Categorie archief: flashback

Aan de hand van een zeer bekende quote gaan we terug naar die ene gebeurtenis.

Flashback 2012: Moet ik me schuldig voelen?

Denkend aan Idols, dan herinner ik mij (net als jou waarschijnlijk) een paar voornamen.  Maar de kunst is daarna om de juiste naam in het juiste seizoen te plaatsen. Er is  bizar weinig (blijvend) succes uit die talentenjachten voortgekomen.  De Idols artiest is net een aansteker.  Heel snel en kort is daar het vlammetje van het sterrendom en daarna is het weer klaar. Het zijn wegwerpartiesten.

Uitstel van het onvermijdelijke

In een aflevering  van ‘De week van Filemon’ uit 2012 , waarin een schrijnend beeld van de talentenjachten te zien is,  treft voormalig jurylid Henk-Jan Smits dit in een paar zinnen samen. Hij stelt dat er normaal een carrièreboog is met zowel een opgaande als neergaande lijn, bij Idols is er alleen maar de neergaande lijn die zo lang mogelijk moet worden uitgesteld. The few blijven nog even hangen na de overwinning, voor veel meer mensen ligt er al vroeg een ticket echte leven.

Kneuzenrondes

Met name de  ‘net-nietjes’, die kleurrijke figuren uit de zogenaamde kneuzenrondes, hebben letterlijk 5 minutes of fame. Hun gedroomde carrières worden al op de stip vakkundig de nek omgedraaid met een stuk snijdend realisme. Schrijnend is nog steeds het moment uit 2004 waarin acht vroege afvallers zonder zangtalent als een circusact tentoon worden gesteld op de middenstip van Vitesse. Tja, is de toon,  ze zijn er zelf bij, hebben ja gezegd,

Uitlachartiesten

Maar  konden ze achteraf wellicht iets meer tegen zichzelf in bescherming kunnen worden genomen? Henk-Jan, die als  jurylid zijn carrière flink heeft kunnen uitbouwen met het commentariseren van het vrij talentloze aanbod, stelt dat juist de ‘net-nietjes’ het meeste aan het Idols-avontuur hebben overgehouden. Hij vraagt dan ook : ‘Moet ik mij dan schuldig voelen?’ Als voorbeeld noemt hij  Herman ‘I’m a dancer’ Berghuis.

Die gaat het inderdaad een aantal jaar flink voor de wind. Solo loopt hij alle tv shows af, met name van Robert Jensen. Later vormt hij samen met andere ‘uitlachartiesten’ als Klompen Vincent en Andre Pronk de Antihelden. Zo blijkt geen talent ook een talent te zijn. Zij buiten het ‘niet succes hebben’ dan ook volledig uit.  Dat gaat een hele tijd goed. Maar daar is de keerzijde.

De winnaar is…

Herman komt in de aflevering van Filemon ook aan het woord en hij is inmiddels klaar met zijn optredens. Naast dat het financieel niet helemaal goed is gegaan, begon ook de voorheen relatief positieve aandacht om te slaan in negatieve aandacht. Hij is nu postbode en is weer terug op aarde en in de anonimiteit. Hoe dan ook, hij is samen met  veel andere kleurrijke ‘medeartiesten’  de echte grote winnaar van  talentenjachten als Idols geworden.

 

 

 

Flashback 1993:In all my life, I’ve wanted to see something like this more than anything else.”

Afgelopen week waren we allemaal getuige van weer een mijlpaal in ruimtevaarthistorie. Na een reis van zo’n vijf jaar bereikt ruimtesonde Juno de planeet Jupiter, remt net op tijd af en begint aan een van zijn 37 rondjes rond de fascinerende planeet voor baanbrekend onderzoek om over een ruim twee jaar neer te storten op Jupiter. Of nee, in Jupiter, beter gezegd.

Gasvormige bolster, metalen pit

Deze gigantische planeet (zo’n 1300 aardes), in sommige astronomische termen een mislukte ster genoemd, is een enorme gasbol met misschien een vaste (metalen) kern in het centrum waar we nooit op kunnen staan. Je bereikt het niet eens. Als je Jupiter binnen vliegt, onderga je eerst  extreme weersomstandigheden (vernietigend onweer, windsnelheden van minstens 300 kilometer per uur). Als je dat weet te weerstaan Superman, ben je er nog niet. Naar mate je verder naar beneden gaat, neemt de druk door gassen snel toe en wordt je simpelweg geplet, platgedrukt.

Preventief verpletterd

Dat overkomt ruimtesonde Galileo in 1995 als het na zijn missie om veiligheidsredenen ‘in Jupiter wordt gegooid’.  De sonde houdt het amper een uur vol en heeft dan amper 1 % van de weg naar beneden afgelegd.  Ook Juno zal dat lot ondergaan in 2018.  Zo wil NASA voorkomen dat aardse bacteriën op de manen van Jupiter, met name de maan Europa, terecht komen. Dat zou een ander onderzoek verstoren.  Men vermoedt dat namelijk onder Europa’s zeer dikke ijslaag een enorme hoeveelheid water te vinden is en waar water is, kan…inderdaad.

Shoemaker en Levy

Terug naar Jupiter. Al het voorstellingsvermogen overtreffend, wordt het niet voor niets ‘de stofzuiger van ons zonnestelsel’ genoemd. Deze reputatie wordt in de 90’s nog eens eer aan gedaan als astronomen Eugene (Gene) Shoemaker en David Levy op 23 maart 1993 een komeet ontdekken.  Het gevaarte van ijs en steen, komt vermoedelijk uit de asteroïdengordel tussen Mars en Jupiter.Door de zwaartekracht en straling van de Jupiter is het al decennia eerder in stukken gebroken. In de 90’s draaien ze, verspreid over een lengte van meer dan 1 miljoen kilometer, om de planeet.

Nieuws met impact

Gene en David missen dit bijna, maar uiteindelijk krijgt de uiteengevallen komeet dan toch hun samengestelde naam. Nog maar net bekomen van hun ontdekking, komt de International Astronomical Union enkele maanden later met de mededeling dat volgens berekeningen de uiteengevallen komeet in 1994  zal inslaan op de kolossale planeet, 16 juli om precies te zijn. Iets wat voor iedereen met een beetje telescoop te zien kan zijn. Gene’s droom komt uit: “We’re going to witness an impact, David. In all my life, I’ve wanted to see something like this more than anything else.’

Hubble heeft de primeur

En het wordt vuurwerk. De impact is enorm, het zorgt voor de eerste hype op internet. Als de eerste brokstukken in Jupiter vallen, is de Hubble telescoop, al verantwoordelijk voor vele astronomische scoops, er als eerste bij.  Sommige media zijn wat later. Niet erg, na de eerste crash houden David en Gene in ieder geval een persconferentie als Heidi Hammel van het Hubble-team deze onderbreekt met de eerste foto’s. De brokstukken laten zwarte plekken net zo groot als de aarde achter op het oppervlak. En dat is maar het begin. Er komt nog meer, het wordt een historische week. De onverwoestbare planeet wordt gebombardeerd  en laat zowaar zichtbare wonden op het enorme oppervlak zien.

Crash

Jupiter overleeft het, de komeet vanzelfsprekend niet. Er wordt deze keer verloren van Goliath, door die andere David dan. Gene overleeft een paar jaar later, net als de komeet, helaas een eigen crash niet en komt in 1997 om bij een auto-ongeluk. Na samen met David, die nog steeds een autoriteit is,  geschiedenis te hebben geschreven. Hun ontdekking maakt letterlijk en figuurlijk impact en zo heeft Gene nog net datgene kunnen meemaken waar iedere sterrenkundige van  droomt.

Flashback 2012: ‘We are not politicians, we are just footballers’

In 2012 begint Serviër Zoran Djordesevic aan zijn avontuur als allereerste voetbalcoach van het net onafhankelijke Zuid-Soedan. Letterlijk beginnend met niets, is het de start van een opmerkelijke weg naar de eerste interland.  Gevolgd door een cameraploeg , zal het later leiden tot de indrukwekkende docu  ‘Zoran and his African tigers’ van Sam Benstead.

Zoran’s missie

Zoran, een excentrieke en gepassioneerde coach, heeft ervaring met voetbal in uithoeken van de wereld. Met een trainersverleden in Jemen, Bangladesh, Quatar en Soedan, is Zuid-Soedan voor hem een logische stap.  Met een missie, begint hij met het opbouwen van een nationale ploeg van een land dat nog maar net onafhankelijk is van Soedan. Met maximale ambities van de voetbalbond en minimale middelen maakt Zoran er het beste van. Letterlijk.

Landkaart

Vlak na zijn aanstelling wil hij op zoek naar spelers. Die kunnen natuurlijk in elke uithoek zitten dus gaat hij op zoek naar een landkaart. Die hebben ze daar niet. Maar Zoran geeft niet op en gaat gewoon op tour door het land. Diezelfde passie zit ook in de door hem later geselecteerde spelers, maar ook zij worden voortdurend  tegengewerkt door een zeer beroerde organisatie en infrastructuur.  Het lijkt de spelers in ieder geval niet te deren.

Kony

Middenvelder Thomas Jacob heeft dan ook in 2012 na alle ellende in het Soedan en de relatief rustige afscheiding van zijn land  toch weer een beetje hoop. Vooral voor zijn pasgeboren kind, dat een betere toekomst moet krijgen dan de mensen die zwaar te lijden hebben gehad onder de conflicten, onder anderen aangezwengeld door (de ook bij ons bekende) Kony en zijn leger van de heer. Thomas stelt dan ook  ‘We are not politicians, we are just footballers’. Dat is het enige dat telt.

Lammetje als mascotte

Dat geldt destijds ook voor zijn toenmalig teamgenoot en aanvaller Hassan Ismail Konyi. Hij droomt van een grote club  en mag op stage in Canada. Hij komt helaas net iets te kort, maar hij weet dan wel dat het mogelijk is om er iets beters van te maken. Dat probeert Zoran ook.  Hij koopt een lammetje op de lokale markt en maakt het de mascotte van het nationale team. Dat lijkt te werken, het team begint meteen met een gelijkspel tegen Oeganda.  Zoran gelooft er in, ook als hij kort na de wedstrijd  ternauwernood Malaria overleeft.

Zoran vs. Chabur

Ondanks dat Zoran vermoedt dat president Goc Ali Chabur van de voetbalbond hen tegenwerkt, mag het team toch meedoen aan het prestigieuze  CECAFA Cup. Daar eindigt het kansloos onderaan in hun groep met wederom Oeganda als tegenstander. Zoran houdt zich niet in op de persconferentie na de wedstrijd en beschuldigt Chabur van sabotage. Dat komt niet meer goed tussen de twee.

Nu, zo’n vier jaar later, ziet Chabur ziet het nog steeds anders, maar geeft toe dat hij niet makkelijk is om mee te werken. Na de periode Zoran en weer een burgeroorlog in 2013,   stijgt Zuid-Soedan binnen een paar jaar naar plaats 138  van de Fifa-wereldranglijst en lijkt Zoran met zijn opvallende verschijning en onorthodoxe aanpak een basis te hebben gelegd. Een ding is zeker, hij heeft  indruk achtergelaten. Zeker in de legendarische documentaire.

Vastleggen in volledig scherm 27-6-2016 215602

Flashback 1999: ‘Ik heb met verbazing gekeken naar de mensen die bijna teleurgesteld waren toen er niks gebeurde.’

Van oudejaarsavond 1999 herinner ik mij nog die kleine discussie over wanneer nou de nieuwe eeuw werkelijk zal beginnen (ik blijf bij het jaar 2000), het gesprek over de finale van dat nieuwe fenomeen Big Brother  en dat kleine beetje spanning over wat er om klokslag middernacht gaat gebeuren. De algemene opinie in de woonkamer is dan dat er niets gebeurt, en dat klopt, het jaar 2000 arriveert geruisloos, als we het massale vuurwerk even vergeten.

‘1999’

Vastleggen in volledig scherm 17-6-2016 124217In 1982 is daar de release van ‘1999’ van de dan nog relatief onbekende Prince.  Het symbolische jaartal vertaalt de de angst voor een  nucleaire aanval, maar de tekst  schrijft hij natuurlijk in een andere tijdsgeest.  De angst is achteraf ongegrond en ook hier een slechte raadgever,  maar angst maakt je wel alert. Wellicht zijn hiermee de uitgaven van 20 miljard gulden van Nederland aan het Millennium Platform nog iets goed te praten.

Turn back the clock

Het verhaal is bekend. Onder anderen voormalig computer-programmeur Peter De Jager reist al begin 90’s de wereld rond  om met name het bedrijfsleven te waarschuwen voor het desastreuze foutje in onze techniek. Tijdens de jaarwisseling 99/00 zal de computerklok niet doortellen en qua datum 100 jaar terug gaan. Computers weten het dan niet meer, raken op tilt en  houden er daarom mee op. Daarmee is de onherstelbare schade niet te overzien.

Leven van paniek

Zo voorspelt hij verder dat 1% van alle bedrijven failliet gaan.  Via de year2000 site wordt de hype nog verder aangezwengeld. Met name in 1998 is het, door de intensieve campagne van het door de Nederlandse overheid ingestelde Millennium Platform, een gouden tijd voor ICT-ers.  Zij gaan voor veel geld handmatig aan de slag met de verouderde software. Juristen onderzoeken ondertussen voor veel geld de aansprakelijkheid bij al deze komende schade. De bevolking zelf gaat er vrij genuanceerd mee om en de ergernissen over de bangmakerij nemen toe.

Beetje anticlimax

Toch wordt in september 1999 een grote landelijke oefening gehouden en bereikt de paniek haar hoogtepunt door opiniepeilers in de media als Maurice de Hond en voorzitter van het platform, oud Phillips topman Jan Timmer, die zelf geen computer heeft in die tijd. Als in een marathonuitzending van de NPO op oudejaarsdag  blijkt dat er niets gaat gebeuren,  ontstaat er al  discussie over hoe zinvol al die voorbereidingen zijn geweest. Jan Timmer stelt in een kort interview van 3 januari 2000 van wel.  ‘Ik heb met verbazing gekeken naar de mensen die bijna teleurgesteld waren toen er niks gebeurde’, stelt hij.  Hoe dan ook, hij laat het achter zich.

Angst is inspiratie

Prince laat zelf het nummer ‘1999’ achter in de vorige eeuw als hij op oudejaaravond 1999 het nummer live speelt met de belofte om dat nooit meer te doen.  Ondanks dat het nummer zijn voorspellingen ook niet waar maakt, is het wel een inspiratie geweest voor meerdere nummers. Zo is het door Prince geschreven ‘Manic Monday’ van The Bangles een mengeling van vocals en melodielijnen van het nummer.

Niet meer bruikbaar is het Millenium Platform. Als het vuurwerk is opgeruimd, wordt de stekker uit het platform getrokken en blijkt de Millennium Bug achteraf zelf een duur foutje te zijn geweest dat de eeuwwisseling niet overleeft.

Vastleggen in volledig scherm 17-6-2016 125013

Flashback 2013 : “It’s possibly the most poignant version of the song ever created.’

Chris Hadfield begint op 12 december 2012 als eerste Canadese astronaut aan zijn missie als commandant van het 35e  ISS-team.  In de zes maanden die volgen, zet hij de ruimtevaart op de kaart en wordt hij een held op de sociale media. Na een reis richting de sterren, landt op 13 mei 2013 Chris zelf als ster weer op aarde.  Een popster uit de ruimte, een spacestar.

Razend populaire astronaut

Chris weet al, als hij als klein jochie op een boerderij in Canada de maanlanding ziet, dat hij ooit astronaut gaat worden. Vanuit deze onmogelijke omgeving voltooit hij bijna precies 44 jaar later zijn missie.  Ten tijde van verblijf aan boord groeit hij uit tot een van de populairste astronauten ooit die door zijn proefjes maar ook zijn duizenden foto’s en zijn bereikbaarheid op sociale media miljoenen volgers krijgt. Op 12 mei 2013, de dag voor zijn landing,  onderstreept hij zijn levensdroom met een van de meest iconische video’s ooit.

Ideetje wordt groot project

Eerlijk is eerlijk, het idee komt van zijn zoon Evan. Chris, in zijn vrije tijd muzikant, moet even aan het idee wennen. ‘Space Oddity coveren?’ Buiten dat het van de grote David Bowie is, komt de astronaut in dit nummer aan zijn einde. Evan verandert een paar woorden en Chris zingt het voor zichzelf in.

Als hij zichzelf terug luistert voelt hij hoe de tekst zijn beleving precies verwoordt.  Hij kent al sinds 2004 Emm Gryner, die rond de eeuwwisseling met David Bowie heeft gewerkt. Na eerst wat twijfels is zij ook om en gaat met de muziek aan de slag.  Ze schakelt producer Joe Corcoran in en zorgt voor de toestemming van David Bowie.

Eerste ruimtevideo

Het resultaat is verbluffend. Evan komt ook met idee om er een videoclip bij te maken. Chris ziet dit, kilometers in de ruimte,  niet zo zitten. ‘Waar dan, ik kan toch nergens heen?’ Terwijl hij dat zegt, kijkt hij om zich heen en het kwartje valt.  Met maar een half uurtje de tijd, wat geïmproviseerde lampen en de geluidsopnames van het nummer en die hij zelf heeft gemaakt, gaat hij aan de slag.

Hij stuurt zijn opnamen naar Evan die samen met editor Andrew Tidby de video in elkaar zet. Terwijl zijn vader boven het commando overdraagt,  gooit Evan de video op YouTube. Daarmee is het de eerste video die in de ruimte is gemaakt. Het maakt enorme impact, ook bij David zelf.

Major Tom is overenthousiast

Hij heeft in de 60’s de inspiratie voor het nummer door de film ‘2001: A space oddity’ en het nummer komt rond de maanlanding uit. Enthousiast over de video tweet hij ‘Hallo spaceboy’, zet het op zijn Facebook en stelt op zijn site dat “It’s possibly the most poignant version of the song ever created.’ Daarom is de verbazing dan ook groot als de video precies een jaar later van YouTube wordt gehaald.

Blijkt een misverstand, een deel van de rechten blijken bij een andere partij te liggen. David zorgt er daarna persoonlijk voor dat de video weer ( voor in ieder geval tot 26 november dit jaar) terugkeert op YouTube. Chris, inmiddels professor, keert zelf niet meer terug naar de ruimte, maar hij gelooft heilig in basissen op de maan. En als dat wordt gezegd door iemand waarvoor the sky niet de limit is, dan gaat dat zeker gebeuren.

Vastleggen in volledig scherm 11-6-2016 163358

Flashback 1996:”You know New York had to do it. We’re the biggest and the best”

Met een dansje. Ja, met een dansje. Los del Rio, oftewel Rafael Ruíz en Antonio Romero Monge, kunnen zich in 1996 wel voor hun kop slaan. Zo makkelijk?  Ze zijn al sinds de 60’s de Nick en Simon van Spanje en hebben al meer dan 30 albums opgenomen met traditionele Spaanse muziek. Niet echt een reden voor een doorbraak buiten Spaanstalige landen. Dat gaat met ‘Macarena’ vast ook niet gebeuren, denken de heren. Ok, in 1993 dan nog.

Een paar aanpassingen

Het refrein ontstaat op een flamenco-avond in Venezuela waar beide heren zijn uitgenodigd. Antonio begint spontaan wat te zingen als lokale superster Diana Patricia een geweldig optreden geeft. Deze improvisatie blijft hangen en terug in het hotel werken de heren het couplet verder uit. Drie jaar na de basisversie, is het echter volledig raak en is daar eindelijk die wereldhit. Een aantal factoren spelen een grote rol, namelijk de Bayside Boys remix van het nummer, Engelse vocalen van ene Carla Vanessa en ja hoor, dat dansje, waarvan de oorsprong vaag blijft.

Macarena-marketing

Op het hoogtepunt van de hype, danst iedereen de Macarena. Ook diegenen die niet kunnen dansen. De kracht zit hem in de simpelheid en zo komt het  voor dat op een zomeravond in New York, 16 augustus 1996, een vol Yankee stadion de dans doet. Debbie Tymon, hoofd marketing van The Yankees, komt met dit idee. Ze bedenkt een marketingplan rond de baseball-wedstrijd tegen de Seatle Mariners. Dat is niet voor niets.

De fans van die club hebben het wereldrecord van meest dansende mensen op een plek. Met linedancing nog wel.  Met een thuiswedstrijd voor de Yankees met standaard 50.000 mensen moet dat te overtreffen zijn met de Macarena. Debbie pakt het groots aan. Rond de wedstrijd en de enorme hype van het nummer, vinden allerlei Macarena-competities plaats. Het is een opmaat naar de komst van Broadway-ster Chita Rivera die na de 5e inning het publiek  gaat leiden naar een wereldrecord.

Kort maar krachtig

Dat komt er, samen met de bijbehorende bravoure.  Angelo Aponte, die ook in het publiek staat, feliciteert zichzelf met een ‘You know New York had to do it. We’re the biggest and the best’. Ach, met trots is niets mis. Helaas kan niet iedereen het live volgen. Het tv-kanaal Channel 11 gooit er logischerwijs commercials in na de innings. Zo missen kijkers toch een kort stukje muziekhistorie. Net als Los del Rio dat nu zelf is, na  enkele kansloze opvolgers.

Vastleggen in volledig scherm 12-5-2016 072620

Flashback 1992: ‘It was a fascinating experience, very healing’

In 2010 heb ik de Taj Mahal in India bezocht en daar staat ook het beroemde ‘Diana bankje’. Recent, gisteren nog, gaan de Britse prins William en zijn vrouw Kate op datzelfde bankje zitten als zij de plek bezoeken. In tegenstelling tot mijn foto’s van India, halen de foto’s  van het paar op het bankje natuurlijk wel alle kranten. Het is immers ook een  symbolische pose op een bankje met veel historie voor de ouders van William.

Belofte Charles

In 1980 bezoekt Williams vader, prins Charles, de Taj Mahal al en gaat hij alleen op het bankje voor het indrukwekkende bouwwerk zitten. Hij vertelt tegen de aanwezige pers dat hij  hier ooit zal weerkomen met zijn grootste liefde. Zijn uitspraak is een link naar de reden voor dit bouwwerk, het achtergrondverhaal van de ontroostbare  Shah Jahan.

Hij laat de Taj Mahal  bouwen voor zijn gestorven en geliefde echtgenote Mumtaz Mahal. Het groeit in de eeuwen daarna uit tot het symbool van India, tot een van de zeven wereldwonderen maar vooral tot het symbool van liefde. Hierdoor zal juist het bankje voor het paleis  het symbool worden van een gebroken huwelijk en eenzaamheid.

Ieder een eigen weg

Want twaalf jaar na de uitspraak van Charles, 11 februari 1992, zijn hij en zijn vrouw Diana op bezoek in India. Diana wil de Taj Mahal bezoeken maar hij kiest voor een zakelijke lunch in Delhi. Ze besluit dan maar zonder hem het monument te bezoeken. Beiden weten dat deze keuzes  verstrekkende gevolgen hebben en de geruchten over hun huwelijk enorm zullen aanwakkeren.Toch zet Diana haar plan door en Charles verandert ook niet van gedachten.

Onder het oog en vooral vanwege de wens van de massaal opgetrommelde pers gaat Diana op het bankje zitten en blijft daar 5 minuten zitten in een ongemakkelijke situatie. Met haar gedachten over haar huwelijk, wetend dat het definitief over is, wordt ze tegelijkertijd van alle kanten gefilmd en gefotografeerd.  Door de afwezigheid van Charles krijgt de pose een schrijnende sfeer. Ze is niet de grote liefde van Charles. Al langer niet meer. Of nooit geweest.

Symbolisch einde

Als ze weer opstaat en bij de pers terug komt, zwijgt ze even en zegt dan ‘It was a fascinating experience, very healing’.  Als antwoord op de stormvraag aan vragen zegt ze ‘Work it out for yourself.’ Het is voor haar een afsluiting van een dramatische periode en ze geeft hiermee de pers  symbolisch toestemming om voluit te schrijven over het al kapotte huwelijk. De kritiek dat in de kranten volgt, wordt vooral op Charles gericht. Er wordt gesteld dat hij de geruchtenstroom gemakkelijk had kunnen indammen. Met een gebaar, een toneelstukje.

Bankje blijft van Diana

Maar dit zou hypocriet zijn vindt Charles en er volgt geen mea culpa. Eind 1992 is het hoge woord er eindelijk uit en wordt de scheiding aangekondigd. Dit wordt in 1996 bekrachtigd. Diana is vrij maar dat blijkt van korte duur. Een jaar later krijgt haar leven een dramatisch einde.

En de werkelijke grote liefde van Charles is (al tijdens zijn huwelijk met Diana)  Camilla. Met haar bezoekt hij later nog meerdere malen India. Alleen heeft hij tot op de dag van vandaag zijn belofte uit 1980 niet ingelost. De bank blijft dan ook voor altijd het ‘Diana bankje’.

Vastleggen in volledig scherm 17-4-2016 150409

 

 

Flashback 1985: ‘Our videos are simply meant to be cartoons with human actors’

De jaren 80 zijn de geschiedenis ingegaan als de hoogtijdagen van de glamrock. En van Twisted Sister. Beiden apart genoemd want boegbeeld Dee Snider stelt vooral in die tijd dat ze echte rock zijn met een parodie op glamrock als ze op het podium staan en in video’s verschijnen.  Dat wordt dan ook met name benadrukt door de over-the-top gedaante van Dee.  Maar dat wordt net als met de muziek en de video’s van de band niet door iedereen begrepen.

De PMRC

Daarom legt Dee het in 1985 nogmaals uit tijdens een beruchte zaak in het senaat als hij tegenover de PMRC zijn muziek verdedigt. Dat is dan een net opgerichte,  truttige organisatie van ‘verontruste ouders’ met onder anderen Tipper Gore (ja, vrouw van) in de gelederen.  Dee zit in het bankje vanwege ‘We’re not gonna take it’  van Twisted Sister.

Dit nummer is door de PMRC op de ‘Filthy Fifteen, een lijst met aanstootgevende nummers, gezet. Het nummer spoort volgens Tipper en co  geweld aan.  Dat wordt volgens hen bevestigd door de bijbehorende videoclip. Dee weerlegt het door te stellen dat ‘Our videos are simply meant to be cartoons with human actors’.

Enorm publiek

Een van de human actors is Mark Metcalf.  Hij wordt legendarisch als hij, als vergrote versie van zijn eerdere karakter Doug Neidermeyer uit de film Animal House, zijn opwachting maakt in de twee bekendste video’s van de band. Met de klassiekers ‘I wanna rock’ en ‘We’re not gonna take it anymore’ bereikt de band een enorm (tv)publiek.

Beter laat dan nooit. De band staat dan al meer dan tien jaar op het podium en heeft voor hun platencontract al ruim 3000 optredens gegeven. Maar iets met keerzijde van succes, doordat ze enorm populair worden in 1984, wekt dat ook de aandacht bij de PMRC. En met de zaak in het senaat  krijgen ze hun zin. Het gevolg van de zaak  is na 30 jaar de sticker (‘Tipper-sticker’) die met nu iets andere formulering nog steeds op menig werk staat.

Fall en rise again

De gevolgen voor de betrokken artiesten zijn rond ’85 wat groter. Winkelketens als het grote Wal Mart halen onder anderen de platen van Twisted Sister uit de schappen. MTV zendt de nieuwe  Twisted Sister video voor Be chrool to your scuel’, dat begint met de quote van Dee in het senaat, nagenoeg niet meer uit. Door sterke vermindering van het succes, gaat de band kort daarna voor langere tijd uit elkaar. Dee ziet het gedoe met PCRM achteraf als een van de factoren voor het uiteenspatten van de band.

Hij stelt vorig jaar in een interview dat in het perspectief gezien, ook de parodie-act tegen de band gaat werken. Uiteindelijk komen ze, bijvoorbeeld kerstmis 2006, toch weer even bij elkaar. Maar nu na 40 jaar rocken en het recent overlijden van bandlid A.J. Pero, vinden ze het goed zo. Net als Al en Tipper Gore trouwens. Ter afsluiting, heeft  Andy Horn samen met de band een documentaire gemaakt over de periode voor ‘het jaar op MTV’.  De DVD ‘We Are Twisted F***ing Sister!’ is net uit, vrijwel zeker met een stickertje op de achterkant.

twisted sister