Lou Reed, onvoorspelbaar

Tegen de stroom ingaan brengt soms wat  kleur in de grijze mensenmassa van voorspelbaarheid en binnen de lijntjes.   Dat heeft de onvoorspelbare Lou Reed meerdere malen bewezen.  Of zoals hij zelf ooit heeft gezegd:  “Maybe listening to my music is not the best idea if you live a very constricted life.’

Slechtste album aller tijden

Lou is volgens vele muziekcritici dan  ook met ‘Metal Machine Music’ verantwoordelijk voor het slechtste album aller tijden. Na zijn tijd bij Velvet Underground start hij een solocarrière dat over de hele linie een aantal hele goede albums oplevert.  Maar dat is volgens velen en ook zijn fans ‘Metal Machine Music’ niet. Het is namelijk een album dat bol staat van ellenlange gitaarsolo’s en audio feedback. Vooral dat laatste is normaal gesproken een nachtmerrie voor een artiest, maar nog erger voor de luisteraar.

Onbegrijpelijk, dus kunst

Of ‘Metal Machine Music’ een opzetje van Lou is geweest, zijn de meningen nog steeds over verdeeld.  Publiek geheim was in de tijd rond de release dat hij weg wil bij platenmaatschappij RCA.  Lou heeft het zelf ook altijd vaag gehouden, hij noemt het later kunst, zoals vaker met onbegrijpelijke dingen wordt gedaan. Het is natuurlijk subjectief. De ander zal het als kunst met peren bestempelen. Het album is in ieder geval lichtjaren verwijderd qua uitvoering van het album ‘Transformer’ drie jaar eerder.

Hit met vertraging

Dat album, mede geproduceerd door David Bowie, wordt gerekend tot een van zijn beste werken en grootste successen. Het album bevat zijn enige twee hits in Nederland, ‘Walk on the wild side’ en ‘Perfect day’.  Goed, die laatste heeft een vertraging van  25 jaar.  Het nummer wekt hernieuwde en grote interesse in de ’90’s door de film Trainspotting. Maar Lou zal Lou niet zijn als hij het nummer pas ná het succes van de film opnieuw opneemt. Dat doet hij een jaar later voor het Britse ‘Childeren in need’ en zo wordt het decennia later toch een veel grotere hit.

Grillig en onvoorspelbaar

Met een  hele stal aan bekende artiesten zoals o.a. Suzanne Vega, Bono, Tom Jones of Elton John. En David Bowie natuurlijk.  De plaat wordt een enorm succes. Net als Metal Machine Music dat is geworden. Heel veel later dan. Het trouwe publiek is wellicht diep van binnen net zo onvoorspelbaar en grillig als Lou zelf. Tegenover de stortvloed aan kritiek op Metal Machine Music is hij net zo vaak ook de hemel in geprezen, in 2013 voor de laatste keer.  Lou gaat de geschiedenis in als een buitenbeentje en daar is hij vast helemaal oké mee.

Vastleggen in volledig scherm 29-1-2016 233928

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s