Categorie archief: 00’s

Alle berichten over de jaren’00

Een dubbele comeback dankzij Nena’s taalcompromis

Of de Berlijnse band Nena, mede voortgekomen uit de band The Stripes, in de 80’s nou een boost krijgt door de film ‘Gib Gas – Ich Will Spass’ of dat het juist andersom is, is een beetje kip en het ei. Boegbeeld Gabrielle Kerner houdt het, gezien het niet bepaald Oscar materiaal is, in 1984 liever op het laatste. Film of niet, een tv-optreden in ‘Der Musikladen’ helpt ook veel en ‘Nür getraumt’ wordt na een aanloopje alsnog een enorme hit.

Iets met ballonnen

Dit succes is een opwarmertje in vergelijking met de tweede single van het debuutalbum. Die met die ballonnen. Als gitarist Carlo Karges tijdens een Rolling Stones concert in West-Berlijn ziet dat er tientallen ballonnen worden losgelaten, vraagt hij zich af wat er zal gebeuren als ze over de muur vliegen. Zal het leiden tot een internationaal misverstand? De windrichting staat gelukkig goed, er gebeurt niets en wat over blijft is de inspiratie voor die hit.

De Duitse versie wint

Het door de bandleden Carlo en Uwe Fahrenkrog-Petersen  geschreven ’99 luftballons’ kan best wel eens een internationaal succes worden, denkt de platenmaatschappij. De Ier Kevin McAlea wordt erbij gehaald die een Engelse vertaling maakt. Toch wordt juist de Duitstalige versie een hit in Amerika. Dit komt op het conto van de Duitse Christiane Felscherinow   Zij pakt het album van Nena erbij tijdens een Amerikaans radio-interview ter promotie voor haar autobiografische en verfilmde bestseller ‘Christiane F.’ en zo kennen ze Nena daar ook.

Kevin doet het wel ergens voor

Al die moeite van Kevin  is niet helemaal voor niets geweest,  zo wordt het beloond met een toppositie in de UK. Over de hele linie valt de Engelse vertaling in andere landen wel weg in het succes. Reden hiervoor is wellicht dat de tekst minder impact heeft omdat uitdrukkingen en context zich moeilijk laten vertalen. Gabrielle is dan ook tot op de dag van vandaag niet helemaal tevreden over de Engelse versie. Wellicht zou de oplossing in het mixen van beide talen hebben gelegen.

Nena haalt Kim uit de tuin

Want in 2002, als de band Nena al zo’n vijftien jaar uit elkaar is, is Gabrielle inmiddels de solozangeres Nena. Ondanks een reportoire met onder anderen kinderliedjes en wat verminderd succes, heeft ze toch wat te vieren. Ze zit twintig jaar in het vak, besluit een deel van het 80’s materiaal opnieuw op te nemen en vraagt onder anderen Kim Wilde voor een duet. Kim, op dat moment  kind aan huis bij allerlei 80’s party’s,  tuinierster en zelf schrijfster van kinderboeken, zegt meteen ja. Dat mag anyplace, anywhere, anytime.

Taal, plaats en tijd

Dat treft, want Nena heeft in de 80’s ook ‘Irgendwie, irgendwo, irgendwann’ opgenomen,  oorspronkelijk van het album ‘Feuer und Flamme’. Er wordt in 1985 ook een Engelstalige versie gemaakt, maar Nena en Engelse vertalingen…. Nee, deze keer besluit ze het Engels en Duits te mixen. Geheel in stijl  vinden daarna de opnamen plaats in Berlijn, treden Nena en Kim voor het eerst samen op tijdens het Nena Jubileum concert in Frankfurt en wordt kort daarna de videoclip opgenomen in Londen.

Dubbele comeback

Het beste van (en voor) beide werelden. Nena zet zich vooral in Duitsland weer op de kaart en Kim krijgt een nieuw platencontract. Ze doet daarna met het album ‘Never say never’ succesvol een ‘Nena’ door haar eigen hits te recyclen. Inclusief een wederdienst van Nena, die een paar jaar eerder met haar taalcompromis zorgt voor een dubbele comeback.

Nena +Kim

The reason dat Hoobastank nog steeds bij elkaar is

In  2004 grapt  bassist Markku Lappalainen van Hoobastank in het zoveelste interview dat ze geen Extreme zijn. Die band topt in de 90’s namelijk nooit meer die ene hit en gaat kort daarna uit elkaar. Markku krijgt gelijk, Hoobastank gaat in tegenstelling tot Gary, Nuno en de rest inderdaad niet uit elkaar, maar neemt rond 2005 wel even een rustpauze. In die periode verlaat juist Markku de band. De reden heeft vermoedelijk met de overload aan publiciteit van de afgelopen jaren te maken.

Gewoontjes

Het is terug in 2004 eigenlijk helemaal niet de bedoeling van Hoobastank om ‘The reason’ uit te brengen.  Het is gewoon een band die vrij standaard uit plezier en onder jeugdvrienden is ontstaan en ondanks tientallen versies,  geen superinteressant verhaal heeft als het op de bandnaam aankomt. Ja , de naam is al in de 90’s op een letter veranderd (de ‘a’ was een ‘u ) tijdens het meeliften met de succesvolle vrienden van Incubus.  Met deze basis heeft de band rond de eeuwwisseling al meteen succes met het naamloze debuutalbum. Mooi, maar de band laat zich niet gek maken.

Verrassing

Het neemt een paar jaar de tijd om het album ‘The reason’ op te nemen, dat alles zal veranderen. Dat typeert de band dat juist qua muziek wat minder rustig is.  Leadzanger Doug Robb en zijn maatjes zijn wellicht daarom nog meer verrast dan de muziekindustrie als ‘The reason’ juist wordt opgepikt door Amerikaanse radiostations. Vooral omdat het dan nog niet als single is uitgebracht. De platenmaatschappij start meteen de publiciteitsmachine voor het nummer en dan kan veel. Bijvoorbeeld met de video.

Video

Die video vertelt een verhaal  dat op verschillende manieren kan worden geïnterpreteerd. Markku  bedenkt het scenario en stelt kort daarna dat de band  heeft gekozen voor deze video omdat niets is wat het lijkt. Het is verder geen hogere wiskunde, de band wil vooral een video dat los kan worden gekoppeld van het nummer. Geen clichés met handjes vasthouden en dat soort shit.  Daarbij wordt het verhaal maar voor de helft verteld.  Dat is marketing, want in de video van opvolger ‘Same Direction’ wordt het verhaal afgerond.

The reason

Met ‘Fight to flight’ als laatst wapenfeit, uitgebracht in 2012 en in eigen beheer, zijn ze er nog steeds.  Naast vijf albums zijn ze inmiddels met Jesse Charland aan de vierde bassist toe in tien jaar.  Werkt verder prima,  de kern van Doug , Dan en Chris is nog steeds in tact. Ze zijn wellicht hedendaags minder populair omdat de ze nooit die ene hit hebben geëvenaard, maar dat is niet erg.  Ook nu blijven ze kalm, is rock ’n ‘roll bijzaak en ze gaan muzikaal gewoon letterlijk hun eigen weg.  En ze zijn inderdaad niet extreem. Ondanks dat een deel van ‘The reason’ fans al weer weg is, is dat juist de reden dat ze nog bestaan.

Vastleggen in volledig scherm 27-5-2016 234521

 

The legacy van Crank

Je kunt zeggen wat je wilt van de 00’s, maar het heeft al aardig wat cultfilms achtergelaten, zoals Crank. De film wordt al snel bij een breed en ook nieuw publiek populair, vooral omdat het zwaar over de top is. Dat is ook de bedoeling van de tandem Mark Neveldine en Brian Taylor achter de schermen.

Crank-zinnig

Zij creëren  een regelrechte achtbaan van zo’n 90 minuten, het script van Brian en Mark heeft wel wat weg van ‘Speed’.  Plot: huurmoordenaar Chev Chelios (Jason Statham) wordt als wraak  geïnjecteerd met een dodelijk gif, dat zijn spieren langzaam zal verlammen.  Om nog een tijd te kunnen functioneren, moet hij op advies van zijn arts  zoveel mogelijk adrenaline blijven aanmaken.

In goed Nederlands: fulltime opgefokt blijven. Over ‘Speed’ gesproken. In een letterlijke race tegen de klok, houdt hij zichzelf met een sloot Red Bull, een lading coke of als dat ding toch in de buurt is, een defibrillator op de been. Mentaal verre van stabiel, gaat hij op zoek naar de daders én een tegengif.  Goed, ademhalen moet ook, daarvoor is in de film rustpuntje en naïeve vriendin Eve (Amy Smart).

Soundtrack

Het geeft in het kort de eigenzinnigheid van de film weer, dat wordt doorgetrokken op de soundtrack. Chester Bennington, toenmalig zanger van Linkin Park speelt een bijrol in de film, maar zijn band Linkin Park komt niet voor op de soundtrack. Mike Patton, zanger van Faith no More wel, maar die heeft weer geen rol. Ach, tussen al het rockgeweld staat daar ook, zij aan zij,  ‘Everybody’s Talkin’ van Harry Nillson op de soundtrack.En het past in de film.

Letterlijk nog meer spanning

Een vrij succesvolle film dat door vriend en vijand van Jason Statham ( je moet immers  houden van het genre) nog steeds als een van zijn beste werken gezien. Ondanks de waanzin van het script, plot en de actiescènes. Dat wordt drie jaar later in Crank 2: High Voltage  nog wat verder uitgerold. Hierin wordt het begrip ‘even opladen’ wel erg letterlijk genomen. Accu’s, stopcontacten, alles voldoet. En daar is Linkin Park dan eindelijk op de soundtrack.

The legacy van de Crank-franchise is dan ook dat Brian en Mark  het genre actiefilm geheel anders benaderen, origineel zijn door met name de manier van filmen en de hoge dosis humor. De film neemt zichzelf niet geheel serieus. Daarom wil Jason Statham dolgraag nog een deel drie maken. Alleen blijft het al jaren bij een idee. Want hoeveel is oneindig plus één? Oftewel, hoe top je iets dat al over the top is?

Vastleggen in volledig scherm 23-5-2016 220933

Bollywood evenaart Hollywood: Enthiran

Enthiran, of met de Engelse titel Robot, maakt eind 2010 een enorme impact in zowel India als buiten haar grenzen. Een knappe prestatie, vooral voor regisseur Shankar, voor wie deze film eind ’90’s  een prestigeproject wordt en ruim twaalf jaar aan de film werkt.  De film gaat zes jaar geleden de geschiedenis in als de duurste Indiase film ooit in Bollywood en kan zich op veel fronten meten met Amerikaanse tegenhangers.

Veel  Hollywood trekjes

Met een budget van omgerekend ruim 40 miljoen dollar, worden Amerikaans aandoende over-the-top en moralistische scenes afgewisseld met Indiase humor, gezang en gedans. Het is daarmee een mix van van de twee grootste filmindustrieën in de wereld. Zo heeft de film veel overlappingen met Amerikaanse tegenhangers als met name ‘I Robot’ en ‘Terminator’. Dat wordt extra versterkt door de Amerikaanse bijdragen achter de schermen van bijvoorbeeld Steven Spielberg’s Industrial Light and Magic studio en kledingontwerper Mary E. Vogt. Zij heeft ook voor onder anderen ‘Men in Black’ de kostuums verzorgd.

Indiase ‘Electric dreams’

Ook is er veel afgekeken van ‘Electric dreams’ uit 1984. Dr. Vasee (gespeeld door de in India razendpopulaire acteur Rajinikanth) maakt de robot Chitti dat qua uiterlijk een dubbelganger van hem is. Ondanks een hoogstaand werkje, blijft het een normale , emotieloze robot. Door een kortsluiting krijgt het wel menselijke trekjes en wordt hij verliefd op Vasi’s verloofde, Sana ( gespeeld door Aishwarya Rai Bachchan). Hij keert zich vervolgens tegen zijn maker, oftewel Chitty wordt evil. Met alle gevolgen en chaos van dien.

Rajnikanth in de rol(len) van zijn leven

De film breekt met alle wetten en regels, vooral voor sterspeler Rajnikanth.  Bij het filmproject, dat al heel vaak is gestopt en op de plank is gelegd, valt in 2007 alles op de juiste plaats als Rajnikanth in Shankar’s film ‘Sivaji’ speelt. Rajnikanth, die vooral sympathieke, herkenbare karakters speelt en vrijwel nooit slechterikenrollen, moet even nadenken als Shankar hem vraagt voor de (drie)dubbele rol als wetenschapper en als robot met zowel goede als kwade bedoelingen.

Enorme gok

Hij is in India en omstreken een enorm bekende en populaire acteur die zich met deze rol volkomen belachelijk kan maken. Maar Shankar praat op hem in en vertelt hem gewoon er voor te gaan en te vertrouwen op zijn acteertalent. Challenge accepted. ‘We didn’t want awards, but rewards’, zoals hij zelf zegt in een interview. Het pakt dan ook enorm goed uit. De cijfers zijn nog steeds niet helemaal duidelijk, maar feit blijft wel dat de film het budget minstens twee keer heeft terugverdiend. Ook krijgt  het vrijwel overal positieve filmrecensies, zelfs in het westen.

Simpel 2.0

Shankar en Rajnikanth proberen het succes volgend jaar te overtreffen als Enthiran 2 (of simpelweg 2.0) gaat uitkomen, met een rol voor de enige echte terminator,  Arnold Swarzenegger. De opnamen zijn daarvoor in december vorig jaar gestart alsmede de enorme hype erom heen. En met alweer het hoogste filmbudget ooit, is de beruchte voorganger bij voorbaat op een punt al overtroffen.

Vastleggen in volledig scherm 3-5-2016 113951

De legacy van David Armand: songtekst in ander daglicht

Als ik tegenwoordig George Michaels’s ‘Careless Wisper’ en Elton John’s  ‘Your song’ hoor, dan begin ik spontaan te glimlachen.  Is de schuld van komiek David Armand.  Met zijn letterlijke  interpretaties van wereldhits worden de meest serieuze nummers in een volkomen ander daglicht gesteld.

Dansen voor doven

Hij doet dat vanaf de zero’s met ‘interpretative dance’. Het is naar eigen zeggen een soort ‘dansen voor doven’.  Deze mime-stijl  bedenkt hij jaren geleden als hij nog onderdeel van de act Hollow Men is. Eerst begint het als een klein deel van de show, daarna wordt de act steeds groter.  Als de ‘Oostenrijkse’ Johann Lippowitz maakt hij in 2005 faam als zijn interpretatie van Natalie Imbruglia’s ‘Torn’ viraal gaat.

Natalie Imbruglia

Dat valt zelfs Natalie op en ze neemt contact met hem  op.  Ze besluiten samen op te treden tijdens het Secret Policeman’s Ball in 2006.  Tijdens deze benefietshow voor Amnesty International, doet David eerst zijn inmiddels beroemde act zelf en wordt later bijgestaan door Natalie. David zegt in een interview dat ze de ‘choreografie’ op de hotelkamer van Natalie hebben geoefend, pas de avond voor het optreden.

David zegt in hetzelfde interview dat hij denkt dat zijn succes aan een paar factoren ligt. De act zelf is door meer mensen gedaan, maar hij combineert dance met mime en hij lijkt dat  bloedserieus te nemen.  Dat in tegenstelling tot acts als het beroemde (en jarenlang een van de meest bekeken video’s op YouTube) ‘Evolution of dance’.

Fast and Loose

in 2011 komt hij met zijn mime opnieuw in de belangstelling  staan. Zijn act wordt een onderdeel van de  kortstondige BBC show ‘Fast and Loose’ waar hij wereldhits uitbeeldt en andere kandidaten met een koptelefoon op moeten raden welke hit er nu weer door David letterlijk wordt  genomen. Het levert een hele lading nieuwe interpretaties op die onder zijn ‘echte’ naam David Armand (werkelijke naam Whitehead) allemaal stuk voor stuk viraal zijn gegaan.

The Legacy van David  aka ‘Lippowitz’

Zijn legacy is dus dat je serieuzer bedoelde teksten als ‘Human’( Killers) , ‘Love is all around'(Wet Wet Wet), ‘One more time’( Britney spears) toch vanuit een andere hoek gaat bekijken. Ondanks het succes, gaat David de afgelopen jaren meer de kant van acteren en schrijven op. Dat zegt natuurlijk niet dat de act Lippowitz verdwenen is. Hij is nog steeds te boeken,  zelfs als spreker.  Alleen betwijfel ik of hij daar op de goede plek is.

david armand

Ach, toch nog even Starmaker

Starmaker, dat is best ver terug. Ik had het er een paar jaar geleden nog met Sita over tijdens een interview voor een lokaal radiostation. Was een mooie tijd en zo. En daar is een paar weken geleden de reünie van K-otic na een succesvolle crowdfunding.  Met een akoestisch optreden op tv,  geven ze afgelopen zondag het laatste setje voor een eenmalig optreden later dit jaar. Een band die neutraal en achteraf gezien best wat talent in huis heeft. Maar dat is in 2001 toch ook de bedoeling?

Tussen Big Brother en Idols in

Ok, even terugrollen dan maar. De zender Yorin bestaat nog en zendt het programma ‘Starmaker’ uit. Het zit letterlijk, met het toenmalige Big Brother huis als locatie, net tussen reality programma’s als Big Brother en talentenjachten als Idols in. Aan de hand van verschillende projecten bekijkt zowel de producent als de kijker wie de toppers zijn tussen de floppers.

Zoals John de Mol in een interview uit 2001 al zegt: ‘De supertalenten van ‘Starmaker’ krijgen de kans van hun leven. In ons fantastische programma blijkt of ze de mentaliteit en het karakter bezitten om een superster te worden’.  En ben je het niet, dan wordt je geheel volgens de traditie van reality weggestemd. Het groepje deelnemers dat overblijft, neemt net voor het einde van het programma de single  ‘Damn, I think I love you’ op. Vergezeld met die vage video als ultieme auditie waar al duidelijk de contouren van de band  te zien is (focus op bepaalde personen, met name voorste rij).

Hype

Toch is die popact, het doel van het programma,  nog steeds niet gevormd.Het is meer een chaotische groep mensen ( ok, flauw bruggetje ) op een podium. Ondanks of juist door de snelle hype, kan het niet anders dan een eendagsvlieg zijn. Dat klopt. Sterker nog, het is op dat moment al een zekerheid. De groepsnaam en de uiteindelijke samenstelling is tijdens de hit nog niet bekend. Voor het gros van de bijeengeraapte groep is het daarna al snel duidelijk.  Niet alleen hoe het met een (net) niet van een talentenjacht zal vergaan, ook de  winnaar. Inderdaad, snel in de picture en daarna net zo snel weer weg.

Experiment geslaagd

Ook de heren van het dan net zo populaire Kopspijkers zien dit al aankomen. Ze stellen dat deze gebakken lucht alleen wordt aangevoerd door hype en commercie. Daarom besluiten ze zelf een plaat te gaan hypen. Hun single is een zeer matig werkje, toch wordt het net zo’n groot succes. Sterker nog, het drukt de aanleiding van dit experiment meteen van de hoogste plek. Het is dan tot op heden onduidelijk wie nou de grootste hype heeft gehad op dat moment. In ieder geval missie geslaagd,  de heren willen daarna weer het liefst meteen verdwijnen uit de top 40.

Helaas, dat is onmogelijk, gezien de samenstellingsmethode van de lijst. Maar iets met wish and command,  One day Fly verdwijnt. Net als Starmaker trouwens. Daar komt K-otic voor terug. Met best aardige platen moet ik eerlijk zeggen. De ‘nieuwe’ band groeit uit tot een zeer succesvolle popact dat het toch nog anderhalf jaar volhoudt. Dat is lang, zeker ten opzichte van andere winnaars en talenten die zullen volgen. Het is dan ook een te gek jaar tot 2002, daarna is het mooi geweest en zijn we toe aan andere Idols.

Vastleggen in volledig scherm 11-3-2016 000246

 

The legacy van Community

‘Community’, geschreven door Dan Harmon op basis van eigen schoolervaringen, heeft zijn basis als  advocaat Jeff Winger(Joel McHale) terug gaat naar de open universiteit omdat hij heeft gefraudeerd met zijn diploma. Daar ontstaat door Jeff uiteindelijk een studiegroepje Spaans met volkomen uiteenlopende karakters  dat uitzonderlijk goed werkt.

Net iets anders

senor changJa uitzonderlijk,  zo blijven karakters Jeff en Britta om elkaar draaien, hebben we de neurotische Shirley, de wereldvreemde Abed die ‘life’s like a movie’ letterlijk neemt en de lompe, veel oudere Pierce (gespeeld door Chevy Chase). Maar de absolute ster in de serie is Senor Chang,(Ken Jeong) een volkomen geflipte leraar Spaans van Chinese afkomst. Net iets anders dus. Dat wordt ook het handelsmerk van de serie, het wordt bekend om het experimenteren met  verrassende invalshoeken en verschillende manieren van tv maken en genres.

Paintball

community paintbalZo kan er een aflevering tussen zitten waarin de karakters stripfiguren of kleipoppetjes zijn. Of brengt men het gebeuren achter de schermen of andere virtuele werelden naar het ‘real-life’ op de school. Een van de meest legendarische afleveringen is ‘Modern Warfare’ in het eerste seizoen.Hierin wordt het computerspel ‘World of Warcraft’ nagespeeld door middel van een spelletje paintball. De paintball afleveringen worden een running gag in de serie , vergelijkbaar met de ‘Bar wars’ in Cheers. Maar in een serie die heel slim in elkaar is gezet, zijn er nog veel meer  running gags te vinden.

Ten onder aan populariteit

De serie is in haar bestaan opvallend, net iets anders en dat is meteen de belangrijkste legacy. De serie is ten onder gegaan aan de populariteit van de cast, hoe gek het ook klinkt. Na seizoen vijf cancelt NBC de serie vanwege teruglopende kijkcijfers en  wordt de serie nog net gered door Yahoo voor een zesde seizoen. Maar na dat seizoen lopen de contracten af van de resterende castleden (onder anderen good old Chevy Chase heeft de serie al verlaten) en worden ze te duur voor Yahoo.  Een film staat nog wel in de planning.

‘At least it was here’

De titelsong wordt door de band The 88 (ooit eerste keuze bandnaam Level 42!) gezongen. In tegenstelling tot heel veel bands die wellicht een of twee keer muziek voor tv maken, heeft deze band veel ervaring met soundtracks. Ondertussen treedt de band op met artiesten als  B 52’s, Smashing Pumpkins en Ray Davies. Voor de titelsong/leader van Community nemen ze ‘At least it was here’ op. Inderdaad, leuk dat de serie er is geweest, alleen wellicht iets te vroeg gestopt.

community

De legacy van Psych

Tv-series die de mediacultuur van voorgaande decennia op de hak nemen, hebben bij mij altijd een kleine voorsprong. Als het maar goed wordt gedaan. Dat is bij Psych meer dan geslaagd.

Hup-hup-Barbara-truc

Wat is Psych in een paar zinnen? Shawn (James Roday), in het bezit van een zeer goed geheugen en een buitengewoon oog voor detail, doet dezelfde hup-hup-Barbara-truc als dat mens met die jurk  of die andere gozer op RTL en noemt zich paranormaal begaafd, oftewel een psych. Is niets van waar, maar door deze act en met de hulp van zijn maatje Burton ‘Gus’ Guster(Dule Hill), zijn vader Henry en detective Julliet ‘Jules’ O’Hara lost hij wel elke zaak op. Tot afgrijzen van de arrogante detective Carlton ‘Lassie’ Lassiter die in tegenstelling tot collega Jules geen zak van Shawn’s ‘gave’ gelooft.

Regen aan referenties

De kracht van Psych  is dat het vele ongeschreven tv-regels en elementen uit legendarische 80’s en 90’s series slim heeft verweven in het concept van de serie. Buiten dat, stikt het in de afleveringen van de referenties naar deze geweldige decennia door parodieën, oneliners of zelfs ringtones. Maar ook  door het eenmalig of tijdelijk opduiken van vele ‘vergeten’ acteurs en actrices uit voorgaande decennia in de serie. Zo speelt Cybill Sheppard (Moonlichting) Shawn’s moeder en spelen Ernie Hudson(Ghostbusters II) en Phylicia Rashad(Cosby Show) de ouders van Gus.

IJzersterke cast

De makers weten een populaire serie voor een jongere generatie te creëren en een heel breed publiek te bereiken, ondanks een  veelvoud  aan referenties uit de 90’s en 80’s.  Dat is niet voor niets. Een ander sterk element in de serie is namelijk dat de zes belangrijkste personages allemaal elkaars tegenpool zijn, maar elkaar broodnodig aanvullen, dat ze niet zonder elkaar kunnen en allemaal iets bijdragen aan het verhaal. Dit gecombineerd met veel humor en altijd plaats voor wat drama. Dit is net dat extra dat de serie zo uniek heeft gemaakt. En daarmee is de serie ook interessant voor mensen die helemaal niets met de afgelopen decennia hebben.

Ananas

Een serie wordt ook onvergetelijk door haar running gags. Zo ook bij Psych. Als Shawn en Gus op onderzoek gaan, gebruikt Shawn steevast een valse naam voor hun beiden, die tot klassiekers zijn uitgegroeid. Ander kenmerk van de serie is de ananas. Er zit in elke aflevering een ananas verstopt, ooit bedacht tijdens de opnamen van de eerste aflevering.  Heel sneaky wordt de ananas in het verhaal verstopt. Er wordt zelfs op internet een sport van gemaakt om ze in elke aflevering te vinden.

Niet over een haai springen

En dat zijn er meer dan honderd. Psych stopt tot grote teleurstelling van de fans op het hoogtepunt na maar liefst acht seizoenen. Met alle lopende en onderliggende verhaallijnen prima afgerond. En daarmee voorkomen de makers dat de serie als een nachtkaars uitgaat door de beruchte ‘jump the shark’-regel: doorgaan als alles al gedaan of gebeurt is in de serie. Door zich aan deze tv-regel te houden is de serie nooit een parodie van zichzelf geworden.

Vastleggen in volledig scherm 9-8-2015 132020