The Beatles – Penny Lane (1967)


Mijn eerste aanraking met muziek had ik in een klein platenzaakje, genaamd Penny Lane. Het was genoemd naar die bekende plaat van The Beatles. Het originele singletje hing dan ook ingelijst boven de kassa. Mijn vriendschap met de eigenaar begon nadat ik als klein jochie een elpee wilde kopen en na al mijn gespaarde zakgeld op de balie te hebben gelegd, tot de ontdekking kwam dat ik een dubbeltje te kort kwam. Deed hij niet moeilijk over, ik kon de elpee gewoon meenemen, maar ik kwam later wel terug met het dubbeltje om de aankoop rond te maken.

‘Penny Lane’ aan de muur

En ik bleef hangen. Uren observeerde ik in Penny Lane het winkelend publiek, terwijl ik tegelijkertijd oeverloos  kon discussiëren met de eigenaar over de nieuwe top 40, die in die tijd al een week van te voren bekend was. Hoewel ik altijd even naar het singeltje keek als ik binnenkwam, was er nooit discussie over deze plaat. Als klein jochie onderscheidde ik waarschijnlijk al klassiekers van prut en deze plaat was tijdloos. Maar die observatie was ook het startpunt voor Paul McCartney. Hoewel het nummer op het eerste gezicht niet  bijzonder lijkt, zit er veel meer achter. Als je het singletje in je  bezit hebt, maar ik zou nog eens kijken en luisteren.

Liverpool van twee kanten bekeken

Er valt dan ook zoveel  over de plaat te vertellen. Want het is bekend: het nummer komt voort uit een observatie van Paul McCartney toen hij stond te wachten op John Lennon in een busstation genaamd Penny Lane in Liverpool. Het nummer kent veel personages, lopend op die plek, die bekenden waren van de bandleden. De kapper, de verpleegster…alleen de bankier niet. Die is er door Paul ingeschreven omdat het gewoon paste in de tekst.  O ja, het nummer wordt vaak gekoppeld aan ‘Strawberry fields forever’ omdat dat nummer een observatie was van John Lennon op zijn jeugdjaren in Liverpool. Het gaf een heel ander licht omdat beide heren een heel andere achtergrond hadden in de eerste plaats. Beide nummers zijn ook letterlijk gekoppeld doordat ze gezamenlijk werden gereleased als voorloper van het album ‘Magical mystery tour’, een album dat een aantal overblijvers bevatte die het beroemde ‘St. Peppers loney hearts’ club niet haalde.

Andere tijden

De plek waar Paul zijn inspiratie vandaan haalde, bestaat niet meer, net als de naambordjes. Deze werden zo vaak gestolen na het uitbrengen van deze plaat, dat de naam op de muren werd geschilderd. Ook de gelijknamige platenzaak bestaat trouwens niet meer. Jaren later stond ik zelf in die kleine platenzaak achter de balie, overgenomen door een platenketen. De voormalige huisstijl paars-zwart was overgeschilderd, het hele interieur was anders en het singeltje was verdwenen. Ik pakte een willekeurige cd voor muziek in de winkel en de eerste plaat die ik hoorde was…Penny Lane van The Beatles. Inderdaad, tijdloos.

Vastleggen in volledig scherm 18-11-2015 220828

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s