Kon Kan – I beg your pardon (1989)


Echt into country ben ik niet, maar eerlijk is eerlijk, dat ‘Calm after the storm’ van The Common Linnets is niet slecht. Rustig nummer, met ingetogen en goede tekst op een aardige melodie. Dus kwalitatief te goed voor het Eurovisie Songfestival.  I beg you pardon?  Ja, hoe ik het net bedoelde.

Maar het nummer zou best goed in de hitlijsten kunnen doen. Neem The Pet Shop Boys die in de 80’s een cover van het oorspronkelijke countrynummer ‘Always on my mind’ uitbrachten. Op deze manier maakten ze country dansbaar en dan niet op een line-dance manier.  Zo  kon Kon Kan het ook.  Pfff.

Always on my mind

‘There was once a time and there was once a way’. Voor het Canadese duo Kon Kan zeker, oftewel Barry Harris en Kevin Wynne. Weer dat ene zinnetje weer, die trigger, waardoor het hele nummer ontstond. Barry kan er ook over meepraten. Het nummer zelf had Barry al langer voor ogen. Het moest S-Express meets Rose Garden van Lynne Anderson worden. De inspiratie daarvoor had Barry juist door datzelfde ‘Always on my mind’ van de jongens uit de dierenwinkel gekregen.

Rose Garden

Ok, en een verbroken relatie.  In een keldertje, zo’n 60 kilometer van Toronto nam hij, – nadat hij tekst, de juiste samples en de beat had –  het nummer op met Kevin Wynne, een zanger die door een tip aan hem was voorgesteld. Die zong expres de tekst monotoon in om het contrast met de vrolijke sample  van Lynne Anderson( de bekendste refreintekst ‘I beg your pardon – I never promised you a rose garden’ komt trouwens nergens in het nummer voor) zo groot mogelijk te maken.  Dat maakte de plaat af en Kevin kreeg een klein bedrag voor zijn moeite.

Can Con, Kon Kan

Barry ging ondertussen verder met het promoten van zijn plaat. In een tijd dat er geen YouTube was moest je in de muziekwereld met bijvoorbeeld een opvallende naam voor je act komen. Kon Kan was het omgedraaide van Can Con, een term in Canada dat er voor 30% aan Canadese muziek moest worden gedraaid op de radio. Dat werkte niet echt en dat de plaat via een onafhankelijk label was uitgebracht hielp ook niet.

Cheesy video mag blijven

Dat zou het einde van het verhaal zijn geweest, als Marc Nathan van Atlantic Records een paar maanden later niet in een disco in Toronto was geweest waar het nummer werd gedraaid. Hij rolde de sneeuwbal en een verbaasde Kevin werd weer teruggehaald.  De platenmaatschappij van Nathan was echter  nog steeds niet overtuigd en de zeer goedkope (amper 3700 dollar) en ietwat cheesy video  die er al was werd niet opnieuw opgenomen.

Kon of kan?

Wellicht dat de video juist daardoor zo effectief was. Het plezier straalde er van af, geen druk van externe partijen. Dat was de reden dat het duo na het opgedragen album  en het uitblijven van een tweede ‘I beg your pardon’ uit elkaar ging. En nu? Is het kon of kan? Kan, als het aan zowel Barry als Kevin ligt. Beiden zijn trots op de impact die de plaat nog steeds heeft. Ze sluiten dan ook een reünie en nieuw werk niet uit. En alsnog een tweede ‘I beg your pardon’? There was once a way, wat toen kon, kan nu ook.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s