Eindelijk die tijdloze, moderne voetbalplaat: ‘World in Motion’


Met Leicester hebben ze er in Engeland een zeer verrassende kampioen bij.  Tot vorig jaar is die club al decennialang een zekere degradatiekandidaat, als het überhaupt op het hoogste plan speelt. Maar dit seizoen tart Leicester,  geleid door een steenrijke eigenaar met wel passie voor voetbal, alle voetbalwetten en is er nu een new order in de Premier league. Er is dus wellicht ook hoop voor het Engelse nationale team.

Toontje lager

Altijd startend op een groot toernooi met hoge verwachtingen in eigen land, lukt het vaak net niet. Wellicht verandert dat als deze hoge verwachtingen worden bijgesteld naar een realistisch ‘Nee heb je…’ Kan het nooit tegenvallen.  Net als de Britse voetbalbond FA dat met  ‘World in motion’ in 1990 doet.  De FA wil voor het WK’90 een tijdloze, moderne voetbalplaat die tekstueel niet zo hoog  van de toren blaast. Niet meteen ‘We are the champions’ roepen. Van te voren dan. Dat kan ook als de beker in handen is.

Tony Wilson

Persvoorlichter David Bloomfield pakt het eisenpakket op en benadert Tony ‘Madchester’ Wilson van Factory Records met onder anderen New Order onder contract. Na het belletje met Tony haalt deze de band over.  Overhalen, want New Order heeft er helemaal geen zin in.  Steven Morris van New Order stelt later dan ook dat ze het dan meer doen voor Tony.  Ze besluiten dan ook maar een bestaande track te gebruiken, dat voor het programma ‘Reportage’ is gemaakt.

Keith Allen

Tja, en nu die tekst. Die komt er met komiek Keith Allen (ja, vader van Lilly) . Hij zit op een avond aan de bar van Tony’s nachtclub Hacienda en wordt zo bij het project  betrokken. Dat gaat niet meteen goed. Zo wordt de zin ‘E is for England/England starts with an E/We’ll all be smiling when we’re in Italy’ afgekeurd door de FA, want E is slang voor XTC.  Maar met de humor van Keith neemt het project een enorme vaart.

John Barnes

Hij is de verbindende factor tussen New Order en de spelers die het allemaal in eerste instantie letterlijk als een verplicht nummertje zien.Het wordt dan ook een feestje in de studio.  Paul ‘Gazza’ Gascoine komt binnenlopen met een fles champagne en na een kleine competitie tussen enkele spelers in de studio, blijkt verdediger John Barnes over de beste rap-kwaliteiten te beschikken. Mooi, die mag de rap gaan doen. En zo wordt na wat chaos in het begin alles toch in een keer en met veel enthousiasme  opgenomen.

Voetbalklassieker

Stephen Morris vertelt later dat door de inbreng van Keith de band het niet meer zo serieus neemt, in goede zin dan. Ach, gaat het alsnog als een ‘cheesy’ popsong  de geschiedenis in, boeien, dan kan het altijd nog worden weggezet als een grap.  Hoeft allemaal niet.  De plaat wordt later gekozen tot ‘ beste voetbalhit ooit’ door het Engelse publiek en groeit uit tot een Britse voetbalklassieker.

En als de eerste act dat in twee verschillende samenstellingen de hoogste plek behaalt,  schrijft het Engelse elftal ook historie. Op muzikaal gebied wel, op voetbalgebied ietsjes minder. Het team haalt een behoorlijke halve finale nadat het nipt de echte verrassing Kameroen met Roger Milla  uit het toernooi heeft gekegeld.

Vastleggen in volledig scherm 5-5-2016 011435

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s