De cirkel weer rond: Carl Douglas en zijn Kung-Fu fighting


Reminded and Rewinded gaat op een heel laag pitje, ik ga de komende tijd mijn aandacht op andere dingen richten. Ander schrijfwerk. Mediaproducties. Ouderwets rondtouren door afgelegen gebieden. Een keer parachutespringen. Dus het stopt daarom voor nou, voor de komende tijd.  Zie het maar als een adempauze. Ik weet het, in de muziekwereld staat een adempauze synoniem voor definitief stoppen, dan moet ik maar het tegendeel bewijzen. Het plan is om eind dit jaar terug te keren. Of ietsjes later. De site blijft in de tussentijd vanzelfsprekend online staan

500 berichten

Ik twijfel er dan ook niet aan dat Reminded and Rewinded weer een herstart krijgt. Het blijft te leuk om intensief naar die artiesten, films en mediaverhalen te zoeken en ze weer terug te halen. En natuurlijk dat enthousiasme weer te delen. Doordat ik mij op een middag afvraag wat er met Carl Douglas is gebeurd, ontstaat er klein blogje dat uitgroeit naar wat het nu is. Namelijk Reminded and Rewinded, met meer dan 500 berichten over net zoveel onderwerpen uit de afgelopen decennia. En een blog dat zeer wordt gewaardeerd door jou als bezoeker, gezien de enthousiaste reacties die ik de afgelopen jaren, vooral per mail, al heb mogen ontvangen.Maar goed, tot later dan maar. Ok, nog een artiest dan.

Carl Douglas

Laten we ter afsluiting nog een keer Carl Douglas uit het eigen archief halen. Hij is immers de Big Bang  van Reminded and Rewinded, iets met een cirkel en rond. Nou, gaat het goed met hem hedendaags?  Ja hoor, zeer goed zelfs. Maar hoe zat het alweer? Op voorloper Chartsattack in 2009 schrijf ik al dat het in de 70’s geen uitgemaakte zaak is dat men Carl Douglas voor altijd zal blijven koppelen aan ’ Kung Fu fighting’. Simpelweg omdat het nummer door iedereen over het hoofd wordt gezien.

Gamechanger

Carl komt zelf met het nummer als hij vanuit zijn ziekenhuisbed  een paar schooljongens wat karate ziet doen op straat. De platenmaatschappij vindt het een aardig nummer maar alle aandacht  gaat toch naar “I want to give you my everything”. Dat wordt een hit denkt men, ‘Kung Fu fighting, is een mooie opvuller voor de b-kant. Niet dus.  Alles verandert als  een wat scherpere medewerker van Carl’s platenmaatschappij het singletje omdraait. Een gamechanger. De plaat verkoopt 20 miljoen exemplaren en overal breekt er een ware karate-rage uit. Maar dat is hype. Dus kort.

Zoals tig keer in de muziek, moet je daarna wel met heel wat anders komen als je hit is gekoppeld aan een dansje of hype. Met het weinig inspirerende ‘Dance the Kung fu’ als opvolger, is de rage snel voorbij, net als in één (karate)klap Carl ’s succes.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s