Geen talentloze pudding: The Beautiful South

Ik heb het al wel eens over de Axis of Awesome gehad. Dit trio wordt wereldberoemd nadat ze aantonen dat heel veel wereldhits maar vier akkoorden hebben. Tientallen wereldhits.  Een minder bekend nummer van de heren is trouwens  ‘How to write a lovesong’. Zoals de titel al weggeeft, worden hier alle clichés doorgenomen die alleen in een lovesong te horen zijn. Dat doet The Beautiful South eind 80’s ook.

Housemartins

Even een stukje terug. De band komt voort uit de uiterst succesvolle Housemartins. Dat is die band met onder anderen Paul Heaton, Dave Hemmingway en later Norman Cook in de gelederen. Ja, inderdaad, Fatboy Slim. Nu iets bekender dan zijn oude band Housemartins.  In de 80’s is het net iets anders, zeg maar omgedraaid, dan kent de populariteit van The Housemartins geen grenzen. Ligt eraan natuurlijk of je het figuurlijk of letterlijk neemt, het succes richt zich vooral op Engeland.

A capella

Hier, op het vasteland van Europa, wordt de band met name bekend door dat ene  ‘Caravan of love’. Ondanks dat het de grootste internationale hit wordt voor de band, wordt het bij de fans van het eerste uur nooit echt populair. Het nummer bereikt een nieuw publiek dat weer afhaakt bij ander werk van de band. Het wordt door de oorspronkelijke fans dan ook niet echt als Housemartins materiaal gezien. Maar a cappella is geen uitzondering voor de band in de 80’s.  Zo zingt de band onder de naam The Fish City Five tijdens een van hun optredens volledig a capella en zijn ze meteen hun eigen supportact.

Schijnt bedriegt

Leuk allemaal, toch willen de bandleden allemaal andere richtingen op. Eind 80’s beginnen Heaton, Hemmingway  dan ook iets nieuws. Het wordt niet bepaald een Sport Even , maar een langdurig project dat de 90’s overbrugt.  Met The Beautiful South slaat de band een andere (wind)richting in dan haar voorganger. De band wordt bekend om  de zelfreflectie op het gebied van geld, liefde of  met ‘Song for whoever’, op de muziekindustrie.  Dat nummer klinkt zeer romantisch, maar is het zeker niet. Integendeel,  de persoon in het nummer wil simpelweg door dit soort nummers grof geld verdienen aan zijn liefdesaffaires.  ‘Deep so deep, the number one I hope to reap, depends upon the tears you weep’. Dat bedoel ik.

Talentloze pudding

En de commercialisering van de muziekwereld wordt meteen even meegenomen. Grappig is dan ook dat Weaton wekenlang discussies voert met zijn platenmaatschappij omdat hij ‘Song for whoever’ als commercieel de grootste kanshebber ziet. In de ondersteunende clip wordt een talentloze pudding een hype gemaakt en is het moraal van het verhaal dat je met de juiste marketing en campagne alles kan verkopen. Op de b-kant staat trouwens ‘Straight in at no. 36’, een ode aan de ‘chartclimbers’.  Dat zijn nummers die op kansloze posities binnenkomen en op eigen kracht toch nog een redelijke hit worden.

Eigenzinnig

Zoiets als a-kant ‘Song for whoever’ zelf.Komt wel goed, band is niet bepaald een talentloze pudding. Met later grotere hits en succesvolle tien studioalbums  achter de naam, gaat de band eerst wel/ dan niet/ dan weer wel /of toch niet? uit elkaar.   Een onderstreping van de eigenzinnigheid van de band. Net als de reden  voor de uiteindelijke break up ‘musical similarities’ is, een parodie op het afgezaagde “differences’, een jaar voor het 20-jarig jubileum.

Vastleggen in volledig scherm 20-1-2016 232324

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s