Column: Mooi die bass drop, maar wanneer valt het kwartje


Tijden geleden zag ik de scetch ‘When does the bass drop?, een filmpje van The Lonely Island.  Het trio, bekend van de vele parodieën, rekent met dit filmpje voor Saturday Night Live  in enkele minuten heel venijnig af met de huidige dancemuziek en de miljoenenbusiness van overbetaalde dj’s die vooral een knopje indrukken. Andy Samberg, ook bekend van Brooklyn Nine Nine, is te zien als dj Davvincii, een combinatie van David Guetta en Avicii. De plaat die onze dj draait is heel treffend voor de bijster lege composities die de hitlijsten rijk zijn tegenwoordig. Maar nog treffender zijn  vooral de overenthousiaste reacties van het publiek op alle onzin die Andy achter de draaitafel uithaalt.

Het toont kort aan dat dj’s  tegenwoordig puur platen maken voor het geld in plaats van creatief uitgangspunt. Gevoerd door (sociale) media, pikt het publiek deze onzin als muziek. Zo blijven de dj’s en doelgroep in een kringetje hangen van meer inspiratieloze muziek. De kracht van het filmpje, dat al miljoenen keren is bekeken, blijkt dan ook groot te zijn. Van de week las ik een interview in de nieuwste editie van Oor met Liam Howlett, pioneer en frontman van The Prodigy.Hij haalt ook het filmpje aan en geeft meteen aan dat het een wake-up call is geweest voor hem. Die video geeft volgens hem treffend aan hoe de huidige dancewereld in elkaar steekt. Zo stelt hij dat de voorgeprogrammeerde troep dat nu doorgaat als dance, een hapklaar consumptieproduct is geworden. Het is gevoelloos en het gaat nergens meer naar toe. Die conclusie is de basis geworden voor de nieuwe cd ‘The day is my enemy’ dat vandaag uitkomt. Want door het filmpje besefte hij dat The Prodigy een statement moest maken.

Spijker en kop.Ondanks dat Mark Moore van S-Express eind 80’s in de Hitkrant al voorspelde dat in de volgende eeuw de sound alleen maar lijkend op een sirene zal zijn, bieden de 90’s ongekende mogelijkheden. En grijpt dit met beide handen aan. Dj’s  zijn in dat tijdvak anonieme maar zeer creatieve producers die, afgesloten van de wereld, ziel en zaligheid stoppen in een track. Voortdurend op zoek naar onderscheid en vernieuwing. Dat heeft vindingrijke en trendsettende platen opgeleverd die nu als old school worden weggezet. Naar mijn mening is men daarna lui geworden. Meer dan ooit gaat het hedendaags om het plaatje op het podium in plaats van het plaatje dat op de draaitafel ligt. Dj’s zijn tegenwoordig inwisselbare popsterren met dito muziek. Kortom, het is te hopen voor de muziekwereld dat bij de aanstormende en knutselende dj’s op een zolderkamertje, het kwartje sneller gaat vallen dan de bass in onderstaand filmpje.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s