Categorie archief: Best of

180 graden draaien naar mainstream: Angry Anderson

In het Australië van de 80’s is de soapverbintenis tussen Kylie  Minoque en Jason  Donovan het huwelijk van het decennium. Het muzikale huwelijk tussen rocker Angry Anderson en de betreffende soap Neighbours zelf, pakt met stip de tweede plek. Zoals Angry nog een paar keer zal doen, als hij 180 graden draait met zijn muziek.

Rose Tattoo

Gary ‘Angry’  Anderson, heeft niet voor niets deze artiestennaam. Hij is into rock en maakt zijn entree in de muziekwereld met de band Peace, Power & Purity. Dat zal, echt bekend wordt hij met Rose Tattoo, die band met Pete Wells. Sterker nog, de band is in de 80’s naast INXS, graan, steenkool en Men at Work, een van de bekendste export-producten van Australië. Zo is ‘We can’t be beaten’ zo’n nummer dat bekender wordt door touren dan door airplay.

Suddenly

Maar goed, na relatief succes, gaat de band in 1987 toch uit elkaar maar zijn er nog wat juridische issues. Zo wordt zijn soloalbum ‘Beats from a Single Drum’ er nog een op naam van  Rose Tatttoo.  Dan wekt het ingetogen nummer  ‘Suddenly’ wel de aandacht. Net zoveel als de opmaat naar de trouwerij tussen Charlene Mitchell (Kylie) en Scott Robinson ( Jason) inmiddels ook doet.  Het is bij voorbaat al  een van de grootste tv-successen op de Australische tv. .

Als Dries Roelvink met Kiss

Als de, daar down under, ultra populaire actrice Kylie Minoque  Angry’s nummer eruit pikt voor ‘haar’ trouwscene in de soap, krijgt Angry suddenly te maken met een compleet ander publiek. De combinatie is als Dries Roelvink in het voorprogramma van Kiss, een muzikale gok, dat weet Angry zelf ook maar al te goed. Maar de powerballad werkt in dit geval wel.  In Australië wordt hij in de hitlijsten nog van een nummer 1 afgehouden door dezelfde Kylie, maar dat deert hem niet. De weg naar overzees succes ligt voor velen open.  In tegenstelling tot Nederland wordt de soap namelijk wel in Engeland uitgezonden.

Kylie en/of Jason

Daar haalt hij inderdaad de top 3, maar wordt wederom tegenhouden door  ja hoor, Kylie en Jason. Producerstrio met een oog voor succes, SAW, flanst gauw een duet met de twee sterren uit hun stal in elkaar en dit is een opmars voor een jaar met nog meer Kylie en/of Jason met hun vrolijke huppelpop.   Dus letterlijk geen plek voor angry in de hitlijsten. Dat boeit hem geen minuut, hij richt  daarna op musicals, liefdadigheid en is al jaren gerespecteerd acteur. Daarnaast treedt hij weer met succes op met Rose Tattoo . Gewoon weer 180 graden terugdraaien dus.

.

vastleggen-in-volledig-scherm-20-12-2016-220601

Niet bepaald voorbij gewaaid: Kansas

In  ‘Bil and Ted’s exellent adventure’ met ene Keanu Reeves, komen de hoofdpersonen ook onder anderen Socrates tegen.  Wat doe je dan op zo’n moment, in het oude Griekenland?  Dan ga je filosoferen met de man.  De drie grote denkers komen met sterke punten.  Zo citeert Socrates het intro van de soap ‘Days of our lives’ en slaat Keanu ‘Ted’ Reeves terug met ‘All we are is dust in the wind, dude’. Bill fungeert als tolk en maakt de gebaren erbij.  Dat citaat heeft Ted ook niet van zichzelf hoor.

Geen watjes met een boekclub

Hij citeert gewoon een nummer van Kansas. Of eigenlijk de tekst van gitarist Kerry Livgren. Die schrijft een paar teksten als hij een filosofisch boek uit heeft over de Indiaanse cultuur.  Met als zoveel platen, begint de klassieker ook hier met gepingel op een instrument.  Mooi, maar daar heeft hij niets aan.  Kerry staat dan ook best onder druk.

De groep moet met een opvolger komen voor hun hit “Carry on Wayward Son’ en Kerry weet het eigenlijk niet meer.  Het is zijn vrouw die de combinatie maakt van de tekst en het riedeltje op zijn gitaar. Kerry twijfelt, de band is immers rock and roll, ze zijn geen watjes. En een gedicht aan je vrienden laten horen… ze zijn niet bepaald een boekclub.

Point of return kan altijd

Toch doet hij het en anders dan hij verwacht,  is ‘Dust in the wind’  dé plaat waar de band op zit te wachten. En nog belangrijker,  het publiek ook.  Het album ‘Point of know return’ verkoopt dankzij het nummer uitstekend en de band staat overal op het podium.  Maar  succes heeft wel point of return.  Kerry zorgt wellicht door het lezen van dat ene boek voor een tijdloze hit,  maar een heel ander filosofisch en ietwat berucht boek zet juist zijn vertrek bij de band in werking.

Urantia

Het Urantia boek, een illuster werkje uit 1934, is de trigger. Tijdens een gezamenlijke tour, raakt hij in lange discussies  met Jeff Pollard van Louisiana’s Leroux . Uiteindelijk raakt hij overtuigd van Jeff’s argumenten en wordt overtuigd christen.  Zijn songteksten gaan daar steeds dieper op in, tot groeiende ergernis van de band.  Kerry’s vertrek is een paar jaar later onvermijdelijk, maar het komt goed.

Andere windrichting

Een wind van verandering eigenlijk.  Na een lange solocarrière voegt Kerry in 2000 zich weer bij de band, er wordt een heel album opgenomen en Kerry schrijft deze keer alle nummers.  Kerry blijft daarna af en aan betrokken  bij de band, want zijn maatjes zijn hem nog steeds dankbaar voor de plaat.  Het 35-jarig bestaan van het nummer wordt dan ook uitbundig gevierd door de band en zo is deze mijlpaal in de muziekhistorie nooit voorbij gewaaid.

Vastleggen in volledig scherm 20-11-2015 145510

Een staaltje wanbeleid inspireert: The legacy van Fawlty Towers

Er zijn maar twaalf afleveringen gemaakt en uitgezonden van Fawlty Towers. Schrijvers John Cleese en Connie Booth vinden het daarna wel goed zo.  De BBC eigenlijk ook, want zo’n succes was de serie niet toen het uitgezonden werd op tv. Net als het bezoek van John Cleese aan een hotel in de 70’s waarmee het instantie mee begint.

Real life comedy

Want het echtpaar Fawlty met hun slecht gerunde hotel, is gebaseerd op het echtpaar Donald en Beatrice Sinclair  van het Gleneagles Hotel in Torquay met hun personeelsleden Jetty en Pepe. Als  de Monty Python crew daar de nacht doorbrengt, valt de groep van de ene in de andere verbazing.

Zo wordt het koffertje van Eric Idle over de schutting gegooid vanwege ‘bomgevaar’, is een taxi bestellen een hele klus en zijn Terry Gilliam’s eetgewoonten te Amerikaansvolgens eigenaar Donald. De Pythons verlaten uit pure ellende het hotel, maar John en zijn toenmalige vrouw Connie Booth blijven achter. Zij zien geweldig materiaal voor een serie , gebaseerd op het bestaande idee ‘Doctor at large’.

Het echtpaar en met name Beatrice, hebben nooit kwaad gezien in hun gedrag en hebben al vanaf de start een gruwelijke hekel aan de serie. Hun hotel wordt na een mislukte herstart, in 1972 (dus tijdens de uitzending van de serie) overgenomen en is dit jaar definitief dichtgegaan.

Een aflevering van zeven weken

Hoewel de grote hilariteit, moet men er bij zijn geweest, is de toon in de 70’s. De serie is niet zo’n groot succes in eerste instantie en er komt pas vier jaar nog net een tweede seizoen. Heeft trouwens niets te maken met de scheiding tussen Connie en John.  Dat vindt wellicht net tussen de twee series van zes afleveringen plaats, maar de twee hebben nog steeds een goede verstandhouding met elkaar. Wat wel meespeelt, is de enorme tijd aan productie. Een aflevering  wordt in zes weken geschreven, dan zijn er vijf dagen om te repeteren, daarna een avond om op te nemen en komt er nog een dag bij aan editing.

Andrew Sachs

Een van de sterren  van de serie is, naast John Cleese, ook de deze week overleden Andrew Sachs. Hij speelt de onhandige Spaanse kelner Manuel. Ondanks dat hij op en top Engels is, wordt hij geboren in Duitsland.  Andrew, die dan ook vloeiend Duits spreekt,  vindt het dan ook logisch om een Duitse kelner te spelen. Helaas, John keurt dat idee af, maar hij krijgt nog een nieuwe kans.

Als rond de eeuwwisseling de serie ook in Duitsland wordt uitgezonden, heeft hij geen enkele moeite zijn eigen stem na te synchroniseren. Dus ook voor de meest beruchte aflevering ‘The Germans’. Daarmee doorbreekt de serie een taboe. Zo is sinds een aantal jaar die andere serie met veel grappen over de oorlog,  ‘Allo ‘Allo, ook bij onze oosterburen te zien.

The legacy

Het in eerste instantie weinig succesvolle Fawlty Towers is hedendaags cult, heeft miljoenen fans en wordt in talloze landen uitgezonden. Dat na een zeer beperkt aantal afleveringen. Maar soms moet je de stekker eruit trekken en iets nieuws gaan doen, iets dat de Sinclair’s ook al veel eerder hadden moeten doen met hun hotel. Gelukkig hebben ze nog een paar jaartjes gewacht.

vastleggen-in-volledig-scherm-4-12-2016-132323

Bingo Players: voor altijd in het meervoud geschreven

Soms kom je klasgenoten tegen van meer dan twintig jaar geleden, en kun je de naam niet meer herinneren.  Het vervaagt.  En dan uit het niets, herinner je datgene of diegene weer, door een nieuwsbericht bijvoorbeeld.  Zo herinner ik me een paar jaar geleden weer,  dat begin 90’s  bij een bepaald vak (dat weet ik dan niet meer) op de middelbare school die rustige,  gewoon onopvallende jongen naast me zat.

Muziekliefhebber

Zijn naam is Paul Bäumer. We zitten gewoon naast elkaar omdat dit zo uitkomt, weten nagenoeg niets van elkaar en de sporadische gesprekken gaan voornamelijk over dat ene vak.  Achteraf gezien, blijken we best meer gespreksstof te hebben gehad.  Hij is in die tijd net zo’n grote muziekliefhebber als ik.  Zo knutselt die rustige jongen in zijn vrije tijd op zijn kamer met ProTracker, mix software.

Hook

Dit programma zorgt ervoor dat hij Maarten Hoogstraten ontmoet.  De twee beginnen samen te werken en allerlei ideetjes uit te werken.  Maarten vertelt in de korte bio dat hun nummer vrijwel altijd met een ‘hook’ begint, een stukje dat in je oor blijft hangen.  En op dat gebied is de act origineel. Bingo Players hebben duidelijk de voorkeur voor minder voor de hand liggende tracks,  voor vergeten platen uit de 80’s en 90’s.  Zo  ziet Maarten op VH1 Brenda Russel’s ‘Piano in the dark’ en dat leidt tot ‘Cry’.

Exportproduct

Op dezelfde manier wordt ‘Feel good, party time’ van J.R. Funk & The lovemachine omgebouwd tot de grootste hit ‘Get up (Rattle)’. Met die laatste plaat scoren Maarten en Paul een nummer 1 aan de overkant.  Dat is een enorme prestatie als Nederlandse act. Na jaren lang tracks maken, ideeën uitproberen en de stap naar achter de dj-tafel te hebben gemaakt, zijn Bingo Players  in 2013 een echt Nederlands exportproduct geworden.

Doorgaan

Echter,  Paul wordt in juni van datzelfde 2013 ziek en er wordt bij hem kanker geconstateerd.  Er volgt nog een periode van hoop, maar al in oktober gaat het slechter met hem en overlijdt hij in december van dat jaar.  Maarten twijfelt daarna lang of hij  door moet gaan. Dat doet hij,  het is immers  de wens van Paul.

Maarten laat de naam van de act dan ook in het meervoud staan, en met een database aan kant en klare tracks en ideeën blijft de invloed van Paul hoorbaar.  Op dit moment tourt Bingo Players in samenwerking met de Canadese organisatie Fuck cancer door de US.  Want net als een goede hook, kan die kreet niet vaak genoeg worden herhaald.

vastleggen-in-volledig-scherm-29-11-2016-015155

Even kort Cash Cash – Een nog meer gerichte ode kan bijna niet

De nieuwste internethype is Rob Van Daal’ s ‘Oh Sylvana’.   Deze Sylvana werkt zo op de zenuwen, dat ze haar koffers mag pakken.  Gaat dat niet over… Nee.  Volgens Rob betreft het hier een  Russische vrouw.  Het is dan ook volgens hem puur toeval dat de productie van de Gebroeders Ko een referentie naar  ‘Zie ginds komt de stoomboot’ lijkt te hebben in het midden van het nummer.Hij vond het zelf meer lijken op het Wilhelmus.

Oh, gelukkig. Dus zelfs al ben je een veelal lopende tegenstelling, voortdurend negatief of een pseudo politica,  niemand kan zich dus aangesproken voelen met zo’n tekst. Net als Rob, bedoel ik daar natuurlijk niemand mee in het bijzonder.

Het Amerikaanse Cash Cash houdt het wat minder algemeen met hun ‘Michael Jackson’ uit 2012 .  Dat kan maar over een persoon gaan. Naast de titel, staat de tekst  bol van referenties naar nummers van de grootheid en met natuurlijk de bijbehorende clip met een hoofdrol voor Nika, blijft er niets te raden over. Iets wat Ricardo Walker en zijn vrienden daarna nog eens evenaren. Maar goed, hoewel de groepsnaam anders doet vermoeden, is de plaat pas drie jaar na het overlijden van de superster uitgebracht. Dus snel cash cash door meeliften, is hier niet aan de orde.

De groep timmert dan ook al voor en ook na die ene hit flink aan de weg. Met een eigen sound, met wat meer dan weer alleen die computer, levert dat eindelijk cash op.  Want ooit begonnen als The Consequence, moeten de broers Makhlouf en Samuel Frisch om juridische redenen de naam veranderen. De naam Cash Cash komt voort uit het de tijd dat iedereen, met name een rapper, vanwege de oude naam  achter hun geld aan zit. Terwijl ze niets hebben.

Hoewel ze in Nederland na die ene ode niet meer zo aanwezig zijn, gaat het hedendaags best lekker.  Het trio uit New Jersey is uitgegroeid tot een gevestigde naam binnen de dancescene en veelgevraagd producent. De beat goes on, even the king is gone.

vastleggen-in-volledig-scherm-18-11-2016-145650

Perziken en ninja’s: Alleen bij Presidents of the United States of America

Ik zag een paar jaar geleden het programma Outsiders op National Geograpic Channel. Presentator Darren McNullen gaat hierin op zoek naar groepen of individuen met een zeer bijzondere leefstijl. Zo is  hij ook een keer  in het Engelse gehuchtje Weymouth waar Ken ‘shadow’ Andre de straten veilig houdt als ninja. Bijzonder initiatief, maar vooral de mede-ninja’s stelen de show. Door er gewoon te zijn.

Perziken en ninja’s

Doet me denken aan de clip van The Presidents of the United States of America met ‘Peaches’ waar zwijgzame ninja’s ook de show stelen. Want wat hebben ninja’s nou met perziken te maken? Kun je een hele theorie op loslaten maar het is heel simpel, niets. Maar er zit tekstueel toch wel wat meer achter een nummer over perziken? Gelukkig wel, ander zou ik nu ongeveer klaar zijn.

Hoewel er verschillende theorieën door de fans zijn geopperd over de uitleg, is er maar één verklaring. Namelijk die van componist en zanger Chris Ballew zelf. In een interview vertelt hij dat hij hopeloos verliefd was op Mary-Lou Lord. Hij besloot dat kenbaar te maken en ging naar haar huis. Helaas, ze was niet thuis en Chris spendeerde een middag onder een perzikenboom, ondertussen de ene perzik na de andere fijnknijpend.

Perziken met ninja’s ‘Coppalen’

Plausibel , maar waarom die ninja’s? Regisseur  Roman Coppola (zoon van Francis, neef  van Nicolas ‘Cage’ Coppola) wil gewoon een opvallende clip. Ook geen lang verhaal. Hij stelt in 1996 dat videoclips allemaal een bepaald scenario volgen en dat is volgens hem vermoeiend en saai. Groot fan van kung-fu films, besluit hij daarom tijdens het nummer er wat ninja’s in de clip te gooien. Gewoon omdat het kan en om het eens over wat anders dan perziken te hebben.  Zijn de kijkers ook weer wakker. En zo vallen perziken dus best met ninja’s te ‘Coppalen’.

Elke keer weer een verrassing

En hoe is het met Chris en Mary-Lou? Oh, dat is niets geworden. Als voormalig bandleden van  Strumpet en later huisgenoten, spreken en zien ze elkaar nog regelmatig, maar is Chris al tijden getrouwd met illustrator Kate Endle. Met de band zelf kent Chris vooral na de succesvolle 90’s een knipperlicht-relatie. Uit elkaar, bij elkaar en op dit moment zijn ze met pauze. Net als met de meeste presidenten van Amerika, weet je bij Chris en consorten nog steeds niet niet wat en wanneer je het krijgt.

vastleggen-in-volledig-scherm-8-11-2016-230144

Yolanda Be Cool: In ieder geval wel een tijdloze zomerhit

Hier heb je drie Australische artiesten:  Men at Work, Natalie Imbruglia en Yolanda Be Cool. Wie hoort er niet bij?  Bijna goed, maar het is toch Yolanda be Cool.

Alle drie  eendagsvliegen genoemd, hebben de Yolanda’s  daadwerkelijk maar één top 40 hit.  Ach,  wat zegt een top 40 notering tegenwoordig? Maar goed, wat rest is een tijdloze zomerhit en net als Kaoma en Las Ketchup  wordt je als act nog in lengte van jaren herinnerd.

Met je  groepsnaam gebaseerd op het tijdloze Pulp Fiction, mix je simpel samen met producer DCUP  eigenzinnig het nummer “Tu vuò fà l’americano”. Dat is de signaturesong van Renato Carosone, die deze ook niet meer topt.  Dat vooral omdat hij lange tijd stopt met muziek. Yolanda Be Cool niet.

De act bevindt zich met hun bewerking  in goed gezelschap van andere top 40 eendagsvliegen als John Hiatt, Manic Street Preachers en Herbert Grönemeyer.  Ja, zij ook, maar ze trekken nog steeds volle zalen. Net als de Yolanda’s, trouwens.

Kruiwagentjes maken geen verschil : Rockwell

De privacy van 2016 is heel makkelijk samen te vatten. ‘Hallo, de rest van de trein hier. Je bent vast gesteld op je privacy, maar we hebben je telefoongesprek mee kunnen luisteren. Gerard, die helemaal achterin zit, wenst je tante veel succes met haar onderzoek. Gezien alle details, klinkt dat niet prettig. En dan die andere kwestie. Tina die op het halletje staat, zou het hem ook niet vergeven. Ongeveer een kwart van ons vindt trouwens dat je het beter kan uitmaken met die loser, maar dat terzijde.’

Liever anoniem

Nee,  dan was het wel wat anders met privacy in de 80’s. Zonder mobiele telefoons, maar Rockwell was er niet op gerust. Ach, je weet wel, die zanger van ‘Obscene Phone Caller’.  Slecht voorbeeld, die kent bijna niemand van hem. Even denken, het is ook die gozer  van ‘Somebody’s watching me’.  O, ja. Is meteen zijn enige hit trouwens. Nog steeds. In plaats van zo anoniem weg te duiken, had hij wellicht al eerder een kruiwagentje kunnen nemen.

Jermaine en zijn broertje

Hoe het ook voor de hand ligt, dat wil Kennedy ‘Rockwell’ Gordy niet. Als zoon van Motown oprichter  Berry Gordy doet hij het net als Nicolas ‘Cage’ Coppolla liever zelf.  Zonder medeweten van zijn vader, tekent hij een platencontract bij Motown.  Hij neemt deze artiestennaam aan omdat hij vindt dat hij  aardig rockt als artiest met nog geen enkel succes op dat moment.  Ach, Prince, Madonna, Richenel, Selena en Rockwell …  artiesten met maar een naam is de trend in de 80’s.

Net als die Jacksons ook trending zijn.  Als die nou eens… wellicht is een kruiwagentje toch best handig.  Geen probleem, de lijntjes zijn kort.  Rockwell’s zus Hazel is getrouwd met Jermaine Jackson, dus hem haal je zo binnen.  En goed dan, laat ook maar meteen zijn broertje Michael meedoen.  Die kent Kennedy nog van vroeger en die Michael heeft recent een aardige poging gedaan met ‘Thriller’. Dat  kan best wat inspiratie opleveren.

Nu kennedy het zelf

Met de juiste factoren om een hit te worden, moet alleen  pappie Berry worden overtuigd. Dat lukt, de plaat biedt voldoende perspectief voor een muziekcarrière en zoonlief zijn zangkwaliteiten. Maar overtuigen is een ding,  succesvol blijven is wat anders. Nadat Michael Jackson verder gaat met succesvol zijn,  gaat het Rockwell zonder diens hulp een stuk minder af.  Kennedy probeert het nog wel met wat singles van twee andere albums, maar het lukt niet meer.  Kennedy kapt er dan ook begin 90’s mee. Rockwell rockt niet meer.

Nobody’s watching me

Zijn achtergrond heeft dus noch nadeel als voordeel gehad en dat gebeurt later ook weer in de familie.  Zijn halfbroer en neef heersen in 2011 ook over de hele wereld, ook al maken zij geen geheim van hun familiefeestjes bij de Gordy’s.  En die feestjes, daar komen ze Kennedy wellicht nog vaak tegen. Weinig verdiend aan zijn hit door verkeerde deals,  leeft Kennedy nu vrij anoniem buiten de muziekwereld.  Gezien zijn hit,  in ieder geval zonder stress waarschijnlijk.

vastleggen-in-volledig-scherm-29-10-2016-003711