Billy Joel – Piano man(1973)

Zo’n twee jaar geleden begon ik met het verhaal van de aangespoelde en zwijgende Pianoman in een tekst over Brenda’s Russel’s ‘Piano in the dark’. Maar die drijfnatte pianoman in Kent bleek een prutser te zijn en niet bepaald Willem de Zwijger. Nee, eigenlijk is er maar een echte pianoman, namelijk Billy Joel. Dat beaamde hij zelf ook, want hij schreef er ooit een liedje over. Met hem in de hoofdrol. En heel wat andere karakters. De plaat is nu weer in de belangstelling door een reclame voor treinreizen. Daarin zie je een man een treinreis maken waarna hij uiteindelijk in een Londense bar terechtkomt om daar mee zingen met het decennia oude nummer.

De pianoman maakt zijn entree

De plaat speelt zich in werkelijkheid begin jaren ’70 af en ook ietsjes verder op de wereld,  namelijk in The Executive Room te Los Angeles. Daar speelde ene Bill Martin een half jaar lang elke avond zijn nummers. Hij observeerde daar de ‘regulars’, de stamgasten, en schreef daarover het nummer dat hem later wereldberoemd zou maken.  Net als de vaste bezoekers had de pianoman Bill ook een droom. Eigen platen opnemen. Als Billy Joel was hij nog zo blij geweest met een platencontract en zijn eerste album, maar pas later realiseerde hij zich wat hij echt had getekend. Om uit het contract te komen huurde hij een advocaat in. Ondertussen dook hij onder als ‘Bill Martin’ en zat in de plaats van de studio, avond na avond anoniem achter een piano. In die pianobar met al die andere figuren.

Superster in vermomming

De stamgasten waren dan ook echte personen.  Over Davy from the Navy wordt veelal beweerd dat het David Heintz betreft, een oud maatje van Billy Joel. John de barman was in werkelijkheid John Mclean en de serveerster is Billy’s eerste vrouw, Elisabeth Weber. Zij verhuisde met hem mee naar die bar in Los Angeles, waar het uiteindelijk allemaal begon voor Billy. De buzz van die pianoman ging na enkele maanden snel rond en kwam hij via een paar omwegen in contact met Columbia Records. Zij kregen hem uiteindelijk uit zijn contract vandaan met Family Productions. De deal bestond naast afdragen van royalities, ook onder andere het tonen van het Family logo op Billy’s werk tot 1986.Het eerste werk voor zijn nieuwste werkgever  werd het verhaal van de ‘Piano man’ dat eerst nog iets radiovriendelijker moest worden ingekort. Niet erg, Billy kon er op de latere single ‘The entertainer’ best nog om lachen.

Droom komt uit

En zo kwam tenminste één droom van de mensen in de bar uit. Had Billy geen rekening meer mee gehouden toen hij  in de Executive Room  speelde. Hij kreeg daar (net als in de tekst) vaak letterlijk de vraag ‘Man, what are doing here?’ en daarop antwoordde Bill(ly)  standaard dat hij het liefst in de bar speelde en hij niets van de muziekbusiness moest hebben. Hartstikke onzin natuurlijk, maar dat was natuurlijk ook onderdeel van zijn ‘cover’. Hij voegde er daarnaast net zo vaak aan toe dat hij ooit een nummer ging schrijven over hen. Dat was nou net geen onzin en het nummer met hun belevenissen groeide ook uit tot een cover. Voor vele andere artiesten dan.

Vastleggen in volledig scherm 5-11-2015 230411

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s