The Real Thing – You are my everything(1976)

In de jaren ’90 waren we deze band volledig kwijt. Zelfs Toni Di Bart en 2 Unlimited waren op zoek naar ‘The Real Thing’. Flauw geintje, deze nummers doelden op wat anders, maar eigenlijk is het geen gekke vraag: waar is die band rond de broers Amoo eigenlijk gebleven?

Liverpool

Zo ver hoef je daar niet voor te zoeken. Gewoon in Liverpool, de plaats waar het ook allemaal begon. Bandlid Eddie Amoo, opgegroeid  in de Liverpoolse achterwijk Toxteth en nog steeds woonachtig in Liverpool, vertelde een paar jaar geleden in een interview dat het moment toen hij als jochie door de politie werd opgepakt een lifechanger was. Nadat zijn vader hem vrij kreeg, besloot hij iets zinvols te doen dat hem wellicht uit de ghetto kon krijgen.

Beatles achtergrondkoortje

Dat werd een succes. Hij voegde zich  bij het net door Joe Ankrah opgerichte The Chants, naar het voorbeeld van Amerikaanse doo-wop bands. Bandleider Joe ontmoette kort daarna Paul McCartney na een concert van The Beatles, enkele maanden voor deze band definitief zou doorbreken. Na wat tegenstribbelingen van legendarisch manager Brian Epstein, traden The Chants korte tijd later op met The Beatles op… de achtergrond. Uniek, maar in tegenstelling tot hun plaatsgenoten braken The Chants daarna nooit door. Eddie’s broer Chris was al bezig met formeren van een nieuwe band en Eddie voegde zich, na al muzikaal advies te hebben gegeven,  bij de band. Gebaseerd op de slogan van Coca Cola werd dat The Real Thing . En dat zou het eindelijk voor Eddie – na weinig succes met The Chants- ook worden.

Niet de real thing

Want met ‘You’re my everything’ scoorden ze vlak na het verkrijgen van hun platencontract meteen hun grootste hit, geschreven door Ken Gold and Mick Denne. Eigenlijk was het helemaal niet wat de Amoo broers of medebandleden Dave Smith en Ray Lake voor ogen hadden. Maar goed, als een net gecontracteerde band doe je wat de platenmaatschappij wil. Dit nummer werd dan ook de basis en de broers Amoo schreven daarna braaf nummers die in het verlengde lagen.Maar ze wilden ook een andere (schrijf)kant laten zien. Eddie vertelt achteraf dat de grootste fout in hun carrière hun tweede album ‘4 to 8’ was, afkorting voor vier jongens uit de wijk Toxteth of Liverpool 8. Dat album kreeg later een politieke lading door een eerder geschreven trilogie en met name het nummer ‘Childeren of the ghetto’.

Ghostband

Dat nummer werd een anthem in 1981 toen in hun wijk de beruchte ‘Toxteh riots’ uitbraken. Op de koop toe, vertrok de band in 1983 voor optredens naar Zuid-Afrika dat zowel in eigen UK als in Zuid Afrika niet werd gewaardeerd.Het succes verminderde sterk daarna, en Eddie stelde in het eerder genoemde interview dat ‘Childeren of the ghetto’ hun reduceerde tot een ‘ghostband’, een band dat na de top nog jaren met het bekende repertoire op het podium staat. Hiermee kaart hij het einde van het succes aan, maar Eddie is helemaal happy met de successen van toen. Ze zijn dan, met uitzondering van Ray Lake, als zogenoemde ghostband nog steeds erg levend op het podium te bewonderen.

Vastleggen in volledig scherm 14-11-2015 000849

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s