Nooit echt gone away: The Offspring

De jaren ’90 kun je op vele manieren verdelen, zo ook in Seal en The Offspring. In Nederland heeft namelijk Seal zijn hits van 1990 tot en met 1995, The Offspring heeft ze vanaf 1995 tot en met het jaar 2000. Ondanks regelmatig bezoek aan de hitlijsten steken er twee van die bezoeken met kop en schouders boven de rest uit, Daarmee doel ik natuurlijk op ‘Self esteem enPretty fly(for a white guy)’. Deze twee grote hits komen van het derde en vijfde album van de band, “Smash’ en ‘Americana’. Hey, dan moet er moet ook nog een vierde album zijn.

Persoonlijke ervaring

Scherp gezien, dat is ‘Ixnay on the Hombre’. Buiten dat dit wat minder makkelijk bekt dan de andere twee, door wat meer woorden en zo, is het album ook commercieel een minder succes. Het album heeft  gewoon die ene grote hit er niet op staan. Simpel. Wel  ‘Gone away’.  Het nummer is dan ook wat anders dan het grote publiek gewend is in die tijd. Het nummer zou volgens de mythe (Dexter Holland heeft er nooit over willen uitweiden) gebaseerd zijn op een persoonlijke ervaring van de frontman. Volgens het verhaal is dit nummer een ode aan zijn ex-vriendin, in de 80’s omgekomen bij een auto-ongeluk en de moeder van Dex’ dochter Alexa ‘Lex Land’ Holland

Poedelprijzen

‘Gone away’ is dan ook niet bepaald Bassie en Adriaan, het heeft niet de humor waar de muziek van de band bekend om is. Het nummer is anders en groeit uit tot favoriet van het publiek, Oorspronkelijk geen ballad, is het toch voor The Offspring  een wat ingetogen nummer. Met een nog meer ingetogen clip, opgenomen in een verlaten slachthuis. Het nummer verrast met name aan de Amerikaanse overkant. Op het gebied van airplay wordt het nummer dan een enorm succes. Het nummer wordt daar veel meer gedraaid ten opzichte van de andere tracks. Echter, het levert echter alleen maar poedelprijzen op. De  hoge noteringen zijn in minder belangrijke charts van de Billboard Hot 100 en zo gaat het nummer ons voorbij. En de gehele cd.

Alles komt goed

Maar het komt allemaal goed voor de band, twee jaar later scoort de band haar grootste hit ooit en loopt het ook weer met de nieuwe cd. Een parodie op Vanilla Ice zet de band nogmaals op de kaart, alleen zijn we de laatste jaren een beetje kwijt waar de band zich dan op die kaart bevindt.  Maar ze zijn niet weg, integendeel, ze bestaan nog steeds.  Echter wel met een nummer op het reportoire dat nu alleen een klassieker is bij eigen publiek, vooral de versie met Emily Armstrong. Helaas gone away voor het  grote publiek en het collectieve geheugen.Ach, zoals ik al eerder aangaf, hitlijsten zeggen niets over de waarde van de plaat. Daarom vindt je de plaat hier, op de site waar dit soort platen nooit verdwijnen,
Vastleggen in volledig scherm 23-8-2015 055046

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s