Controverse geeft XTC’s ‘Skylarking’ dat zetje


Religie en muziek gaan best goed samen. Neem gospel. Maar als de tekst of de video van een nummer een kritische houding aanneemt tegen het geloof dan is het een ander verhaal. Goed voorbeeld is een van de meest beruchte en klassieke tracks uit de 80’s, “Dear God’ van XTC.

Todd Rundgren

Dat trio werkt in de 80’s aan het ‘Skylarking’ album en dat werkje moet de al een tijdje minder populaire heren weer op de kaart zetten. Daarvoor is door de platenmaatschappij producer Todd Rundgren ingehuurd. Die combi loopt niet helemaal lekker.  XTC-zanger Andy Partridge ligt  dan ook voortdurend overhoop met Todd.  Zelfs 30 jaar na de opnames houdt het geruzie niet op trouwens. Maar dat terzijde.

Afgekeurde track maakt promotie

Als het album eindelijk af is, moet er een keuze voor de lead-single worden gemaakt. Dat wordt ‘Grass’. O ja. dan is er nog een b-kant (want vinyl-single) nodig. Het wordt de afgekeurde track voor  het album, ‘Dear God’. Andy schrijft de kritische tekst al voor de opnames als hij de kinderboekenreeks ‘Dear god’ ontdekt. Goed pissig, is hij als atheïst van mening  dat er hier aan hersenspoeling wordt gedaan.

Muzikale kritiek

Andy schrijft een nummer dat bol staat met kritische vragen. En van de ironie. Er wordt immers een brief geschreven aan een ontvanger waar de afzender zelf niet in gelooft. Hij gaat tekstueel best los, zelden wordt het geloof muzikaal zo onder de loep genomen.  Om het nummer helemaal rond te maken en gezien de achtergrond, moet het intro door een kind worden gezongen, vindt Todd.

Dat doet de dochter van een vriend van hem,  Jasmine Veillette.  In de latere clip doet trouwens een ander kind  een milli playbacky. Als de plaat is opgenomen, is Andy niet tevreden over het resultaat. Zo vindt hij drie en halve minuut wel erg kort om zo’n beladen onderwerp te bespreken.  Ondanks Andy’s protest wordt het nummer uitgebracht, zij het als de al voorgenomen b-kant.

Wisseling van de wacht

Maar die kant van de single wordt door de controversiële tekst al snel  populairder en ‘Grass’ verdwijnt uit het zicht. Net als de track ‘Mermaid smiles’ op het album. Als tegenstanders en voorstanders tegenover elkaar komen te staan vanwege de plaat, besluit de platenmaatschappij ‘Dear god’ alsnog op de Amerikaanse versie van het album te zetten.  Daar wel. Want vooral in Engeland durft menig platenhandelaar het nummer, in welke vorm dan ook, niet in de platenbak te hebben. Simpelweg uit angst voor negatieve reacties.

Vlek uitwrijven

Het heeft een tegengesteld effect. Doordat negatieve publiciteit de vlek van controverse juist verder gaat uitwrijven, wordt XTC  weer op de kaart gezet. En dat is met het album vooraf al de bedoeling geweest. Ondanks dat het album achteraf als het beste werk van Andy en co wordt gezien, heeft wellicht een afgekeurde B-single het tot een klassieker gemaakt.  Afkomstig van  een band dat hedendaags, net als in het nummer, het antwoord openlaat over of het wel of niet bestaat.

xtc dear god

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s