Ten City: That’s the way house is

Heel vroeger had je die bandjes van ‘Turn up the bass’ en op het allereerste deel steekt een nummer met kop en schouders boven de rest uit, namelijk Ten City met ‘That’s the way love is’. De plaat moet je terug in 1989 met een loep in de hitlijsten zoeken, want een grote hit wordt het niet.

Samengeperste radioversie

Wellicht dat het ligt aan de radioversie die met wat strings begint en vrijwel meteen tot de kern komt. Dat is wel mooi, maar de dan nog relatief jonge muziekvorm house is  dan ook al meer geschikt om het publiek urenlang op de dansvloer te laten dansen. Deze versie komt in die tijd bij mij over als een samengeperste versie, hapklare drie minuten zodat hij in in een uur radio past.

De tracks van Ten City en soortgelijke acts zijn wellicht in die tijd nog niet geschikt voor de radio, het succes zit hem bij Ten City vooral in de clubs. De groep bestaat in de 80’s naast boegbeeld Byron Stingly,  oorspronkelijk ook uit Herb Lawson,  Byron Burke en bekende house producer Marshall Jefferson. Tot begin jaren 90 dan, daarna valt de act door gebrek aan succes uit elkaar.

‘That’s the way love  is’  zou dan ook al lang door mij vergeten zijn, als ik dat Turn up the bass’ bandje nooit had gekocht eind 80’s.  Daar staat  namelijk de ‘Deep house/extended’  remix van het nummer op, door Steve ‘Silk’Hurley. Dat is toen al een rasechte  pioneer in de house.  Het meesterwerkje van Steve staat nog steeds bekend onder deze naam, al spreekt hij zelf niet graag van deephouse.  Hij gelooft namelijk niet zo in subgenres en wellicht toont het nummer van Ten City dat het beste aan. Hij verbouwt het nummer zo, dat hele volksstammen met het nummer weglopen. Nog steeds.

Steve’Silk’Hurley laat zien horen hoe het moet

De remix van Steve kent twee briljante momenten. Allereerst is er die geweldige opbouw dat laat horen hoe je snelheid aan een track voegt. Snel achter elkaar wordt er een element toegevoegd en voor je het weet is de plaat binnen een minuut op volle snelheid.

Daarna worden de vocalen er geraffineerd ingevoegd en wordt het nummer vocaal steeds verder uitgewerkt, allemaal als opstap naar het absolute hoogtepunt van het nummer op iets over de vier minuten: de vocale uithaal met het fenomenale stemgeluid van Byron. Daarna wordt het nummer langzaam weer afgebouwd en ben je zes minuten verder.

Uit het boekje

Zie hier een Acid House track uit het boekje, in een woord waanzinnig. Hedendaags is Ten City een project van Byron alleen en staat hij doordeweeks voor de klas. Het nummer staat op zijn beurt het in het rijtje met ‘The party’ van Kraze, ‘Can you party’ van Royal House en Stakker Humanoid  van Humanoid. Of was die laatste nou andersom? Ach, als je na bijna dertig  jaar nog steeds wordt gerekend tot de absolute houseklassiekers, dan maakt dat laatste niet uit.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s