David Bowie -Jump they say (1993)

David ‘De Kameleon’ Bowie staat nog steeds bekend om zijn vernieuwende sound of act en twintig jaar geleden leek hij ook met ‘Jump they say’ een andere weg in te slaan.Dat kwam vooral doordat hij in de begin jaren 90’s een paar uitstapjes(Tin Machine) deed die commercieel  minder geslaagd waren. Op persoonlijk vlak ging het veel beter, hij trouwde met model Iman, en sloot een paar issues af. Dat leidde tot het album ‘Black tie, white noise’. Het groeide  ook in Nederland uit tot een commercieel succes. Het persoonlijke karakter van het album en het tegendraadse karakter van David zelf bleek uit ‘Jump they say’.  Terwijl platen met ‘Jump’ in de titel vrijwel altijd bemoedigend bedoeld zijn, was hier het tegenovergestelde het geval.

Terry Burns

David schreef het nummer namelijk naar aanleiding van de zelfmoord van zijn halfbroer Terry Burns. Hij had altijd een bijzondere band met zijn halfbroer gehad. In een biografie ‘Bowie:loving the alien’ stelt David dat zijn familie een lange historie van mentale problemen heeft gehad. Ze eindigden allemaal bij de psychiater of erger en dat was de  reden dat hij daar juist niet heen ging en begon te schrijven. Ook zegt hij achteraf dat zijn talloze alter-ego’s juist een bescherming waren om normaal te blijven. Bij Terry ging het echter in de 70’s snel bergafwaarts op het moment dat  David commercieel succes begon te krijgen, vooral met zijn derde album ‘The man who sold the world’.

Ode met een Black tie en white noise

Een van de nummers die daarop stond was ‘All the madmen’ gericht en gebaseerd op zijn relatie tot Terry.  Terry werd uiteindelijk opgenomen in een mentaal instituut en David Bowie bezocht hem een van de laatste keren na een mislukte poging van Terry uit het raam te springen. Enkele jaren later, sprong hij alsnog voor de trein. Terry was gek op jazz en zo werd ‘Black tie, white noise’  een ode-album dat vooral de kant van jazz op ging.  Het album werd gelanceerd met leadsingle ‘Jump they say’. David, die zelf saxofoon speelde op het nummer, schreef het nummer met de kernvraag wat de factoren zijn dat iemand geestelijk ziek wordt. De videoclip had het uitgangspunt van een paranoïde man die steeds twijfelt of hij nou gek is of dat de wereld om hem heen dat is.

Terug naar reality

Na een tijdlang weer aanwezig te zijn geweest in de muziekwereld ,werd de succesperiode ironisch genoeg afgesloten met het laatste muzikale werk ‘Reality’ uit 2003.  Er brak er een lange David-loze periode in de muziekwereld aan. In een periode van exact tien jaar, waarin hij 65 jaar werd, speelde hij enkele filmrollen en kwam er naast wat compilatiewerk nog een boek uit. Op echt nieuw werk van de man moesten we wachten tot dit jaar. Hij keerde terug met ‘The next day’ en dat werd een nieuw hoofdstuk in een imposante carrière.

Vastleggen in volledig scherm 8-11-2015 230121

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s