijver en regisseur die ons in de 80’s aan Freddy Krueger voorstelt, het horrorgenre in de 90’s nieuw leven inblaast met ‘Scream’ en tussendoor een van de meest legendarische afleveringen van de Twillight Zone regisseerde. Ok, dat laatste is tamelijk subjectief. Ach, nog even de ereronde van Wes.

1.Nightmare on Elmstreet (1984-1994)

Vastleggen in volledig scherm 3-9-2015 193845De eerste Nightmare on Elmstreet  heb ik  zo vaak gezien dat ik deze kan dromen. Weet ik, is niet verstandig, want dat is nou net het favoriete speelveld van Freddy Krueger, een  verbrande  man met een vlijmscherpe handschoen, vloekende kleding en een vieze hoed. Het door Wes gecreëerde karakter Freddy wordt  een cultheld.Gespeeld door de overigens in real-life zeer symphatieke acteur Robert Englund,

A nightmare on Elmstreet uit 1984 is niet alleen de start van de Johnny Depp’s carrière. Het is  ook  de start van een een enorm populaire filmserie waar de teller op een bodycount van 40 en een totaal van 7 films (met New nightmare’ uit 1994 als zeer waardige afsluiter) blijft staan. Vijf jaar geleden verscheen er een 4 uur durende documentaire over deze legendarische filmreeks. En ook nu, na meer dan dertig jaar, blijft (met name deel 1 van) A Nightmare on Elmstreet  een beetje Heather Langenkamp, heel veel Robert Englund maar vooral Wes Craven. Daarom kan je de shitty remake van een paar jaar geleden rustig vergeten.

2. Scream (1996 – 2011)

Vastleggen in volledig scherm 3-9-2015 193821Nee, dan is die recente MTV remake van Scream beter. Maar het origineel blijft onovertroffen. Met ‘Scream’ zet Wes met deze filmserie van uiteindelijk vier films weer de toon en de horrorwereld op zijn kop. Het slasher-genre wordt gemixt met een whodunit-scenario en Scream maakt in 1996 een enorme impact. Het is een horror-filmreeks dat spot en speelt met alle horrorregels die Wes zelf nog heeft toegepast in de ‘Nightmare’ -reeks. Er volgen al snel geslaagde en minder geslaagde varianten op de filmreeks dat van Neve Campbell een wereldberoemde actrice maakt.

Maar net als de rest van de filmcast verschijnt zij dit jaar niet in de serie ‘Scream’ dat is gebaseerd op de film. Losjes dan. De makers van de serie hebben de rechten van het ‘Ghostface’ masker niet weten te verkrijgen en dan is een van de meest iconische aspecten van de filmserie al weg.  De meest iconische, Wes Craven zelf, heeft zowel qua schrijven als regisseren geen enkel aandeel in de overigens zeer populaire serie. Dan hebben we dus het echte ‘Scream’ van Wes en een ietwat surrealistische tv-serie.

3. Twillight Zone -Shatterday(1985)

Vastleggen in volledig scherm 3-9-2015 195216Toch een beetje Wes eigen, want hij speelt vaak met parallelle werelden in zijn films. Een droomwereld en de realiteit lopen door elkaar in de Nightmare films, in Scream blijkt in je veilige, naaste wereld van familie en vrienden niets te lijken wat het is. Maar de legendarische serie ‘Twillight Zone is één grote parrallelle wereld. Dat treft voor Wes. In de door Wes geregisseerde aflevering Shatterday’ gaat het over een strijd tussen een man en zijn alter-ego. Bruce Willis, in real-life op het punt van zijn doorbraak, speelt in deze aflevering zowel een minder geslaagde als  geslaagde versie van zichzelf.

Zijn geslaagde versie grijpt in en neemt het leven van de minder geslaagde versie letterlijk over. Net als in al die tientallen afleveringen van de Twillight Zone is hier ook weer een moraal. Neem geen genoegen met zozo. Of zoals Wes over de huidige horrorfilms zelf zegt: “Everybody’s making horror films and, to me, not especially well. I don’t know if it’s [due to] the corporations taking over studios or what it is. But it really calls for some young filmmakers to come in and just do something from their hearts.” Wes in peace.

Reminded and Rewinded Top 3: Wham! En weg waren ze

Over George Michael is wel zo’n beetje alles geschreven. Eens in de zoveel tijd hint George Michael op een comeback reünie van Wham! We weten allemaal dat dit, naast een kort optreden in 2012, niet meer gaat gebeuren. Of toch?  Laten we de bandleden van Wham terughalen en een update doen. Krijgen we dat  jaren ’80 fenomeen weer terug?

Vastleggen in volledig scherm 19-11-2014 2224271. Andrew Ridgeley

Eerst Andrew. Voor altijd ‘die andere jongen van Wham’ die bewust na een weinig succesvol soloalbum in de volledige anonimiteit verdwijnt. In een zeer zeldzaam interview uit 1997 stelt hij dat hij alleen spijt heeft dat Wham! nooit een derde album heeft gemaakt om te kijken of er een doorbraak in de US mogelijk was. Maar George Michael was al niet meer te houden. Volgens hem gaat die reünie er niet meer komen. Best realistisch, de twee boegbeelden zijn allebei in de 50 en ze zijn die nummers een beetje ontgroeid. Andrew woont hedendaags in Cornwall met zijn vrouw Keren Woodward. Als zangeres van voormalig succes Banarama ook een vergeten 80’s icoon. En dat vinden ze goed zo.

Vastleggen in volledig scherm 19-11-2014 2211552. Deon Estus

Nee, dan is een reünie tussen George en Deon waarschijnlijker. Na Wham! zit de bassist niet bepaald zonder werk, mede omdat hij George Michael vergezelt op zijn tours, meespeelt op zijn albums en George’ familie een handje helpt. Maar na zijn periode met Wham!, vindt  Deon het ook een mooi moment om de wereld zijn zangkwaliteiten te laten horen. In 1989 brengt hij het debuutalbum ‘Spell’ uit, vergezeld met het mooie nummer ‘Heaven help me’ .  Op de plaat is de grote invloed van George merkbaar, zowel productie en achtergrondzang wordt door George gedaan. Ondanks de goede springplank volgt er weer snel een zachte landing en is het Deon Exit. Bezig met andere projecten, zinspeelt hij geregeld op hernieuwde samenwerking met George, zowel in interviews als op zijn twitter,  en lijkt na meer dan twintig jaar een tweede album nog steeds waarschijnlijk.

Vastleggen in volledig scherm 19-11-2014 2215203. Pepsi & Shirlie

En George samen met Pepsi & Shirlie dan? In tegenstelling tot de voormalige achtergrondzangeres Dee C Lee, hebben deze  twee achtergrond-zangeressen nog net van het wegebbende Wham!-effect geprofiteerd. De twee worden vriendinnen als bandlid Shirlie de onbekende Pepsi naar de auditie ter vervanging van Dee brengt.  En vriendinnen zijn ze nu nog steeds. Net als bij George en Andrew, is het dan ook een unanieme afspraak geweest om te stoppen als duo. Dat gebeurt nadat Shirlie een dochter krijgt met de zanger en acteur Martin Kemp. Ze houden daarna contact met elkaar, met Andrew en George, en in tegenstelling tot Wham! komt het bij hen in 2011 wel tot een reünie. Daarmee zijn ze van deze gehele top 3 het succesvolste vervolg geweest in de post-Wham! periode.

Reminded and Rewinded top 3: Hasta la vista?

Ach, Terminator 2 uit 1991. Van het optreden van Arnie, die 700 woorden in zijn script had staan, zijn alleen de acht woorden ‘Hasta la Vista, baby’ en ‘I’ll be back’ blijven hangen.Of neem die stoere clip van toenmalig mediacircus Guns N’ Roses. Dat alleen al maakt Terminator 2 legendarisch, ook 23 jaar en twee delen later. Want de film was een totaalplaatje. Naast een geweldige soundtrack, een enorme marketingcampagne, de grandioze effecten en Arnie, die later inderdaad terugkeerde,  werd de film ook gedragen  door de andere drie hoofdrolspelers Linda, Edward en Robert.Daarom deze keer plaats voor een grote reünie in de top 3. Zonder Arnie,wegens privéomstandigheden.

1. Linda Hamilton(Sarah Connor)

index Linda Hamilton was al bekend sinds de 80’s door het vriendelijke ‘Beauty and the beast’ en onderging een metamorfose met T2. Ondanks (maar meer dankzij) die veelzijdigheid en dat contrast, heeft ze daarna bewust meer kleinere rollen gekozen. In een interview uit 1992 , een jaar na het bioscoopsucces, gaat ze zeer uitgebreid in op de opnamen van T2. Ook geeft ze al aan dat ze niet beschikbaar is voor T3, omdat ze denkt dat T2 niet te toppen valt. Ze wordt in de 2002 daadwerkelijk gevraagd voor de opvolger, maar weigert vanwege (de bijrol in) het script en het ontbreken van (ex-man) James Cameron als regisseur bij het project. James is wel betrokken bij het komende deel 5 en ze sluit het opnieuw spelen van Sarah op het scherm daarom niet uit. Alleen niet in een zware fysieke rol, maar in een versie van haar die bij haar leeftijd past.

2.Edward Furlong(John Connor)

968full-edward-furlongEen paar geleden verscheen er een artikel op internet waarin werd gesproken over de ‘John Connor vloek’. Met drie acteurs die hem speelden ging het later snel bergafwaarts. We kennen het recente verhaal in de media over Nick Stahl, maar ook die van Edward. Hij werd een veelbelovende ster door T2 en aan het einde van de 90’s maakte hij zijn opwachting in nog een grote filmhit:American history X. Daarna verdween Edward snel uit het zicht, veroorzaakt door een verslaving en incidenten.  Dat is niet de reden waarom hij over T2 in interviews niet zoveel te vertellen heeft als Linda, hij stelt dat nog maar dertien was toen de opnamen begonnen. Hij leek dus dezelfde kant op te gaan als Brandon Call, maar in tegenstelling tot hem, is Edward hedendaags nog steeds in Hollywood te vinden. Tussen het randnieuws alleen in kleinere rollen, maar daar is hij happy mee..

3.Robert Patrick(T-1000)

Van de drie is Robert na T2 het meest zichtbaar gebleven in Hollywood. En dat ondanks volgens hem soms grote rollen aan hem voorbij zijn gegaan omdat zijn uiterlijk is veranderd. Dat hij daarom voor altijd verbonden is aan T2, vindt hij niet erg en is er trots op. Want Terminator 2 heeft tijdens een stagnerende periode in zijn carrière deuren voor hem geopend. Achteraf, want de keuze voor de rol werd in de eerste plaats door hem bepaald omdat hij hier wat kon toevoegen. Net als Linda heeft hij drie maanden een intensieve training gevolgd om de fysieke scenes, met name de hardloopscenes goed te kunnen doen. De ‘eagle look’ zoals hij het zelf noemt was een idee van Patrick zelf om het karakter nog meedogenlozer te laten lijken. Ondanks het einde van zijn karakter in T2 sloot hij een paar jaar geleden,  na Linda eerder, een rol in deel vijf niet uit.

Reminded and Rewinded Top 3: Ondergesneeuwde zomerhits

Vroeger, zeg maar in de 80’s en 90’s was het overzichtelijk.Een zomerhit was een plaat met vanzelfsprekend een zomers karakter, niet al te moeilijk qua melodie en tekst en vaak van een eendagsvlieg. Veel van die platen werden dansvloer klassiekers en vaste bezoekers van zomerse lijstjes. In een jaar dat het WK voetbal wordt gespeeld hebben zomerhits het extra moeilijk omdat de aandacht als eerste uit gaat naar de voetbalhits. Zo’n jaar kent dan ook vaak een late zomerhit en verdwijnen veel zomerhits in de vergetelheid. Daarom deze keer drie ondergesneeuwde zomerhits uit WK-zomers.

1. The surfers – Windsurfing (1978)

Net als de nummer drie van de lijst, komt deze groep ook uit de Zaanstreek en dat gebied is verantwoordelijk geweest voor succesvolle acts. Met name Catapult. Deze groep was vooral in de jaren 70 populair, maar aan het eind van de 70’was het over voor de band.De groepsleden gingen als studioproject/ productiemaatschappij Cat Music verder en dat werd een paraplu voor menig (eenmalige) act. Zo ook deze Zaanse groep rond Nico Fontijn die het uithangbord waren. Na die ene grote hit in de zomer van ’78,  bracht Cat Music elk jaar een plaat uit. Na vier pogingen en mede doordat het teveel leunde op die ene toevalstreffer verdween de act in 1981. Voor met name Ester Oosterbeek is het een grote stap naar faam geworden, toen ze later in de picture kwam te staan bij de Dolly Dots en daar wel zong.

2.Zouk Machine – Maldon (1990)

ZoukMachineDe groep bestond al vier jaar ten tijde van ‘Maldon’. Opgericht door Guy Houllier en Yves Honore, was het de eerste vrouwengroep uit Guadeloupe, een Frans gebied overzee. Daar werd de groep snel een grote bekendheid  in het Zouk-genre en daar horen natuurlijk  wat strubbelingen bij. Zo werd een van de originele groepsleden, Joelle Ursell, eind 80’s door de producers vervangen en kwam Jane Fostin voor haar in de plaats. Joelle begon vervolgens een solocarrière dat leidde tot deelname en een tweede plek op het Eurovisie songfestival voor Frankrijk in 1990. Enkele maanden later scoorden haar voormalige vriendinnen die ene grote wereldhit, vooral door de populariteit in Frankrijk begon. En dat was het ook weer. Een echte zomerhit dus.

3.Warp 9 – Whammer Slammer(1994)

warp9ws6154732005250320Warp 9 kan wat verwarring veroorzaken. Het was een groep uit de 80’s , met name in de US bekend van ‘Light Years away’. Maar het was ook het eenmalige project van Dennis Vet, ten tijde van deze hit  manager van De Waakzaamheid en producer  Patrick Prins. En die act kennen we in Nederland wel. Ook al is het wel 20 lichtjaar geleden. Het poppodium in Koog aan de Zaan vierde haar 9e verjaardag met deze release en onder de naam Waakzaamheid Anniversary Recreation Project-9 ( vandaar WARP-9) liftte de plaat mee met het WK en latere kampioen Brazilië. Zo werd het eigenlijk een voetbal -en zomerhit ineen. De Waakzaamheid kreeg  in 2008  een andere bestemming en zo verdween een legendarisch poppodium en bleef deze plaat in de zomer van 1994 achter.

 

Reminded and Rewinded top 3: Vragen, vragen

Ik zag laatst de film ‘La linea’ (2009). Eentje uit de categorie snel vergeten. Klinkt gemakkelijk als je met nog wat vragen blijft zitten na de film. En niets is  irritanter om na een film op IMDB op zoek te moeten gaan naar antwoorden om gauw te beseffen dat de film niet klopt. Kom dan aan het begin en wat sneller met de mededeling ‘story or ending may contain errors’. Bespaart toch wat tijd.  Zo’n anderhalf uur. Nee, dan zijn muziekvideo’s gelukkig maar gemiddeld drie, vier minuten. En als daar minder logische of vloeiende verhaallijnen in zitten, noemen ze het gewoon kunst, opgelost. Niet helemaal, neem bijvoorbeeld deze drie muziekvideo’s met toch nog wat vragen.

1. Wie overleeft het niet in de clip van ‘All I want is you’ van U2(1989)?

want1Dat was lang een van mijn levensvragen op muziekgebied. Sinds dat de clip op MTV te zien was, bleef ik het gevoel houden naar een cliffhanger te hebben gekeken. Het verhaal van een onbeantwoorde liefde van een lilliputter (Paolo Risi) voor een trapeze danseres(Paola Rinaldi)  in het circus, was zeer ruim gebaseerd op de film ‘Freaks’uit 1932. De videoclip van deze  ode van Bono aan zijn vrouw Ali,  werd in een dag opgenomen nabij Rome. Het einde kan je op meerdere manieren interpreteren, maar The Edge kwam jaren later met een verlossend antwoord. Hij vertelde dat de video een klassiek verhaal van ‘midget meets girl’ is waarin volgens hem de trapeze danseres omkomt. De fans neigen de uitleg te accepteren. Ik ook. Als we kijken naar het plot van Freaks, dan kunnen we er van uitgaan dat The Edge gelijk heeft. En dat maakt die video van U2 ook meteen wat logischer. In tegenstelling tot die van Aphex Twin.

2.Want wat is nou het idee achter Aphex Twin’s”Windowlicker'(1999)?

Vastleggen in volledig scherm 2-6-2014 233414 Ik kan me herinneren dat ik nog heel lang een WTF-momentje hield na de eerste keer zien van deze video. Het antwoord is best simpel. Het is een ode/parodie op typische Gangsta video’s, met name op het stoere gedrag en blingbling dat door deze rappers zelf bloedserieus wordt genomen. Aphex Twin’s bizarre clip werd,net als eerder, geregisseerd door Chris Cunningham. Het werd een legendarische video waar heel wat censuur piepjes voor nodig waren, met name in het begin. Het werd ook de video waarin het gezicht van Aphex Twin definitief als ‘merk’ werd gevestigd. Dat de hele cast in de video hetzelfde grijzende gezicht van  Richard D. ‘Aphex Twin’ James heeft, is door de levensechte maskers letterlijk een bizar gezicht. Zo ook bij Brian Friedman (later danser voor Britney Spears), die de dansscènes voor zijn rekening neemt.  Dat deed Christopher Walken trouwens ook in de video voor Fatboy Slim.

3.En wat heeft die dansende acteur in een leeg hotel met de plaat  ‘ Weapons of choise’ van Fatboy Slim(2001) te maken?

Ook hier een simpel antwoord: Helemaal niets. Regisseur Spike Jonze(Praise you) wilde een opvallende video zodat het grote publiek en ik hier er aandacht aan zouden besteden. Spike had met Christopher in (letterlijk) een andere rol meteen prijs. Hij wist in tegenstelling tot dat grote publiek dat Christopher van origine een professionele danser was. Hij bedacht een concept van je even laten gaan en combineerde dit verder met Christopher’s  dansscène in ‘Pennies from heaven(1981). De acteur was hier ook enthousiast over en vond het een uitstekend idee.  Hij vloog binnen twee dagen over naar de  filmlocatie in het Marriott Hotel te Los Angeles, oefende de pasjes vier dagen onder choreografie  van Michael Rooney(zoon van) en nam de clip in twee dagen op. Helemaal gratis. Hij wilde er geen geld voor, omdat hij het idee zo origineel vond. Wij allemaal.

Reminded and Rewinded Top 3: 80’s waren de toekomst

Ik las een leuk verhaal over een man uit Wales die in 1989 vier hele simpele voorspellingen deed en rijk werd. Zo voorspelde hij dat in het jaar 2000  de soaps ‘Eastenders’ en ‘Neighbours’ nog op tv te zien zouden zijn, U2 nog bij elkaar zou zijn en dat Cliff Richard geridderd zou zijn. Hij zette 30 pond in, bewaarde het bewijsje en incasseerde in het jaar 2000 bijna 200.000 pond. Of het een mythe is of echt, het geeft wel aan dat de 80’s een goede tijd voor vooruitziende blikken was. Daarom deze keer nog drie bijna onopgemerkte voorspellingen die daadwerkelijk uitkwamen. De 80’s waren de toekomst.

1. Een anonieme Amerikaanse tv show voorspelde het lot van Khadaffi

second-chance3 Klinkt gek, maar  is echt waar. Libisch leider Khadaffi liet vooral in de 80’s negatief van zich spreken en hij was daarmee ook een geliefd onderwerp voor parodieën. In een aflevering van de kortlopende show ‘Second changes’ uit 1987 zien we Khadaffi aan de hemelpoort verschijnen. De scene was onderdeel van de weinig succesvolle show(met een piepjonge Matthew Perry), dat later nog een herstart en een make-over kreeg. Hielp niet, de serie hield het maar één seizoen vol.  Met Matthew Perry kwam het later helemaal goed en hij werd legendarisch in Friends.  Dat de show ‘Second Changes’ op haar beurt ook een beetje legendarisch werd, kwam door het feit dat de sterfdatum van Khadaffi op 29 juni 2011 werd gesteld.  Op die datum was hij al aan de verliezende hand en werd hij op 20 oktober van datzelfde jaar gedood.

2. John Lennon voorspelde zijn eigen lot

Meerdere keren. Vaak in interviews van veel eerder en vergezocht. Soms ook wat raker. Zo stelt hij in zijn laatste interview op 5 december 1980 met Rolling Stone, en 3 dagen voor zijn dood,  dat hij geen ‘dead hero’ wil zijn. John had net na vijf jaar weer zijn comeback gemaakt met  het album ‘Double Fantasy’. Zijn hernieuwde inspiratie had ook geleid tot vele onafgemaakte nummers. Zo’n nummer was ‘Borrowed time’. Het nummer, gebaseerd op een boottochtje, was een van de laatste nummers die hij schreef en opnam. Maar hij was niet tevreden over het resultaat. Zo belandde het niet op het album dat John gesigneerde voor Mark Chapman, die hem enkele uren later zou vermoorden. Het vooruitziende nummer kwam later bewerkt op het postume album ‘Milk and Honey’ te staan.

3. Films voorspelden heel wat technologie

Legio voorbeelden zijn er te noemen. Neem bijvoorbeeld Electric Dreams  uit 1984 en Wargames uit 1983.  Deze films introduceerden heel wat techniek (huis computergestuurd, hacken, digitale communicatie, internet ) die nu net zo gewoon zijn als vuilniszakken en afwasborstels. Maar met name Back to the Future II uit 1989 heeft  een paar rake voorspellingen gedaan over het jaar 2015.  En heel precies, zo wordt de vliegende auto waarschijnlijk precies volgend jaar in productie genomen. Over auto’s gesproken,  Knight Rider’s KITT  kon praten, had automatische besturing en had met name een zeer modern navigatiesysteem. Heel veel van KITT’s trucjes waren wauw en fantastisch in de 80’s, nu zijn ze standaard en heel gewoon. Laten we eerlijk zijn, de 80’s hadden een vooruitziende blik.